Эміль зь Лёнэбэр’і: розьніца паміж вэрсіямі
д →Іншыя пэрсанажы: артаграфія |
д артаграфія |
||
Радок 1: | Радок 1: | ||
[[Файл:Briefmarke Astrid Lindgren.jpg|значак|300пкс|Марка з выявамі Эміля, выдадзеная да 100-гадовага юбілею з дня нараджэньня Астрыд Ліндгрэн (Нямеччына)]] |
[[Файл:Briefmarke Astrid Lindgren.jpg|значак|300пкс|Марка з выявамі Эміля, выдадзеная да 100-гадовага юбілею з дня нараджэньня Астрыд Ліндгрэн (Нямеччына)]] |
||
'''Эміль зь Лёнэбэргі''' ({{Мова-sv|Emil i Lönneberga}} — літаральна ''«Эміль у |
'''Эміль зь Лёнэбэргі''' ({{Мова-sv|Emil i Lönneberga}} — літаральна ''«Эміль у Лёнэбэрзе»'') — літаратурны пэрсанаж, галоўны герой нізкі з шасьці кніг [[Швэцыя|швэдзкай]] [[Пісьменьніца|пісьменьніцы]] [[Астрыд Ліндгрэн]], упершыню выдадзеных у Швэцыі ў 1963—1986 роках. |
||
== Эміль == |
== Эміль == |
||
Дзеяньне кніг адбываецца ў Швэцыі на пераломе XIX—XX стагодзьдзяў. |
Дзеяньне кніг адбываецца ў Швэцыі на пераломе XIX—XX стагодзьдзяў. |
||
Сям’я Свэнсанаў жыве на хутары |
Сям’я Свэнсанаў жыве на хутары Катгульт ля мястэчка [[Лёнэбэрга]] ў правінцыі [[Смолянд]]. |
||
Эміль Свэнсан — маленькі гарэза і брыкун, вясёлы, цікаўны і кемлівы пяцігадовы вясковы хлапчук, які ўвесь час трапляе ў разнастайныя камічныя сытуацыі. Хлопчык даволі цямкі і ведае, як зарабіць грошы самому, ня просячы бацькоў. Ён мае задаткі добрага бізнэсоўцы, чаму часткова зайздросьціць тата. |
Эміль Свэнсан — маленькі гарэза і брыкун, вясёлы, цікаўны і кемлівы пяцігадовы вясковы хлапчук, які ўвесь час трапляе ў разнастайныя камічныя сытуацыі. Хлопчык даволі цямкі і ведае, як зарабіць грошы самому, ня просячы бацькоў. Ён мае задаткі добрага бізнэсоўцы, чаму часткова зайздросьціць тата. |
||
Ужо ў гэтым узросьце Эміль мае ўласную скаціну — жарабя |
Ужо ў гэтым узросьце Эміль мае ўласную скаціну — жарабя Люкаса, парсюка Заморка і курыца Лёту-Кульганожку. |
||
Сярод захапленьняў хлопчыка вылучаецца цясьлярная праца. Кожнага разу, калі яго зачыняюць у сталярнай майстэрні за свавольства, Эміль выразае аднаго драўлянага чалавечка, і з часам агульная іхняя колькасьць перавышае 300 штук. |
Сярод захапленьняў хлопчыка вылучаецца цясьлярная праца. Кожнага разу, калі яго зачыняюць у сталярнай майстэрні за свавольства, Эміль выразае аднаго драўлянага чалавечка, і з часам агульная іхняя колькасьць перавышае 300 штук. |
||
Радок 22: | Радок 22: | ||
Найлепшы сябар Эміля — працаўнік Альфрэд. Менавіта дзякуючы яму маленькі вірутнік навучыўся добра разьбірацца ў конях, абыходзіцца са скацінай і плаваць. Альфрэд ня мае жонкі і дзетак, таму абыходзіцца са свавольнікам як з уласным сынам. |
Найлепшы сябар Эміля — працаўнік Альфрэд. Менавіта дзякуючы яму маленькі вірутнік навучыўся добра разьбірацца ў конях, абыходзіцца са скацінай і плаваць. Альфрэд ня мае жонкі і дзетак, таму абыходзіцца са свавольнікам як з уласным сынам. |
||
Таксама ў |
Таксама ў Катгульце ёсьць прыслужніца Ліна, якая Эміля недалюблівае і ўвесь час апавядае пра тое, які ён падшыванец. |
||
Акрамя таго, непадалёк ад |
Акрамя таго, непадалёк ад Катгульту, у хатцы сярод лесу, жыве старая Крусэ-Мая, якая часам прыходзіць у госьці дапамагчы па гаспадарцы і прыглядзець за дзеткамі. Любіць апавядаць дзецям страшныя гісторыі. |
||
== Экранізацыі == |
== Экранізацыі == |
Вэрсія ад 11:59, 4 красавіка 2014
Эміль зь Лёнэбэргі (па-швэдзку: Emil i Lönneberga — літаральна «Эміль у Лёнэбэрзе») — літаратурны пэрсанаж, галоўны герой нізкі з шасьці кніг швэдзкай пісьменьніцы Астрыд Ліндгрэн, упершыню выдадзеных у Швэцыі ў 1963—1986 роках.
Эміль
Дзеяньне кніг адбываецца ў Швэцыі на пераломе XIX—XX стагодзьдзяў.
Сям’я Свэнсанаў жыве на хутары Катгульт ля мястэчка Лёнэбэрга ў правінцыі Смолянд.
Эміль Свэнсан — маленькі гарэза і брыкун, вясёлы, цікаўны і кемлівы пяцігадовы вясковы хлапчук, які ўвесь час трапляе ў разнастайныя камічныя сытуацыі. Хлопчык даволі цямкі і ведае, як зарабіць грошы самому, ня просячы бацькоў. Ён мае задаткі добрага бізнэсоўцы, чаму часткова зайздросьціць тата.
Ужо ў гэтым узросьце Эміль мае ўласную скаціну — жарабя Люкаса, парсюка Заморка і курыца Лёту-Кульганожку.
Сярод захапленьняў хлопчыка вылучаецца цясьлярная праца. Кожнага разу, калі яго зачыняюць у сталярнай майстэрні за свавольства, Эміль выразае аднаго драўлянага чалавечка, і з часам агульная іхняя колькасьць перавышае 300 штук.
Іншыя пэрсанажы
Антон, тата Эміля — царкоўны староста, які характарызуецца беражлівым стаўленьнем да грошай. Шмат працуе ў полі нароўні з наймітам Альфрэдам. Любіць свайго сына, аднак часьцей за ўсё менавіта бацька міжволі апынаецца ў цэнтры Эмілевых выбрыкаў, якія здараюцца ў таго абсалютна выпадкова. І, калі сын чуе татаў вокліч: «Эміль!!!» — дык бяжіць з усяе моцы ў майстэрню, зачыняючыся знутры, дзе і перачакае бацькоўскі гнеў за выразаньнем драўляных фігурак.
Альма, мама Эміля — хатняя гаспадыня, ведае мноства разнастайных рэцэптаў. Вядзе запіс учынкаў сына ў адмысловых сшытках, для якіх у шуфлядках стала ўжо не стае месца. Піша з мноствам артаграфічных памылак. Аднак гэта не замінае ёй быць найлепшай гаспадыняй Катхульту. Асабліва ў яе атрымліваецца крывянка — улюбёная Эмілева страва.
Эміль мае малодшую сястрычку Іду, якая міжволі таксама часта апынаецца замяшанаю ў свавольствах.
Найлепшы сябар Эміля — працаўнік Альфрэд. Менавіта дзякуючы яму маленькі вірутнік навучыўся добра разьбірацца ў конях, абыходзіцца са скацінай і плаваць. Альфрэд ня мае жонкі і дзетак, таму абыходзіцца са свавольнікам як з уласным сынам.
Таксама ў Катгульце ёсьць прыслужніца Ліна, якая Эміля недалюблівае і ўвесь час апавядае пра тое, які ён падшыванец.
Акрамя таго, непадалёк ад Катгульту, у хатцы сярод лесу, жыве старая Крусэ-Мая, якая часам прыходзіць у госьці дапамагчы па гаспадарцы і прыглядзець за дзеткамі. Любіць апавядаць дзецям страшныя гісторыі.
Экранізацыі
- Эміль зь Лёнэбэргі (Emil i Lönneberga), Нямеччына, Швэцыя, 1974. У нямецкай вэрсіі Эміля зваць Міхаэль.
- Галузавы свавольствы (рас. Проделки сорванца), Рыская кінастудыя, 1985.