pokładnik
Polish
editEtymology
editFrom pokładać + -nik. First attested in 1644.[1]
Pronunciation
edit- IPA(key): /pɔˈkwad.ɲik/
- (Middle Polish) IPA(key): /pɔˈkɫad.ɲik/
Audio: (file) - Rhymes: -adɲik
- Syllabification: po‧kład‧nik
Noun
editpokładnik m inan
Declension
editDeclension of pokładnik
singular | plural | |
---|---|---|
nominative | pokładnik | pokładniki |
genitive | pokładnika | pokładników |
dative | pokładnikowi | pokładnikom |
accusative | pokładnik | pokładniki |
instrumental | pokładnikiem | pokładnikami |
locative | pokładniku | pokładnikach |
vocative | pokładniku | pokładniki |
Related terms
editadjectives
nouns
verbs
- kładać impf
- kłaść impf
- pokładać impf
- pokładować impf
- pokłaść pf
References
edit- ^ Grzegorz Knapski (1644) “pokładnik”, in Thesavri Polonolatinograeci Gregorii Cnapii (in Polish), Cracoviae: Sumptu & Typis Francisci Caesarij
Further reading
edit- pokładnik in Polish dictionaries at PWN
- Maria Renata Mayenowa, Stanisław Rospond, Witold Taszycki, Stefan Hrabec, Władysław Kuraszkiewicz (2010-2023) “pokładnik”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]
- Samuel Bogumił Linde (1807–1814) “pokładnik”, in Słownik języka polskiego
- Aleksander Zdanowicz (1861) “pokładnik”, in Słownik języka polskiego, Wilno 1861
- A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1908), “pokładnik”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 4, Warsaw, page 498
- pokładnik in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego