Birwita
Birwita (lit. Birvėta; błr. Бірвета, Birwieta; ros. Бирвета, Birwieta) – rzeka na wschodzie Litwy i zachodzie Białorusi, prawy dopływ Dzisny. Ma długość 36,4 km, a razem z rzeką Konciarzyną 68 km.
Rzeka w okolicy Kozian | |
Kontynent | |
---|---|
Państwo | |
Rzeka | |
Długość | 36,4 (z Konciarzyną 68) km |
Spadek |
0,3 |
Powierzchnia zlewni |
1607 km² |
Średni przepływ |
10,4 m³/s u ujścia |
Źródło | |
Miejsce | jezioro Orszweta |
Wysokość |
132,3 |
Współrzędne | |
Ujście | |
Recypient | Dzisna |
Miejsce |
koło wsi Koziany |
Wysokość |
124,2 |
Współrzędne | |
Położenie na mapie Litwy ![]() | |
Położenie na mapie Białorusi ![]() |
Przebieg
edytujBirwita (była również nazywana Orszweta lub Orżwenta) wypływa od wschodniej strony jeziora Orszweta, które od południa zasila rzeka Konciarzyna. Płynie na wschód przez obszary bagniste i stawy rybne. Po przekroczeniu granicy litewsko-białoruskiej płynie przez Białoruś. Wpada do rzeki Dzisny na południe od Kozian.
W dorzeczu rzeki znajduje się Jezioro Świrskie (na rzece Komajce).
Dopływy
edytujPrawe dopływy rzeki: Świłka[1], Komajka, Czarny Ruczaj, Miadziołka.
Miejscowości położone nad Birwitą
edytujBirwita przepływa przez miejscowości: Orszwetę, Kiełpucie, Kluki, Kiakszty, Piwowary, Rymaldziszki.
Historia
edytujPodczas wojny polsko-rosyjskiej w latach 1577-82 Stefan Batory przeprowadzał w 1579 roku mobilizację w Świrze, gdzie zbierał konnicę, a w Postawach – artylerię. Sądzi się, że oddziały pancerne król przewoził szlakiem wodnym, a mianowicie: Miadziołka – Birwita – Dzisna – zachodnia Dźwina[2].
Zobacz też
edytujPrzypisy
edytuj- ↑ Świłka, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XI: Sochaczew – Szlubowska Wola, Warszawa 1890, s. 701 .
- ↑ Postawy. Kresy północno-wshodnie. [dostęp 2015-10-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-05-19)]. (pol.).
Linki zewnętrzne
edytuj- Orżwenta, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. VII: Netrebka – Perepiat, Warszawa 1886, s. 615 .