Opowieści kanterberyjskie (film)
Opowieści kanterberyjskie (wł. I racconti di Canterbury) – włosko-francuski film fabularny z 1972 roku w reżyserii Piera Paola Pasoliniego. Ostatni z filmów zaliczanych do tzw. trylogii życia tego reżysera, czyli dzieł opartych na erotycznych tekstach z klasyki literatury.
Gatunek |
dramat |
---|---|
Data premiery |
2 lipca 1972 |
Kraj produkcji | |
Język | |
Czas trwania |
109 min |
Reżyseria | |
Scenariusz |
Pier Paolo Pasolini |
Główne role | |
Muzyka | |
Zdjęcia | |
Scenografia | |
Kostiumy | |
Montaż | |
Produkcja | |
Nagrody | |
Złoty Niedźwiedź na 22. MFF w Berlinie |
Film jest ekranizacją Opowieści kanterberyjskich Geoffreya Chaucera. Od chwili premiery szokował wizualną dosłownością, brutalnością scen erotycznych i fizjologicznych, za co często zdejmowany był z ekranów.
Produkcja
edytujZdjęcia do filmu kręcono w Anglii i we Włoszech. Wśród licznych angielskich lokacji wykorzystanych przez filmowców wymienić można te położone w Londynie (np. Winchester Palace w dzielnicy Southwark, stare schody w Wapping) i Cambridge (Trinity Lane, Great Gate w St John's College) oraz w hrabstwach: Essex (Coggeshall, St Osyth, Layer Marney), Somerset (Wells wraz z katedrą), East Sussex (opactwo w Battle), Kent (Canterbury wraz z katedrą, młyn Rolvenden Windmill, Romney Marsh), Suffolk (Lavenham) i Gloucestershire (Chipping Campden). Włoska część zdjęć powstała na sycylijskich stokach wulkanu Etna[1].
Przypisy
edytuj- ↑ The Canterbury Tales (I Racconti di Canterbury). Movie Locations. [dostęp 2023-01-29]. (ang.).
Linki zewnętrzne
edytuj- Plakat
- Opowieści kanterberyjskie w bazie IMDb (ang.)
- Opowieści kanterberyjskie w bazie Filmweb