Simon van der Meer
fizyk holenderski, noblista
![]() |
Ten artykuł od 2014-01 wymaga uzupełnienia informacji. |
Simon van der Meer (ur. 24 listopada 1925 w Hadze, zm. 4 marca 2011 w Genewie) – holenderski fizyk, noblista.
![]() | |
Państwo działania | |
---|---|
Data i miejsce urodzenia | |
Data i miejsce śmierci | |
Specjalność: fizyka | |
Alma Mater | |
Nagrody | |
Życiorys
edytujUrodził się w Hadze, w Holandii. Ukończył szkołę średnią w Hadze, a następnie studiował na Politechnice w Delfcie. Po uzyskaniu tytułu inżyniera pracował w laboratoriach Philipsa w Eindhoven. W 1956 roku przeniósł się do Genewy, gdzie został zatrudniony w CERN.
Pod koniec lat siedemdziesiątych opracował teorię chłodzenia stochastycznego, która umożliwiła budowę wielkiego akceleratora protonowo-antyprotonowego. Akcelerator pozwolił na uzyskanie zwartych wiązek antycząstek, koniecznych do utworzenia bozonów W i Z.
W 1984 roku Simon van der Meer wraz z Carlo Rubbią otrzymali Nagrodę Nobla w dziedzinie fizyki[1].
Przypisy
edytuj- ↑ Simon van der Meer – Facts. [w:] The Nobel Prize in Physics 1984 > Carlo Rubbia, Simon van der Meer [on-line]. Nobel Media AB. [dostęp 2014-01-31]. (ang.)., autobiografia, Nobel Lecture, December 8, 1984, Stochastic Cooling and the Accumulation of Antiprotons.
Kontrola autorytatywna (osoba):