Zaranie Śląskie
Zaranie Śląskie – kwartalnik poświęcony kulturze i historii Śląska, wydawany w latach 1907–2007 (z przerwami) w Cieszynie i Katowicach (w różnych okresach). W latach 1957–1992 był organem Śląskiego Instytutu Naukowego w Katowicach.
![]() Pierwszy numer kwartalnika | |
Częstotliwość | |
---|---|
Państwo | |
Tematyka |
kultura |
Pierwszy numer |
1907 |
Ostatni numer |
1992 |
Format | |
ISSN |
Historia
edytujPierwszy numer ukazał się 15 października 1907 w Cieszynie, jego redaktorem był pisarz i etnograf Ernest Farnik. Oficjalnym wydawcą było wówczas Polskie Towarzystwo Ludoznawcze w Cieszynie. W początkowym okresie istnienia „Zarania Śląskiego” z pismem związani byli m.in. Maria Pilch, Andrzej Hławiczka, Józef Londzin, Jerzy Kubisz, Bernard Kotula i Jan Łysek[1]. Redaktorami pisma byli m.in.: Zdzisław Hierowski, Kazimierz Popiołek, Wilhelm Szewczyk, Marian Grzegorz Gerlich.
Artykuły poruszały tematykę związaną z folklorem, literaturą i historią Ziemi Śląskiej.
Wydawanie kwartalnika zawieszono w 1912. Ponownie zaczęto go wydawać w Katowicach w 1929[2].
W latach 2000–2007 ukazywało się jako „Zaranie Śląskie. Seria Nowa”, ale z numeracją roczników nawiązujących do wcześniejszych numerów[3].
Przypisy
edytuj- ↑ Józef Chlebowczyk: Nad Olzą. Katowice: 1971, s. 107.
- ↑ Alicja Galas: Dzieje Śląska w datach. [dostęp 2008-08-26].
- ↑ Zaranie Śląskie. Seria Nowa 2000–2007, R. 57–64.