Emilio De Bono
![]() | |
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Data i miejsce śmierci | |
Przebieg służby | |
Lata służby |
1884–1920 |
Siły zbrojne | |
Główne wojny i bitwy |
wojna włosko-turecka, |
Późniejsza praca |
polityk |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() |
Emilio De Bono (ur. 19 marca 1866 w Cassano d’Adda, zm. 11 stycznia 1944 w Weronie) – włoski marszałek, faszysta.
Uczestnik I wojny światowej (od 1916 - generał), współorganizator partii faszystowskiej a także uczestnik marszu na Rzym (był jednym z kwadrumwirów). Członek Wielkiej Rady Faszystowskiej. W latach 1925–1929 gubernator Trypolitanii. W latach 1929–1935 minister do spraw kolonii Królestwa Włoch. 1932-1933 opracowywał plan podboju Etiopii. Od 1935 marszałek, w tymże roku przez kilka miesięcy piastował stanowisko gubernatora Erytrei. Poparł odsunięcie Benita Mussoliniego od władzy w lipcu 1943. Po uwolnieniu Mussoliniego i jego powrocie do władzy został oskarżony o zdradę, osądzony w procesie pokazowym i rozstrzelany[1][2][3].
Odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]Został odznaczony następującymi odznaczeniami[4]:
- Krzyż Wielki Orderu Wojskowego Włoch (1936)
- Wielki Oficer Orderu Wojskowego Włoch (1928)
- Komandor Orderu Wojskowego Włoch (1918)
- Kawaler Orderu Wojskowego Włoch (1913)
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Stanisław Żerko , Biograficzny leksykon II wojny światowej, Poznań: Wydawnictwo Nauka i Innowacje, 2014, s. 101, ISBN 978-83-63795-77-1 .
- ↑ De Bono Emilio, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2020-10-18] .
- ↑ Emilio De Bono, [w:] Encyclopædia Britannica [dostęp 2022-09-30] (ang.).
- ↑ Le onorificenze della Repubblica Italiana [online], www.quirinale.it [dostęp 2022-11-07] .