Malcolm Ranjith
Kardynał prezbiter | |||
![]() | |||
| |||
Kraj działania | |||
---|---|---|---|
Data i miejsce urodzenia |
15 listopada 1947 | ||
Arcybiskup Kolombo | |||
Okres sprawowania |
od 2009 | ||
Wyznanie | |||
Kościół | |||
Prezbiterat |
29 czerwca 1975 | ||
Nominacja biskupia |
17 czerwca 1991 | ||
Sakra biskupia |
31 sierpnia 1991 | ||
Kreacja kardynalska |
20 listopada 2010 | ||
Kościół tytularny |
Data konsekracji |
31 sierpnia 1991 | ||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Miejscowość | |||||||||||||||
Konsekrator | |||||||||||||||
Współkonsekratorzy | |||||||||||||||
| |||||||||||||||
|
Albert Malcolm Ranjith Patabendige Don (ur. 15 listopada 1947 w Polgahawela) – lankijski duchowny katolicki, arcybiskup Kolombo od 2009, kardynał.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Wstąpił do seminarium w Kandy. Kardynał Thomas Cooray wysłał go na studia do Rzymu, gdzie uzyskał doktorat na Papieskim Uniwersytecie Urbaniana. Święcenia kapłańskie otrzymał 29 czerwca 1975 z rąk papieża Pawła VI. W 1978 powrócił na Sri Lankę i podjął pracę duszpasterską w archidiecezji Kolombo. W 1983 został krajowym dyrektorem Papieskich Dzieł Misyjnych.
17 czerwca 1991 został mianowany biskupem pomocniczym diecezji Kolombo, ze stolicą tytularną Cabarsussi. Sakry biskupiej udzielił mu 31 sierpnia 1991 arcybiskup Nicholas Marcus Fernando.
2 listopada 1995 został mianowany biskupem ordynariuszem Ratnapury. Ingres odbył się 5 stycznia 1996.
1 października 2001 powrócił do Rzymu, gdzie podjął obowiązki oficjała w Kongregacji ds. Ewangelizacji Narodów[1].
29 kwietnia 2004 podniesiony do rangi arcybiskupa z tytularną stolicą Umbriatico oraz został mianowany nuncjuszem apostolskim w Indonezji i w Timorze Wschodnim[2].
10 grudnia 2005 po raz kolejny powraca do Watykanu, gdzie zostaje sekretarzem Kongregacji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów[3]
16 czerwca 2009 Benedykt XVI mianował go arcybiskupem Kolombo[4] (ingres odbył się 5 sierpnia 2009). W latach 2010–2017 był również przewodniczącym Konferencji Episkopatu Sri Lanki[5].
20 października 2010 otrzymał od Benedykta XVI nominację kardynalską[6]. Insygnia kardynalskie otrzymał na konsystorzu, który odbył się 20 listopada 2010[7].
Brał udział w konklawe 2013, które wybrało papieża Franciszka.
Od 2019 piastuje urząd wiceprzewodniczącego Federacji Konferencji Biskupich Azji[8].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ NOMINA DEL SEGRETARIO AGGIUNTO DELLA CONGREGAZIONE PER L’EVANGELIZZAZIONE DEI POPOLI. vatican.va, 2001-10-01. [dostęp 2019-12-22]. (wł.).
- ↑ NOMINA DEL NUNZIO APOSTOLICO IN INDONESIA E IN TIMOR ORIENTALE. vatican.va, 2004-04-29. [dostęp 2019-12-22]. (wł.).
- ↑ NOMINA DEL SEGRETARIO DELLA CONGREGAZIONE PER IL CULTO DIVINO E LA DISCIPLINA DEI SACRAMENTI. vatican.va, 2005-12-10. [dostęp 2019-12-22]. (wł.).
- ↑ RINUNCIA DELL’ARCIVESCOVO DI COLOMBO (SRI LANKA) E NOMINA DEL SUCCESSORE. vatican.va, 2009-06-16. [dostęp 2019-12-22]. (wł.).
- ↑ Konferencja Episkopatu Sri Lanki w bazie gcatholic.org (ang.) [dostęp 2019-12-22]
- ↑ ANNUNCIO DI CONCISTORO PER LA CREAZIONE DI NUOVI CARDINALI, 20.10.2010. vatican.va, 2010-10-20. [dostęp 2019-12-22]. (wł.).
- ↑ Odbył się konsystorz. ekai.pl, 2010-11-20. [dostęp 2019-09-22].
- ↑ Federacja Konferencji Biskupich Azji w bazie gcatholic.org (ang.) [dostęp 2019-12-22]
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Malcolm Ranjith [online], catholic-hierarchy.org [dostęp 2010-10-19] (ang.).
- Sylwetka w słowniku biograficznym kardynałów Salvadora Mirandy (ang.)