Sokinochloa
Wygląd
Systematyka[1][2] | |
Domena | |
---|---|
Królestwo | |
Podkrólestwo | |
Nadgromada | |
Gromada | |
Podgromada | |
Nadklasa | |
Klasa | |
Nadrząd | |
Rząd | |
Rodzina | |
Podrodzina | |
Rodzaj |
Sokinochloa |
Nazwa systematyczna | |
Sokinochloa S. Dransf. Kew Bull. 71(3)-40: 2 (2016)[3] | |
Typ nomenklatoryczny | |
S. australis S. Dransf.[3] |
Sokinochloa S. Dransf. – rodzaj roślin z podrodziny bambusowych w rodzinie wiechlinowatych, do którego zalicza się 7 gatunków występujących endemicznie w wilgotnych lasach wyżynnych i górskich na północnym i wschodnim wybrzeżu Madagaskaru[4].
Nazwa rodzajowa pochodzi z malgaskiego określenia jeżokreta kłującego (sokina) i została zainspirowana uwagą jednego z przewodników badacza tych roślin, że ich kwiatostany przypominają te zwierzęta[4].
Morfologia
[edytuj | edytuj kod]- Pokrój
- Pnące bambusy. Łodygi lekko kolankowate u nasady, następnie pnące. Międzywęźla masywne, węzły lekko nabrzmiałe, zakrzywione z jednej strony. Odgałęzienia liczne w każdym węźle, wyrastające po zakrzywionej stronie węzła, z pierwszym dominującym nad innymi, wydłużonym i często tak grubym jak główny pęd oraz podobnie rozgałęziającym się. Młode pędy nagie, jasnozielone lub zabarwione fioletowo[5].
- Liście
- W bambusach tych występują dwa rodzaje odgałęzień liściowych: odgałęzienia płone, o długości od 30 do 60 cm, z 7-19 liśćmi o blaszce podługowatej do szeroko lancetowatej, nagiej, matowo- lub bladozielonej, oraz odgałęzienia zakończone kwiatostanem, zwykle krótsze od płonych, o długości od 7 do 25 cm, z blaszką liściową zmieniającą się stopniowo do szeroko jajowatej na szczycie pędu. Pochwy liściowe z wąskimi i smukłymi uszkami zakończonymi długim, prostym lub skręconym wyrostkiem[5].
- Kwiaty
- Kłoski zebrane w kulistą główkę, wspartą podsadką lub pochwą, ukrytą lub owiniętą zmodyfikowanymi liśćmi, wyrastają na końcach odgałęzień liściowych. Główny pęd główki jest niezwykle krótki. Liście przykwiatostanowe przekształcają się od lancetowatych liści właściwych do szerokojajowatych liści zmodyfikowanych, które następnie stopniowo zmniejszają się w podsadki kłosków. Podsadki obejmują zwykle kilka kłosków płonych, wspartych przysadką, oraz jeden dłuższy kłosek płodny, pozbawiony przysadki. Kłoski płodne jednokwiatowe, nie dojrzewają w tym samym czasie. Każdy kłosek z bardzo zredukowaną osią, zawiera od 3 do 6 plew oraz pojedynczy kwiat z jedną plewą dolną i jedną plewą górną, zalążnią i sześcioma pręcikami. Pochwy liści przykwiatowych oraz plewy zakończone są u większości gatunków wyrostkami, zwykle bardzo długimi i przypominającymi włosie, które dodatkowo może być pokryte sztywnymi włoskami[5].
Systematyka
[edytuj | edytuj kod]Rodzaj z podplemienia Hickeliinae w plemieniu Bambuseae w podrodzinie bambusowych Bambusoideae z rodziny wiechlinowatych Poaceae[6].
- Wykaz gatunków[4]
- Sokinochloa australis S.Dransf.
- Sokinochloa bosseri S.Dransf.
- Sokinochloa brachyclada S.Dransf.
- Sokinochloa chapelieri (Munro) S.Dransf.
- Sokinochloa chiataniae S.Dransf.
- Sokinochloa perrieri (A.Camus) S.Dransf.
- Sokinochloa viguieri (A.Camus) S.Dransf.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Michael A. Ruggiero i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI: 10.1371/journal.pone.0119248, PMID: 25923521, PMCID: PMC4418965 [dostęp 2020-02-20] (ang.).
- ↑ Peter F. Stevens , Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2021-02-20] (ang.).
- ↑ a b IPNI (2020). International Plant Names Index. The Royal Botanic Gardens, Kew, Harvard University Herbaria & Libraries and Australian National Botanic Gardens. [dostęp 2020-07-23].
- ↑ a b c Plants of the World Online. The Royal Botanic Gardens, Kew, 2019. [dostęp 2020-07-23]. (ang.).
- ↑ a b c d Soejatmi Dransfield. Sokinochloa, a New Bamboo Genus (Poaceae-Bambusoideae) from Madagascar. „Kew Bulletin”. 71 (3), s. 1–16, 2016.
- ↑ USDA, Agricultural Research Service, National Plant Germplasm System. 2020. Germplasm Resources Information Network (GRIN-Taxonomy). National Germplasm Resources Laboratory, Beltsville, Maryland. [dostęp 2020-07-23]. (ang.).
Identyfikatory zewnętrzne (takson):