karczma
karczma (język polski)
[edytuj]- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik karczma karczmy dopełniacz karczmy karczem[1] / karczm[2] celownik karczmie karczmom biernik karczmę karczmy narzędnik karczmą karczmami miejscownik karczmie karczmach wołacz karczmo karczmy
- przykłady:
- (1.1) Siedziało dwóch takich typów spod ciemnej gwiazdy w karczmie i coś tam mruczeli niespokojnie.
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) arenda, austeria, gospoda, knajpa, oberża, szynk, tawerna, zajazd; reg. śl. arynda, reg. śl. harynda
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. karczmarz m, karczmarka ż, karczmarzówna ż, karczemnik m
- przym. karczemny
- związki frazeologiczne:
- jak w karczmie • nie wszystko prawda, co się w karczmie śpiewa • dobrego i karczma nie zepsuje, a złego i kościół nie naprawi
- etymologia:
- prasł. *krčьma < *krčiti ?; od XIV w. (w języku staropolskim obowiązywała również nazwa „kaczma”, w XVI w. również wyjątkowe „karzczma”)
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) inn, tavern
- białoruski: (1.1) карчма ż
- esperanto: (1.1) taverno
- niemiecki: (1.1) Wirtshaus n
- rosyjski: (1.1) корчма ż, харчевня ż, трактир m
- ukraiński: (1.1) корчма ż, hist. оренда ż
- wilamowski: (1.1) wjȳshaus n, wjȳchaus n
- źródła:
- ↑
Hasło „karczma” w: Wielki słownik ortograficzny, Wydawnictwo Naukowe PWN.
- ↑
Hasło „karczma” w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.
karczma (język kaszubski)
[edytuj]- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) restauracja
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła: