Η Πολυπολιτισμικότητα ως χαρακτηριστικό των σύγχρονων κοινωνιών εμφανίζεται σαν η πρώτη συνέπεια ... more Η Πολυπολιτισμικότητα ως χαρακτηριστικό των σύγχρονων κοινωνιών εμφανίζεται σαν η πρώτη συνέπεια της παγκοσμιοποίησης. Δεν μπορούμε να την αρνηθούμε ή να την περιορίσουμε. Άλλωστε περιλαμβάνει κι όλους εμάς. Σε διαφορετική περίπτωση, τα αντίμετρα υπαγορεύουν απομόνωση και περιχαράκωση σε ένα στενά οριοθετημένο κοινωνικό και πολιτισμικό πλαίσιο. Σε φυσιολογικές, όμως, συνθήκες αποδεχόμαστε την Πολυπολιτισμικότητα ως γεγονός, την μελετούμε και την αξιοποιούμε κατάλληλα για το καλό τού Ανθρώπου. Την ευκαιρία αυτή μας την δίνει η Ποιμαντική Τέχνη και Επιστήμη, καθώς η Ποιμαντική Θεολογία της Πολυπολιτισμικότητας αποτελεί πνευματική εστία της θρησκευτικής ανεκτικότητας. Ωστόσο αυτό δεν σημαίνει ότι η κατάσταση αυτή επιτρέπεται να μετατραπεί σε κερκόπορτα, που θα επιτρέπει στο όνομα της Πολυπολιτισμικότητας σε κάθε εχθρό της ελεύθερης και αποστολικής Εκκλησίας του Κυρίου Ιησού Χριστού, να προσπαθεί να την αλώσει, να την αλλοιώσει και να την αλλοτριώσει.
Στο πλαίσιο της διπλωματικής μας εργασίας, διενεργήσαμε έρευνα στο σύνολο των Ενοριών της Ιεράς ... more Στο πλαίσιο της διπλωματικής μας εργασίας, διενεργήσαμε έρευνα στο σύνολο των Ενοριών της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών με τον τίτλο: Οργάνωση και Ζωή των Ενοριών της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών. Παρουσίαση και αξιολόγηση ερευνητικών αποτελεσμάτων. Και με τον πιο ποιητικό υπότιτλο «142 Ενορίες συναντούν. .. τον 21 ο αιώνα». Η Εργασία μας συνολικά, αλλά και η ίδια η αρχική μας έρευνα, … «διαδραματίζεται» εντός της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών (ΙΑΑ) και αποσκοπεί στη συγκέντρωση δεδομένων, στην εξαγωγή κατάλληλων συμπερασμάτων και στην διατύπωση χρήσιμων προτάσεων που θα συνδράμουν, κατά το δυνατό, στην εφαρμογή μιας Ποιμαντικής Στρατηγικής για την άσκηση του εκκλησιαστικού έργου μέσα σε μια μεγάλη Αστική Περιοχή. Θα μπορούσε κάποιος να θεωρήσει ότι το θέμα μας εντάσσεται σε ένα κύκλο ειδικότερου ενδιαφέροντος, που δεν θα ήταν λάθος να τον ονομάσουνε Οργάνωση και Διοίκηση Ενοριών, κατά το πρότυπο της Οργάνωσης και Διοίκησης Επιχειρήσεων (Management), για την οποία ενδιαφέρον μεγάλο εγείρεται και θόρυβος πολύς προκαλείται στις μέρες μας. Κεντρικός πυρήνας στη παρουσίαση του αντικειμένου μας είναι η προβολή ως αδήριτης ανάγκης δύο βασικών αρχών της Ποιμαντικής: Στη γνωριμία του Ποιμένα με το Ποίμνιό του και του Ποιμνίου με τον Ποιμένα του, στο επίπεδο μάλιστα της κατ΄όνομα γνωριμίας. Με άλλα λόγια, στηριζόμαστε στα λόγια του Κυρίου: «Γινώσκω τα εμά και γινώσκομαι υπό των εμών» (Ιω.10,14). Αυτονόητο είναι πως η ανάπτυξη και των δύο πιο πάνω αναφερομένων σχέσεων συντείνει να βοηθήσει και στη γνωριμία των ενοριτών μεταξύ τους. Δεν είναι τυχαίο ότι στις πολυπληθείς ενορίες των Αθηνών, ο αριθμός των πιστών που εκκλησιάζονται είναι αποδεδειγμένα μικρός, πράγμα που δεν αποκλείεται να οφείλεται στην έλλειψη της αμφίδρομης γνωριμίας και επικοινωνίας. Επικρατεί, τώρα, η άποψη ότι έχοντας μια γενική αίσθηση του αριθμού των ποιμαινόμενων, ότι με την ύπαρξη ενός αριθμού τακτικών πιστών που «καλύπτουν» τα τετραγωνικά του ναού, δεν υπάρχει τίποτα άλλο να γίνει προς αυτή την κατεύθυνση. Αυτός ο τύπος «χονδρικής» προσέγγισης των χριστιανών-μελών μιας ενορίας ίσως θα ήταν ακριβέστερο να την αντιλαμβανόμασταν ως εκφυλισμό της πίστης, που έχει τις ρίζες της στην νοοτροπία ή την ιδεολογία της κραταιάς και κρατούσας, της ισχυρής και πολυπληθούς, θρησκείας. Η έρευνα έγινε υπό την καθοδήγηση και την εποπτεία του Καθηγητή Αλέξανδρου Μ. Σταυρόπουλου. Η έρευνα και η διπλωματική εργασία έτυχαν της επιδοκιμασίας του (μακαριστού πλέον) Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κκ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ. Στοιχεία, επίσης, της εργασίας παρουσιάστηκαν στο Α΄ Ιερατικό Συνέδριο της Ι. Αρχιεπισκοπής Αθηνών: «Η Ενορία στον 21ο Αιώνα» (15 & 16 Μαΐου 2001), στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας στο Ν. Φάληρο, υπό τον τίτλο « Συμμετοχή από τη μη συνειδητή στάση στην ενσυνείδητη δραστηριοποίηση», σε συνάφεια με την εισήγηση του καθηγ. Α.Μ.Σταυρόπουλου «Η ενσυνείδητη συμμετοχή των ενοριτών στο ενοριακό ποιμαντικό έργο».
Πρόσφατα, μία σημαντική, παγκόσμια, έρευνα του μεγαλύτερου ίσως αμερικανικού οργανισμού θρησκευτι... more Πρόσφατα, μία σημαντική, παγκόσμια, έρευνα του μεγαλύτερου ίσως αμερικανικού οργανισμού θρησκευτικών και κοινωνικών μελετών, η οποία έλαβε υπόψη της στοιχεία μέχρι και για το 2010, δημοσιεύτηκε από το Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων (AFP) και αναδημοσιεύτηκε σε πολλές εφημερίδες, ανάμεσα στις οποίες και στην εφημερίδα Wort.lu (ηλεκτρονικό φύλλο της 18.12.2012) της Luxemburger Wort, από την οποία και μεταφράζουμε το σχετικό άρθρο: «Ο Χριστιανισμός, η πιο δημοφιλής από τις παγκόσμιες θρησκείες». Οι Χριστιανοί είναι η μεγαλύτερη θρησκευτική ομάδα παγκοσμίως, αριθμώντας σχεδόν 2,2 δισεκατομμύρια πιστούς, σύμφωνα με μία μελέτη που παρουσιάστηκε την Τρίτη 18 Δεκεμβρίου 2012, από το Pew Forum για θέματα Θρησκείας και Δημόσιας Ζωής. Το Pew συγκέντρωσε στοιχεία σχετικά με το μέγεθος και τη γεωγραφική κατανομή των οκτώ μεγαλύτερων θρησκευτικών ομάδων, περιλαμβάνοντας και τους μη θρησκευόμενους. Προέκυψε, λοιπόν, ότι οι Χριστιανοί αποτελούν περίπου το 32% του πληθυσμού της γης και ακολουθούν οι Μουσουλμάνοι, ως η δεύτερη μεγαλύτερη ομάδα, με 1,6 δισεκατομμύρια οπαδούς. Μέσα στην Χριστιανική ομάδα, οι Ρωμαιοκαθολικοί ανέρχονται περίπου στο 50%, το 37% προσδιορίζονται ως Προτεστάντες και το 12% ανήκουν στην Ελληνική και Ρωσική Ορθόδο-ξη πίστη. Άλλες ομάδες που προσδιορίζονται ως χριστιανικές, όπως οι Μορμόνοι και οι Μάρτυρες του Γιεχωβά, αποτελούν συνολικά το 1%. Οι Ινδουιστές είναι η τρίτη μεγαλύτερη ομάδα, αριθμώντας περίπου 1 δισεκατομμύριο (15%), ακολουθημένη από τους Βουδιστές, στα 500 εκατομμύρια (7%) και τους Εβραίους, οι οποίοι φτάνουν τα 14 εκατομμύρια (0,2%). Η ευρύτατη δημογραφική μελέτη, σε περισσότερες από 230 χώρες και περιοχές, έδειξε πως περισσότεροι από τους οκτώ στους δέκα ανθρώπους, περίπου 5,8 δισεκατομμύρια, ταυτίζονται με κάποια θρησκευτική ομάδα. Η παγκόσμια αυτή έρευνα έδειξε, πως περισσότεροι από 400 εκατομμύρια άνθρωποι (6%) ακολουθούν διάφορες λαϊκές παραδόσεις, όπως είναι οι Αφρικανικές παραδόσεις, οι πρωτόγονες ή λαϊκές θρησκείες. Το Pew Forum δήλωσε πως η έρευνα, στην οποία η κατάταξη σε κάποια θρησκεία στη-ρίχθηκε στον αυτοπροσδιορισμό, δεν επιχείρησε να αξιολογήσει το βαθμό, στον οποίο οι πιστοί εξασκούν την πίστη τους». Το ενδιαφέρον αυτό άρθρο θελήσαμε να το παρουσιάσουμε για το λόγο, κυρίως, ότι παρουσιάζει αντικειμενικά τη θέση των θρησκειών μέσα στο σύγχρονο, πολυπολιτισμικό και, ταυτόχρονα, μικρό μας κόσμο.
Μία Μελέτη - Ανάγνωση του ΔΕΚΑΛΟΓΟΥ (και όχι μόνον) μέσα από το πρίσμα της Ποιμαντικής του Γάμου,... more Μία Μελέτη - Ανάγνωση του ΔΕΚΑΛΟΓΟΥ (και όχι μόνον) μέσα από το πρίσμα της Ποιμαντικής του Γάμου, της Οικογένειας και του Παιδιού.
theory, research, texts about the marriage (orthodox theology etc)
The Church interested in all ... more theory, research, texts about the marriage (orthodox theology etc)
The Church interested in all the aspects of humans life,desires and takes care of preparation those who are going to get married with responsibility and love for all the dimen-sions of the marriage Communion.
The family as a Mystery of love and a small church at-tracts the special interest and concern of the Mother Church.
Ἐκπαιδευτικό Πρόγραμμα: Ἡ Ἐνορία ὡς κύτταρο τῆς τοπικῆς ἀνάπτυξης καί κοινωνικοπρονοιακῆς στήριξη... more Ἐκπαιδευτικό Πρόγραμμα: Ἡ Ἐνορία ὡς κύτταρο τῆς τοπικῆς ἀνάπτυξης καί κοινωνικοπρονοιακῆς στήριξης 4 η ΕΝΟΤΗΤΑ: Ἡ Ἐνορία ὡς χῶρος κοινωνικοποίησης καί εὐαισθητοποίησης τῶν Παιδιῶν καί τῶν Ἐφήβων Ιδιαίτερα πλούσιο το θέμα μας. Πλούσιο σε έννοιες, πλούσιο και σε σκέψεις. Και η πρώτη σκέψη, που μας έρχεται είναι ένα ευαγγελικό χωρίο, που θα μπορούσε να λειτουργήσει ως υπότιτλος στο θέμα μας. Ποιό είναι αυτό; Πολύ γνωστό γενικά.-Ιδιαίτερα σημαντικό για το θέμα μας ειδικά. Βρίσκεται στό κατά Ματθαίον ιερό Ευαγγέλιο [Ματθ. 19,14.2]: «Ἄφετε τὰ παιδία καὶ μὴ κωλύετε αὐτὰ ἐλθεῖν πρός με, τῶν γὰρ τοιούτων ἐστὶν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν». Κάτι που ακούγεται σαν: «Αφήστε τα παιδιά και τους εφήβους να έρθουν στην Εκκλησία»….. «Και μην τα εμποδίζετε», ακούμε στη συνέχεια. Είναι μία φράση που μπορεί να δεχθεί, όπως και δέχεται ήδη, ιδιαίτερα στην εποχή μας, επικρίσεις. Το γνωστό: «Παπάδες θα κάνουμε τα παιδιά μας ή Καλόγερους και Καλογριές;» Σαν να γίναμε, όσοι που πηγαίναμε από μικροί στην εκκλησία, όλοι ιερείς ή μοναχοί και μοναχές. Υπάρχει, βέβαια, και ο αντίλογος από αυτούς που ξέρουν και έχουν το ανάλογο βίωμα: «πόσο κακό πιά είναι να ενταχθούν κάποια παιδιά στον Κλήρο;. Αν υπάρχει η κλίση και η κλήση». Φυσικά, κάποιοι, μέσα στην πλάνη τους, μπορεί να υποστηρίξουν ότι καλύτερα να αφεθεί στην άκρη η κλίση, και ας ζήσουν στην όποια … παρέκκλιση…
Η Πολυπολιτισμικότητα ως χαρακτηριστικό των σύγχρονων κοινωνιών εμφανίζεται σαν η πρώτη συνέπεια ... more Η Πολυπολιτισμικότητα ως χαρακτηριστικό των σύγχρονων κοινωνιών εμφανίζεται σαν η πρώτη συνέπεια της παγκοσμιοποίησης. Δεν μπορούμε να την αρνηθούμε ή να την περιορίσουμε. Άλλωστε περιλαμβάνει κι όλους εμάς. Σε διαφορετική περίπτωση, τα αντίμετρα υπαγορεύουν απομόνωση και περιχαράκωση σε ένα στενά οριοθετημένο κοινωνικό και πολιτισμικό πλαίσιο. Σε φυσιολογικές, όμως, συνθήκες αποδεχόμαστε την Πολυπολιτισμικότητα ως γεγονός, την μελετούμε και την αξιοποιούμε κατάλληλα για το καλό τού Ανθρώπου. Την ευκαιρία αυτή μας την δίνει η Ποιμαντική Τέχνη και Επιστήμη, καθώς η Ποιμαντική Θεολογία της Πολυπολιτισμικότητας αποτελεί πνευματική εστία της θρησκευτικής ανεκτικότητας. Ωστόσο αυτό δεν σημαίνει ότι η κατάσταση αυτή επιτρέπεται να μετατραπεί σε κερκόπορτα, που θα επιτρέπει στο όνομα της Πολυπολιτισμικότητας σε κάθε εχθρό της ελεύθερης και αποστολικής Εκκλησίας του Κυρίου Ιησού Χριστού, να προσπαθεί να την αλώσει, να την αλλοιώσει και να την αλλοτριώσει.
Στο πλαίσιο της διπλωματικής μας εργασίας, διενεργήσαμε έρευνα στο σύνολο των Ενοριών της Ιεράς ... more Στο πλαίσιο της διπλωματικής μας εργασίας, διενεργήσαμε έρευνα στο σύνολο των Ενοριών της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών με τον τίτλο: Οργάνωση και Ζωή των Ενοριών της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών. Παρουσίαση και αξιολόγηση ερευνητικών αποτελεσμάτων. Και με τον πιο ποιητικό υπότιτλο «142 Ενορίες συναντούν. .. τον 21 ο αιώνα». Η Εργασία μας συνολικά, αλλά και η ίδια η αρχική μας έρευνα, … «διαδραματίζεται» εντός της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών (ΙΑΑ) και αποσκοπεί στη συγκέντρωση δεδομένων, στην εξαγωγή κατάλληλων συμπερασμάτων και στην διατύπωση χρήσιμων προτάσεων που θα συνδράμουν, κατά το δυνατό, στην εφαρμογή μιας Ποιμαντικής Στρατηγικής για την άσκηση του εκκλησιαστικού έργου μέσα σε μια μεγάλη Αστική Περιοχή. Θα μπορούσε κάποιος να θεωρήσει ότι το θέμα μας εντάσσεται σε ένα κύκλο ειδικότερου ενδιαφέροντος, που δεν θα ήταν λάθος να τον ονομάσουνε Οργάνωση και Διοίκηση Ενοριών, κατά το πρότυπο της Οργάνωσης και Διοίκησης Επιχειρήσεων (Management), για την οποία ενδιαφέρον μεγάλο εγείρεται και θόρυβος πολύς προκαλείται στις μέρες μας. Κεντρικός πυρήνας στη παρουσίαση του αντικειμένου μας είναι η προβολή ως αδήριτης ανάγκης δύο βασικών αρχών της Ποιμαντικής: Στη γνωριμία του Ποιμένα με το Ποίμνιό του και του Ποιμνίου με τον Ποιμένα του, στο επίπεδο μάλιστα της κατ΄όνομα γνωριμίας. Με άλλα λόγια, στηριζόμαστε στα λόγια του Κυρίου: «Γινώσκω τα εμά και γινώσκομαι υπό των εμών» (Ιω.10,14). Αυτονόητο είναι πως η ανάπτυξη και των δύο πιο πάνω αναφερομένων σχέσεων συντείνει να βοηθήσει και στη γνωριμία των ενοριτών μεταξύ τους. Δεν είναι τυχαίο ότι στις πολυπληθείς ενορίες των Αθηνών, ο αριθμός των πιστών που εκκλησιάζονται είναι αποδεδειγμένα μικρός, πράγμα που δεν αποκλείεται να οφείλεται στην έλλειψη της αμφίδρομης γνωριμίας και επικοινωνίας. Επικρατεί, τώρα, η άποψη ότι έχοντας μια γενική αίσθηση του αριθμού των ποιμαινόμενων, ότι με την ύπαρξη ενός αριθμού τακτικών πιστών που «καλύπτουν» τα τετραγωνικά του ναού, δεν υπάρχει τίποτα άλλο να γίνει προς αυτή την κατεύθυνση. Αυτός ο τύπος «χονδρικής» προσέγγισης των χριστιανών-μελών μιας ενορίας ίσως θα ήταν ακριβέστερο να την αντιλαμβανόμασταν ως εκφυλισμό της πίστης, που έχει τις ρίζες της στην νοοτροπία ή την ιδεολογία της κραταιάς και κρατούσας, της ισχυρής και πολυπληθούς, θρησκείας. Η έρευνα έγινε υπό την καθοδήγηση και την εποπτεία του Καθηγητή Αλέξανδρου Μ. Σταυρόπουλου. Η έρευνα και η διπλωματική εργασία έτυχαν της επιδοκιμασίας του (μακαριστού πλέον) Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κκ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ. Στοιχεία, επίσης, της εργασίας παρουσιάστηκαν στο Α΄ Ιερατικό Συνέδριο της Ι. Αρχιεπισκοπής Αθηνών: «Η Ενορία στον 21ο Αιώνα» (15 & 16 Μαΐου 2001), στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας στο Ν. Φάληρο, υπό τον τίτλο « Συμμετοχή από τη μη συνειδητή στάση στην ενσυνείδητη δραστηριοποίηση», σε συνάφεια με την εισήγηση του καθηγ. Α.Μ.Σταυρόπουλου «Η ενσυνείδητη συμμετοχή των ενοριτών στο ενοριακό ποιμαντικό έργο».
Πρόσφατα, μία σημαντική, παγκόσμια, έρευνα του μεγαλύτερου ίσως αμερικανικού οργανισμού θρησκευτι... more Πρόσφατα, μία σημαντική, παγκόσμια, έρευνα του μεγαλύτερου ίσως αμερικανικού οργανισμού θρησκευτικών και κοινωνικών μελετών, η οποία έλαβε υπόψη της στοιχεία μέχρι και για το 2010, δημοσιεύτηκε από το Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων (AFP) και αναδημοσιεύτηκε σε πολλές εφημερίδες, ανάμεσα στις οποίες και στην εφημερίδα Wort.lu (ηλεκτρονικό φύλλο της 18.12.2012) της Luxemburger Wort, από την οποία και μεταφράζουμε το σχετικό άρθρο: «Ο Χριστιανισμός, η πιο δημοφιλής από τις παγκόσμιες θρησκείες». Οι Χριστιανοί είναι η μεγαλύτερη θρησκευτική ομάδα παγκοσμίως, αριθμώντας σχεδόν 2,2 δισεκατομμύρια πιστούς, σύμφωνα με μία μελέτη που παρουσιάστηκε την Τρίτη 18 Δεκεμβρίου 2012, από το Pew Forum για θέματα Θρησκείας και Δημόσιας Ζωής. Το Pew συγκέντρωσε στοιχεία σχετικά με το μέγεθος και τη γεωγραφική κατανομή των οκτώ μεγαλύτερων θρησκευτικών ομάδων, περιλαμβάνοντας και τους μη θρησκευόμενους. Προέκυψε, λοιπόν, ότι οι Χριστιανοί αποτελούν περίπου το 32% του πληθυσμού της γης και ακολουθούν οι Μουσουλμάνοι, ως η δεύτερη μεγαλύτερη ομάδα, με 1,6 δισεκατομμύρια οπαδούς. Μέσα στην Χριστιανική ομάδα, οι Ρωμαιοκαθολικοί ανέρχονται περίπου στο 50%, το 37% προσδιορίζονται ως Προτεστάντες και το 12% ανήκουν στην Ελληνική και Ρωσική Ορθόδο-ξη πίστη. Άλλες ομάδες που προσδιορίζονται ως χριστιανικές, όπως οι Μορμόνοι και οι Μάρτυρες του Γιεχωβά, αποτελούν συνολικά το 1%. Οι Ινδουιστές είναι η τρίτη μεγαλύτερη ομάδα, αριθμώντας περίπου 1 δισεκατομμύριο (15%), ακολουθημένη από τους Βουδιστές, στα 500 εκατομμύρια (7%) και τους Εβραίους, οι οποίοι φτάνουν τα 14 εκατομμύρια (0,2%). Η ευρύτατη δημογραφική μελέτη, σε περισσότερες από 230 χώρες και περιοχές, έδειξε πως περισσότεροι από τους οκτώ στους δέκα ανθρώπους, περίπου 5,8 δισεκατομμύρια, ταυτίζονται με κάποια θρησκευτική ομάδα. Η παγκόσμια αυτή έρευνα έδειξε, πως περισσότεροι από 400 εκατομμύρια άνθρωποι (6%) ακολουθούν διάφορες λαϊκές παραδόσεις, όπως είναι οι Αφρικανικές παραδόσεις, οι πρωτόγονες ή λαϊκές θρησκείες. Το Pew Forum δήλωσε πως η έρευνα, στην οποία η κατάταξη σε κάποια θρησκεία στη-ρίχθηκε στον αυτοπροσδιορισμό, δεν επιχείρησε να αξιολογήσει το βαθμό, στον οποίο οι πιστοί εξασκούν την πίστη τους». Το ενδιαφέρον αυτό άρθρο θελήσαμε να το παρουσιάσουμε για το λόγο, κυρίως, ότι παρουσιάζει αντικειμενικά τη θέση των θρησκειών μέσα στο σύγχρονο, πολυπολιτισμικό και, ταυτόχρονα, μικρό μας κόσμο.
Μία Μελέτη - Ανάγνωση του ΔΕΚΑΛΟΓΟΥ (και όχι μόνον) μέσα από το πρίσμα της Ποιμαντικής του Γάμου,... more Μία Μελέτη - Ανάγνωση του ΔΕΚΑΛΟΓΟΥ (και όχι μόνον) μέσα από το πρίσμα της Ποιμαντικής του Γάμου, της Οικογένειας και του Παιδιού.
theory, research, texts about the marriage (orthodox theology etc)
The Church interested in all ... more theory, research, texts about the marriage (orthodox theology etc)
The Church interested in all the aspects of humans life,desires and takes care of preparation those who are going to get married with responsibility and love for all the dimen-sions of the marriage Communion.
The family as a Mystery of love and a small church at-tracts the special interest and concern of the Mother Church.
Ἐκπαιδευτικό Πρόγραμμα: Ἡ Ἐνορία ὡς κύτταρο τῆς τοπικῆς ἀνάπτυξης καί κοινωνικοπρονοιακῆς στήριξη... more Ἐκπαιδευτικό Πρόγραμμα: Ἡ Ἐνορία ὡς κύτταρο τῆς τοπικῆς ἀνάπτυξης καί κοινωνικοπρονοιακῆς στήριξης 4 η ΕΝΟΤΗΤΑ: Ἡ Ἐνορία ὡς χῶρος κοινωνικοποίησης καί εὐαισθητοποίησης τῶν Παιδιῶν καί τῶν Ἐφήβων Ιδιαίτερα πλούσιο το θέμα μας. Πλούσιο σε έννοιες, πλούσιο και σε σκέψεις. Και η πρώτη σκέψη, που μας έρχεται είναι ένα ευαγγελικό χωρίο, που θα μπορούσε να λειτουργήσει ως υπότιτλος στο θέμα μας. Ποιό είναι αυτό; Πολύ γνωστό γενικά.-Ιδιαίτερα σημαντικό για το θέμα μας ειδικά. Βρίσκεται στό κατά Ματθαίον ιερό Ευαγγέλιο [Ματθ. 19,14.2]: «Ἄφετε τὰ παιδία καὶ μὴ κωλύετε αὐτὰ ἐλθεῖν πρός με, τῶν γὰρ τοιούτων ἐστὶν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν». Κάτι που ακούγεται σαν: «Αφήστε τα παιδιά και τους εφήβους να έρθουν στην Εκκλησία»….. «Και μην τα εμποδίζετε», ακούμε στη συνέχεια. Είναι μία φράση που μπορεί να δεχθεί, όπως και δέχεται ήδη, ιδιαίτερα στην εποχή μας, επικρίσεις. Το γνωστό: «Παπάδες θα κάνουμε τα παιδιά μας ή Καλόγερους και Καλογριές;» Σαν να γίναμε, όσοι που πηγαίναμε από μικροί στην εκκλησία, όλοι ιερείς ή μοναχοί και μοναχές. Υπάρχει, βέβαια, και ο αντίλογος από αυτούς που ξέρουν και έχουν το ανάλογο βίωμα: «πόσο κακό πιά είναι να ενταχθούν κάποια παιδιά στον Κλήρο;. Αν υπάρχει η κλίση και η κλήση». Φυσικά, κάποιοι, μέσα στην πλάνη τους, μπορεί να υποστηρίξουν ότι καλύτερα να αφεθεί στην άκρη η κλίση, και ας ζήσουν στην όποια … παρέκκλιση…
Uploads
Ωστόσο αυτό δεν σημαίνει ότι η κατάσταση αυτή επιτρέπεται να μετατραπεί σε κερκόπορτα, που θα επιτρέπει στο όνομα της Πολυπολιτισμικότητας σε κάθε εχθρό της ελεύθερης και αποστολικής Εκκλησίας του Κυρίου Ιησού Χριστού, να προσπαθεί να την αλώσει, να την αλλοιώσει και να την αλλοτριώσει.
Η Εργασία μας συνολικά, αλλά και η ίδια η αρχική μας έρευνα, … «διαδραματίζεται» εντός της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών (ΙΑΑ) και αποσκοπεί στη συγκέντρωση δεδομένων, στην εξαγωγή κατάλληλων συμπερασμάτων και στην διατύπωση χρήσιμων προτάσεων που θα συνδράμουν, κατά το δυνατό, στην εφαρμογή μιας Ποιμαντικής Στρατηγικής για την άσκηση του εκκλησιαστικού έργου μέσα σε μια μεγάλη Αστική Περιοχή. Θα μπορούσε κάποιος να θεωρήσει ότι το θέμα μας εντάσσεται σε ένα κύκλο ειδικότερου ενδιαφέροντος, που δεν θα ήταν λάθος να τον ονομάσουνε Οργάνωση και Διοίκηση Ενοριών, κατά το πρότυπο της Οργάνωσης και Διοίκησης Επιχειρήσεων (Management), για την οποία ενδιαφέρον μεγάλο εγείρεται και θόρυβος πολύς προκαλείται στις μέρες μας. Κεντρικός πυρήνας στη παρουσίαση του αντικειμένου μας είναι η προβολή ως αδήριτης ανάγκης δύο βασικών αρχών της Ποιμαντικής: Στη γνωριμία του Ποιμένα με το Ποίμνιό του και του Ποιμνίου με τον Ποιμένα του, στο επίπεδο μάλιστα της κατ΄όνομα γνωριμίας. Με άλλα λόγια, στηριζόμαστε στα λόγια του Κυρίου: «Γινώσκω τα εμά και γινώσκομαι υπό των εμών» (Ιω.10,14). Αυτονόητο είναι πως η ανάπτυξη και των δύο πιο πάνω αναφερομένων σχέσεων συντείνει να βοηθήσει και στη γνωριμία των ενοριτών μεταξύ τους. Δεν είναι τυχαίο ότι στις πολυπληθείς ενορίες των Αθηνών, ο αριθμός των πιστών που εκκλησιάζονται είναι αποδεδειγμένα μικρός, πράγμα που δεν αποκλείεται να οφείλεται στην έλλειψη της αμφίδρομης γνωριμίας και επικοινωνίας. Επικρατεί, τώρα, η άποψη ότι έχοντας μια γενική αίσθηση του αριθμού των ποιμαινόμενων, ότι με την ύπαρξη ενός αριθμού τακτικών πιστών που «καλύπτουν» τα τετραγωνικά του ναού, δεν υπάρχει τίποτα άλλο να γίνει προς αυτή την κατεύθυνση. Αυτός ο τύπος «χονδρικής» προσέγγισης των χριστιανών-μελών μιας ενορίας ίσως θα ήταν ακριβέστερο να την αντιλαμβανόμασταν ως εκφυλισμό της πίστης, που έχει τις ρίζες της στην νοοτροπία ή την ιδεολογία της κραταιάς και κρατούσας, της ισχυρής και πολυπληθούς, θρησκείας.
Η έρευνα έγινε υπό την καθοδήγηση και την εποπτεία του Καθηγητή Αλέξανδρου Μ. Σταυρόπουλου. Η έρευνα και η διπλωματική εργασία έτυχαν της επιδοκιμασίας του (μακαριστού πλέον) Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κκ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ. Στοιχεία, επίσης, της εργασίας παρουσιάστηκαν στο Α΄ Ιερατικό Συνέδριο της Ι. Αρχιεπισκοπής Αθηνών: «Η Ενορία στον 21ο Αιώνα» (15 & 16 Μαΐου 2001), στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας στο Ν. Φάληρο, υπό τον τίτλο « Συμμετοχή από τη μη συνειδητή στάση στην ενσυνείδητη δραστηριοποίηση», σε συνάφεια με την εισήγηση του καθηγ. Α.Μ.Σταυρόπουλου «Η ενσυνείδητη συμμετοχή των ενοριτών στο ενοριακό ποιμαντικό έργο».
Στόν προλογικό χαιρετισμό του πρός τά παιδιά, πού θά συνταξιδέψουν, ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Φθιώτιδος κ.κ. Νικόλαος γράφει: «Τέτοια ἐκδρομή δέν ἔχετε ξανακάνει. Τό σημερινό θά εἶναι τό πιό ὡραῖο ταξίδι τῆς ζωῆς σας, πού θά σᾶς μείνει ἀλησμόνητο ... Μέ τούς νέους φίλους, πού θά γνωρίσετε, νά κρατήσετε τακτική ἐπικοινωνία ... Μή ξεχάσετε νά τούς ζητήσετε καί μιά φωτογραφία, γιά νά τούς βλέπετε κάθε μέρα.»
Εἶναι ἕνα ταξίδι, πού ἀξίζει νά τό ζήσει κάθε παιδί, ἀσχέτως ἀπό ποιά περιοχή κατάγεται. Τό μήνυμα, πού τελικά μένει στούς μικρούς ἀναγνῶστες εἶναι ὅτι ὅλοι οἱ ἅγιοι ὡς φίλοι τοῦ Θεοῦ εἶναι καί δικοί τους φίλοι, στούς ὁποίους μποροῦν νά ἀπευθύνονται, κάθε στιγμή, γιά βοήθεια καί ἐνίσχυση.
The Church interested in all the aspects of humans life,desires and takes care of preparation those who are going to get married with responsibility and love for all the dimen-sions of the marriage Communion.
The family as a Mystery of love and a small church at-tracts the special interest and concern of the Mother Church.
Ωστόσο αυτό δεν σημαίνει ότι η κατάσταση αυτή επιτρέπεται να μετατραπεί σε κερκόπορτα, που θα επιτρέπει στο όνομα της Πολυπολιτισμικότητας σε κάθε εχθρό της ελεύθερης και αποστολικής Εκκλησίας του Κυρίου Ιησού Χριστού, να προσπαθεί να την αλώσει, να την αλλοιώσει και να την αλλοτριώσει.
Η Εργασία μας συνολικά, αλλά και η ίδια η αρχική μας έρευνα, … «διαδραματίζεται» εντός της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών (ΙΑΑ) και αποσκοπεί στη συγκέντρωση δεδομένων, στην εξαγωγή κατάλληλων συμπερασμάτων και στην διατύπωση χρήσιμων προτάσεων που θα συνδράμουν, κατά το δυνατό, στην εφαρμογή μιας Ποιμαντικής Στρατηγικής για την άσκηση του εκκλησιαστικού έργου μέσα σε μια μεγάλη Αστική Περιοχή. Θα μπορούσε κάποιος να θεωρήσει ότι το θέμα μας εντάσσεται σε ένα κύκλο ειδικότερου ενδιαφέροντος, που δεν θα ήταν λάθος να τον ονομάσουνε Οργάνωση και Διοίκηση Ενοριών, κατά το πρότυπο της Οργάνωσης και Διοίκησης Επιχειρήσεων (Management), για την οποία ενδιαφέρον μεγάλο εγείρεται και θόρυβος πολύς προκαλείται στις μέρες μας. Κεντρικός πυρήνας στη παρουσίαση του αντικειμένου μας είναι η προβολή ως αδήριτης ανάγκης δύο βασικών αρχών της Ποιμαντικής: Στη γνωριμία του Ποιμένα με το Ποίμνιό του και του Ποιμνίου με τον Ποιμένα του, στο επίπεδο μάλιστα της κατ΄όνομα γνωριμίας. Με άλλα λόγια, στηριζόμαστε στα λόγια του Κυρίου: «Γινώσκω τα εμά και γινώσκομαι υπό των εμών» (Ιω.10,14). Αυτονόητο είναι πως η ανάπτυξη και των δύο πιο πάνω αναφερομένων σχέσεων συντείνει να βοηθήσει και στη γνωριμία των ενοριτών μεταξύ τους. Δεν είναι τυχαίο ότι στις πολυπληθείς ενορίες των Αθηνών, ο αριθμός των πιστών που εκκλησιάζονται είναι αποδεδειγμένα μικρός, πράγμα που δεν αποκλείεται να οφείλεται στην έλλειψη της αμφίδρομης γνωριμίας και επικοινωνίας. Επικρατεί, τώρα, η άποψη ότι έχοντας μια γενική αίσθηση του αριθμού των ποιμαινόμενων, ότι με την ύπαρξη ενός αριθμού τακτικών πιστών που «καλύπτουν» τα τετραγωνικά του ναού, δεν υπάρχει τίποτα άλλο να γίνει προς αυτή την κατεύθυνση. Αυτός ο τύπος «χονδρικής» προσέγγισης των χριστιανών-μελών μιας ενορίας ίσως θα ήταν ακριβέστερο να την αντιλαμβανόμασταν ως εκφυλισμό της πίστης, που έχει τις ρίζες της στην νοοτροπία ή την ιδεολογία της κραταιάς και κρατούσας, της ισχυρής και πολυπληθούς, θρησκείας.
Η έρευνα έγινε υπό την καθοδήγηση και την εποπτεία του Καθηγητή Αλέξανδρου Μ. Σταυρόπουλου. Η έρευνα και η διπλωματική εργασία έτυχαν της επιδοκιμασίας του (μακαριστού πλέον) Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κκ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ. Στοιχεία, επίσης, της εργασίας παρουσιάστηκαν στο Α΄ Ιερατικό Συνέδριο της Ι. Αρχιεπισκοπής Αθηνών: «Η Ενορία στον 21ο Αιώνα» (15 & 16 Μαΐου 2001), στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας στο Ν. Φάληρο, υπό τον τίτλο « Συμμετοχή από τη μη συνειδητή στάση στην ενσυνείδητη δραστηριοποίηση», σε συνάφεια με την εισήγηση του καθηγ. Α.Μ.Σταυρόπουλου «Η ενσυνείδητη συμμετοχή των ενοριτών στο ενοριακό ποιμαντικό έργο».
Στόν προλογικό χαιρετισμό του πρός τά παιδιά, πού θά συνταξιδέψουν, ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Φθιώτιδος κ.κ. Νικόλαος γράφει: «Τέτοια ἐκδρομή δέν ἔχετε ξανακάνει. Τό σημερινό θά εἶναι τό πιό ὡραῖο ταξίδι τῆς ζωῆς σας, πού θά σᾶς μείνει ἀλησμόνητο ... Μέ τούς νέους φίλους, πού θά γνωρίσετε, νά κρατήσετε τακτική ἐπικοινωνία ... Μή ξεχάσετε νά τούς ζητήσετε καί μιά φωτογραφία, γιά νά τούς βλέπετε κάθε μέρα.»
Εἶναι ἕνα ταξίδι, πού ἀξίζει νά τό ζήσει κάθε παιδί, ἀσχέτως ἀπό ποιά περιοχή κατάγεται. Τό μήνυμα, πού τελικά μένει στούς μικρούς ἀναγνῶστες εἶναι ὅτι ὅλοι οἱ ἅγιοι ὡς φίλοι τοῦ Θεοῦ εἶναι καί δικοί τους φίλοι, στούς ὁποίους μποροῦν νά ἀπευθύνονται, κάθε στιγμή, γιά βοήθεια καί ἐνίσχυση.
The Church interested in all the aspects of humans life,desires and takes care of preparation those who are going to get married with responsibility and love for all the dimen-sions of the marriage Communion.
The family as a Mystery of love and a small church at-tracts the special interest and concern of the Mother Church.