dbo:abstract
|
- In Japanese martial arts, the term atemi (当身) designates blows or strikes to the body, as opposed to twisting of joints, strangleholds, holding techniques and throws. Atemi can be delivered by any part of the body to any part of the opponent's body. They can be percussive or use "soft" power. Karate is a typical martial art focusing on percussive atemi. The location of nerve and pressure points, such as might be used for certain acupressure methods, also often informs the choice of targets for atemi (see kyusho). Some strikes against vital parts of the body can kill or incapacitate the opponent: on the solar plexus, at the temple, under the nose, in the eyes, genitals, or under the chin. Traditional Japanese martial arts (the ancestors of judo, jujutsu, and aikido) do not commonly practice atemi, since they were supposed to be used on the battlefield against armoured opponents. However, there are certain exceptions. Atemi can be complete techniques in and of themselves, but are also often used to briefly break an opponent's balance (see kuzushi) or resolve. This is the predominant usage of atemi in aikido. A painful but non-fatal blow to an area such as the eyes, face, or some vulnerable part of the abdomen can open the way for a more damaging technique, such as a throw or joint lock. Even if the blow does not land, the opponent can be distracted, and may instinctively contort their body (e.g., jerking their head back from a face strike) in such a way that they lose their balance. The development of atemi techniques arises from the evolution of the Japanese martial arts, in particular jujutsu. Early styles of jujutsu from Sengoku-era Japan were created as a means of unarmed combat for a samurai who had lost his weapons on the battlefield. The purpose of jujutsu was to disarm the opponent and use their own weapon against them. As such, strikes to the body were limited as the intended victim would have been wearing extensive body armour. However, in later styles of jujutsu from Edo-period Japan empty-handed strikes to the body became more common as full-scale military engagement began to decline. This meant that the jujutsu practitioner's opponent would not have been wearing armour and the vital points that form the crux of atemi-waza were more exposed. (en)
- Atemi (jap.: 当て身 oder 当身, wörtlich „Schlagkörper“, von 当て身技 atemi-waza, sinngemäß „Schlagtechnik“) ist ein Begriff aus den japanischen Kampfkünsten (Budō). Er bezeichnet einen Stoß, Stich, Schlag oder Tritt auf empfindliche Körperpunkte des Gegners. Ziel im ursprünglichen Bujutsu (Kriegskunst) war es, den Gegner mit einem Schlag kampfunfähig zu machen, zum Beispiel durch Atemi auf lebenswichtige (Kyūsho, chin. Dian Xue, Dim Mak), Organe oder auch Chakren. In vielen Kampfsportarten spielen Atemitechniken eine große Rolle, wie z. B. im Quanfa, Karate, Kickboxen, Taekwondo, Capoeira, Muay Thai und Ju-Jutsu. In einigen Jiu-Jitsu- und Aikidō-Stilen werden Atemi hauptsächlich eingesetzt, um die Konzentration beziehungsweise Körperbalance des Gegners zu stören und ihn zu kontrollieren. Da Aikidō eine rein defensive Kampfkunst darstellt und daher keine reinen Angriffe beinhaltet, wird Atemi hier nur als Bedrohung eingesetzt, um den Angreifer zu einer Bewegung zu zwingen oder ihn von einer Bewegung abzuhalten und ihn dadurch zu kontrollieren. Viele Verteidigungstechniken lassen sich nicht ausführen, wenn ein Atemi nicht oder nur unzulänglich angewandt wird. In Schwertschulen wird der Atemi ebenfalls als einleitende Ablenkung, Störung gelehrt, um sich einen Vorteil zu schaffen. Dabei sind die empfindlichen, ungeschützten Körperregionen zu treffende Bereiche. (de)
- En las artes marciales japonesas, el término atemi (当て身 ''atemi''?) nombra golpes rápidos al cuerpo, en contraposición a luxaciones, agarres, y proyecciones. El atemi se puede lanzar con cualquier parte del cuerpo a cualquier punto del cuerpo del oponente. Puede ser fuerte/percutante o ‘suave’ (para control). Ejemplo de arte marcial que utiliza el atemi percutante es el Karate. La localización de puntos nerviosos y de presión, como los que se usan en otros métodos como la acupuntura, suele determinar la elección de los puntos donde ejecutar el atemi (ver Kyusho). Algunos ataques contra puntos vitales del cuerpo pueden matar o incapacitar al oponente: en el plexo solar, la sien, bajo la nariz, en los ojos, en los genitales, o bajo la barbilla. Las artes marciales tradicionales japonesas (precursoras del judo, jūjutsu y aikido) no suelen incluir atemis, ya que su uso y orientación era la lucha en el campo de batalla contra oponentes armados. Aun así, tienen sus excepciones. Un atemi puede constituir una técnica por sí mismos, pero también puede ser un elemento complementario para comprometer el equilibrio del oponente (Kuzushi) o para rematar (como es el caso del uso del atemi en aikido). Un golpe doloroso pero no letal en zonas como los ojos, cara o alguna parte vulnerable del abdomen pueden dar paso a técnicas más definitivas, como una proyección o una luxación. Incluso si el golpe no acierta con su objetivo, el oponente puede distraerse y reaccionar instintivamente protegiéndose (ej. echando la cabeza hacia atrás frente a un puñetazo) de forma que pierda su equilibrio. El desarrollo de técnicas de atemi nace de la evolución de las artes marciales japonesas, particularmente del jūjutsu. Las primeras formas de jūjutsu del período Sengoku japonés se crearon como forma de combate sin armas para los samurái que habían perdido sus armas en el campo de batalla. El propósito del jūjutsu era desarmar al oponente y utilizar sus propias armas contra él. Como consecuencia, los golpes al enemigo eran limitados ya que éste solía vestir una completa armadura. En evoluciones posteriores del jūjutsu en el Período Edo los golpes a mano vacía se hicieron más comunes ya que las confrontaciones de ejércitos completos se hicieron menos comunes. Esto implicaba que los oponentes de los practicantes del jūjutsu ya no iban cubiertos con la armadura, y sus puntos vitales objetivo de los atemis quedaban expuestos. De esta forma el atemi empezó a desempeñar un papel relevante en la muerte y ataque sin armas. Algunos ataques menores en los que el oponente no resulta muerto o aturido incluyen golpes cortos en las vértebras torácicas, o con dos dedos bajo la mandíbula. (es)
- Un atemi (当身, あてみ) est dans les budō (arts martiaux japonais) un coup porté sans arme à une partie vitale. Il s'agit de coups portés avec le poing, le pied ou encore avec le tranchant de la main. Le terme atemi waza, 当身技 (あてみわざ, littéralement « technique d’atemi ») désigne les techniques d’atemi. Dans la vision mystique médiévale, les atemi permettaient de perturber le ki (l'énergie vitale) de l'adversaire, comme une sorte d'acuponcture à but martial. Les atemi sont souvent accompagnés d'un kiai, un cri correspondant à une extension du ki de la personne qui frappe. Les atemi sont utilisés au karaté, en ju-jitsu, en aïkido, en yoseikan budō et initialement dans le judo et en . (fr)
- Nel judo con il termine atemi si indicano le tecniche di percussione dei punti vitali. Tali punti prendono il nome Kyusho e la loro individuazione (già nelle antiche scuole di jujutsu) fu il risultato di peculiari studi anatomici. In linea con l'intento del suo fondatore (ossia quello di selezionare le migliori tecniche di jujutsu), nel judo è contemplato un numero minore di kyusho. La corretta percussione dei punti vitali, impedisce all'avversario di reagire ulteriormente essendo idonea a cagionare gravi lesioni o morte. Tuttavia il termine vitale non deve trarre in inganno: la percussione dei kyusho di norma non è letale, tranne per pochissimi punti raggiungibili solo da praticanti esperti. Infatti, la morte è solo una delle possibili conseguenze di atemi-waza. (it)
- 当身(あてみ)もしくは当身技(あてみわざ)とは、日本において古くから伝承される古武術や武道で急所を「突く・殴る・打つ・蹴る・当てる」などの技術の総称である。 主に、柔道をはじめとする、柔術で使うパンチやキックの事を指す意味で使われる。 中身(あてみ)、当、中(あて)とも書く。 流派によっては砕き(くだき)、殺活術、殺法、勝身術ともいう。 時代劇などで、急所や腹部を打って気絶させる技も当身である。 (ja)
- Het begrip atemi (Japans: 当身) is afkomstig uit Japanse zelfverdedigingskunsten als het jiu-jitsu en aikido. Een atemi is een slag, stoot of trap naar een kwetsbare plek van de aanvaller tegen wie men zich verdedigt. De atemi kan bijvoorbeeld met een vuist, , knie, elleboog of voet worden uitgevoerd, maar ook met het hoofd of het hele bovenlichaam. Een atemi kan om verschillende redenen toegepast worden. Een van deze redenen is om de aanvaller direct onschadelijk te maken. Atemi's op bepaalde plekken zoals de nek kunnen een fatale afloop hebben, maar vaker zullen ze op onschuldigere plekken worden toegepast, en een aanvaller enkel zwaar verwonden. Vaak vormt het toebrengen van een dergelijke atemi de afsluiting van een oefening. Een andere reden om een atemi toe te passen, is eenvoudig om de aanvaller af te leiden. Een op zich onschuldige trap tegen het scheenbeen is vaak zeer pijnlijk, en zal de greep van de aanvaller dan ook enigszins verslappen, of de aandacht afleiden van de aanzet tot bijvoorbeeld een schouderworp. Buiten deze redenen zijn er nog meer te noemen, zoals het uit het balans brengen van de aanvaller of het ontregelen van het qi van hem of haar. Verder worden atemi's vaak onberedeneerd in een reflex toegepast, waarbij een van de bovenstaande redenen evengoed wel de basis is van dit handelen. Er zijn veel delen van het menselijk lichaam, waarop een atemi kan worden toegepast. Vaak worden deze op vereenvoudigde tekeningen van de menselijke anatomie grafisch weergegeven. Men kan zich tegen een atemi verweren door deze te blokkeren, door tai sabaki toe te passen, of door de energie van de atemi over te nemen en voor de verdediging te gebruiken. De timing van de verdediging tegen een atemi is altijd cruciaal. (nl)
- Atemi (jap. 当て身) – słowo w języku japońskim, oznaczające uderzenie w witalny punkt ludzkiego ciała, uderzenie nokautujące. W japońskich sztukach walki ciosy zadawane ręką i nogą, w odróżnieniu od wykręceń, duszeń, trzymań. Karate jest typową sztuką walki skupiającą się na atemi. Niektóre uderzenia w witalne organy mogą zabić albo pozbawić przeciwnika zdolności do walki: w splot słoneczny, skroń, oczy, genitalia, pod nos lub podbródek. (pl)
- Атэ́ми-вадза́ (яп. 当て身技 атэми: вадза, дословно — «ударная техника») — ударная техника японских боевых искусств, включая дзюдзюцу и производные от него стили боевых искусств, дзюдо, айкидо и др., включающая в себя комплексы ударов руками, ногами и головой, главным образом в , но не только. Кроме привычных прямых ударов и ударов кулаком, присутствует большое разнообразие ударов наотмашь, рубящих, дуговых и тычковых ударов, наносящихся основанием ладони, ребром ладони, предплечьем, локтем, фалангами и кончиками пальцев руки, и т. д. Удары атэми могут применяться как самостоятельный приём для нейтрализации соперника и как отвлекающий приём для проведения другого технического действия (броска или захвата), а также как защитное действие для отбива удара соперника, отталкивания соперника и т. п. Локализация ударов включает в себя наиболее уязвимые органы и болевые точки человеческого тела, а именно: глаза, кадык, яремная ямка, солнечное сплетение, пах и другие чувствительные к ударам места. (ru)
|
rdfs:comment
|
- 当身(あてみ)もしくは当身技(あてみわざ)とは、日本において古くから伝承される古武術や武道で急所を「突く・殴る・打つ・蹴る・当てる」などの技術の総称である。 主に、柔道をはじめとする、柔術で使うパンチやキックの事を指す意味で使われる。 中身(あてみ)、当、中(あて)とも書く。 流派によっては砕き(くだき)、殺活術、殺法、勝身術ともいう。 時代劇などで、急所や腹部を打って気絶させる技も当身である。 (ja)
- Atemi (jap. 当て身) – słowo w języku japońskim, oznaczające uderzenie w witalny punkt ludzkiego ciała, uderzenie nokautujące. W japońskich sztukach walki ciosy zadawane ręką i nogą, w odróżnieniu od wykręceń, duszeń, trzymań. Karate jest typową sztuką walki skupiającą się na atemi. Niektóre uderzenia w witalne organy mogą zabić albo pozbawić przeciwnika zdolności do walki: w splot słoneczny, skroń, oczy, genitalia, pod nos lub podbródek. (pl)
- Atemi (jap.: 当て身 oder 当身, wörtlich „Schlagkörper“, von 当て身技 atemi-waza, sinngemäß „Schlagtechnik“) ist ein Begriff aus den japanischen Kampfkünsten (Budō). Er bezeichnet einen Stoß, Stich, Schlag oder Tritt auf empfindliche Körperpunkte des Gegners. Ziel im ursprünglichen Bujutsu (Kriegskunst) war es, den Gegner mit einem Schlag kampfunfähig zu machen, zum Beispiel durch Atemi auf lebenswichtige (Kyūsho, chin. Dian Xue, Dim Mak), Organe oder auch Chakren. Viele Verteidigungstechniken lassen sich nicht ausführen, wenn ein Atemi nicht oder nur unzulänglich angewandt wird. (de)
- In Japanese martial arts, the term atemi (当身) designates blows or strikes to the body, as opposed to twisting of joints, strangleholds, holding techniques and throws. Atemi can be delivered by any part of the body to any part of the opponent's body. They can be percussive or use "soft" power. Karate is a typical martial art focusing on percussive atemi. The location of nerve and pressure points, such as might be used for certain acupressure methods, also often informs the choice of targets for atemi (see kyusho). (en)
- En las artes marciales japonesas, el término atemi (当て身 ''atemi''?) nombra golpes rápidos al cuerpo, en contraposición a luxaciones, agarres, y proyecciones. El atemi se puede lanzar con cualquier parte del cuerpo a cualquier punto del cuerpo del oponente. Puede ser fuerte/percutante o ‘suave’ (para control). Ejemplo de arte marcial que utiliza el atemi percutante es el Karate. La localización de puntos nerviosos y de presión, como los que se usan en otros métodos como la acupuntura, suele determinar la elección de los puntos donde ejecutar el atemi (ver Kyusho). (es)
- Un atemi (当身, あてみ) est dans les budō (arts martiaux japonais) un coup porté sans arme à une partie vitale. Il s'agit de coups portés avec le poing, le pied ou encore avec le tranchant de la main. Le terme atemi waza, 当身技 (あてみわざ, littéralement « technique d’atemi ») désigne les techniques d’atemi. Dans la vision mystique médiévale, les atemi permettaient de perturber le ki (l'énergie vitale) de l'adversaire, comme une sorte d'acuponcture à but martial. Les atemi sont souvent accompagnés d'un kiai, un cri correspondant à une extension du ki de la personne qui frappe. (fr)
- Nel judo con il termine atemi si indicano le tecniche di percussione dei punti vitali. Tali punti prendono il nome Kyusho e la loro individuazione (già nelle antiche scuole di jujutsu) fu il risultato di peculiari studi anatomici. In linea con l'intento del suo fondatore (ossia quello di selezionare le migliori tecniche di jujutsu), nel judo è contemplato un numero minore di kyusho. (it)
- Het begrip atemi (Japans: 当身) is afkomstig uit Japanse zelfverdedigingskunsten als het jiu-jitsu en aikido. Een atemi is een slag, stoot of trap naar een kwetsbare plek van de aanvaller tegen wie men zich verdedigt. De atemi kan bijvoorbeeld met een vuist, , knie, elleboog of voet worden uitgevoerd, maar ook met het hoofd of het hele bovenlichaam. Er zijn veel delen van het menselijk lichaam, waarop een atemi kan worden toegepast. Vaak worden deze op vereenvoudigde tekeningen van de menselijke anatomie grafisch weergegeven. (nl)
- Атэ́ми-вадза́ (яп. 当て身技 атэми: вадза, дословно — «ударная техника») — ударная техника японских боевых искусств, включая дзюдзюцу и производные от него стили боевых искусств, дзюдо, айкидо и др., включающая в себя комплексы ударов руками, ногами и головой, главным образом в , но не только. Кроме привычных прямых ударов и ударов кулаком, присутствует большое разнообразие ударов наотмашь, рубящих, дуговых и тычковых ударов, наносящихся основанием ладони, ребром ладони, предплечьем, локтем, фалангами и кончиками пальцев руки, и т. д. Удары атэми могут применяться как самостоятельный приём для нейтрализации соперника и как отвлекающий приём для проведения другого технического действия (броска или захвата), а также как защитное действие для отбива удара соперника, отталкивания соперника и т. п. (ru)
|