aankruisen
Jump to navigation
Jump to search
Dutch
[edit]Etymology
[edit]Pronunciation
[edit]Verb
[edit]aankruisen
Conjugation
[edit]Conjugation of aankruisen (weak, separable) | ||||
---|---|---|---|---|
infinitive | aankruisen | |||
past singular | kruiste aan | |||
past participle | aangekruist | |||
infinitive | aankruisen | |||
gerund | aankruisen n | |||
main clause | subordinate clause | |||
present tense | past tense | present tense | past tense | |
1st person singular | kruis aan | kruiste aan | aankruis | aankruiste |
2nd person sing. (jij) | kruist aan, kruis aan2 | kruiste aan | aankruist | aankruiste |
2nd person sing. (u) | kruist aan | kruiste aan | aankruist | aankruiste |
2nd person sing. (gij) | kruist aan | kruiste aan | aankruist | aankruiste |
3rd person singular | kruist aan | kruiste aan | aankruist | aankruiste |
plural | kruisen aan | kruisten aan | aankruisen | aankruisten |
subjunctive sing.1 | kruise aan | kruiste aan | aankruise | aankruiste |
subjunctive plur.1 | kruisen aan | kruisten aan | aankruisen | aankruisten |
imperative sing. | kruis aan | |||
imperative plur.1 | kruist aan | |||
participles | aankruisend | aangekruist | ||
1) Archaic. 2) In case of inversion. |