ondertrouwen
Jump to navigation
Jump to search
Dutch
[edit]Etymology
[edit]Pronunciation
[edit]Verb
[edit]ondertrouwen
- (reflexive) to undertake an engagement
Inflection
[edit]Conjugation of ondertrouwen (weak, prefixed) | ||||
---|---|---|---|---|
infinitive | ondertrouwen | |||
past singular | ondertrouwde | |||
past participle | ondertrouwd | |||
infinitive | ondertrouwen | |||
gerund | ondertrouwen n | |||
present tense | past tense | |||
1st person singular | ondertrouw | ondertrouwde | ||
2nd person sing. (jij) | ondertrouwt, ondertrouw2 | ondertrouwde | ||
2nd person sing. (u) | ondertrouwt | ondertrouwde | ||
2nd person sing. (gij) | ondertrouwt | ondertrouwde | ||
3rd person singular | ondertrouwt | ondertrouwde | ||
plural | ondertrouwen | ondertrouwden | ||
subjunctive sing.1 | ondertrouwe | ondertrouwde | ||
subjunctive plur.1 | ondertrouwen | ondertrouwden | ||
imperative sing. | ondertrouw | |||
imperative plur.1 | ondertrouwt | |||
participles | ondertrouwend | ondertrouwd | ||
1) Archaic. 2) In case of inversion. |