opmerken
Jump to navigation
Jump to search
Dutch
[edit]Etymology
[edit]Pronunciation
[edit]Audio: (file)
Verb
[edit]opmerken
Inflection
[edit]Conjugation of opmerken (weak, separable) | ||||
---|---|---|---|---|
infinitive | opmerken | |||
past singular | merkte op | |||
past participle | opgemerkt | |||
infinitive | opmerken | |||
gerund | opmerken n | |||
main clause | subordinate clause | |||
present tense | past tense | present tense | past tense | |
1st person singular | merk op | merkte op | opmerk | opmerkte |
2nd person sing. (jij) | merkt op, merk op2 | merkte op | opmerkt | opmerkte |
2nd person sing. (u) | merkt op | merkte op | opmerkt | opmerkte |
2nd person sing. (gij) | merkt op | merkte op | opmerkt | opmerkte |
3rd person singular | merkt op | merkte op | opmerkt | opmerkte |
plural | merken op | merkten op | opmerken | opmerkten |
subjunctive sing.1 | merke op | merkte op | opmerke | opmerkte |
subjunctive plur.1 | merken op | merkten op | opmerken | opmerkten |
imperative sing. | merk op | |||
imperative plur.1 | merkt op | |||
participles | opmerkend | opgemerkt | ||
1) Archaic. 2) In case of inversion. |