opvolgen
Jump to navigation
Jump to search
Dutch
[edit]Etymology
[edit]From op (“on”) + volgen (“to follow”).
Pronunciation
[edit]Audio: (file)
Verb
[edit]opvolgen
- (transitive) to succeed (come after, be next in line to)
- (intransitive) to succeed, take office after the previous incumbent
- (transitive) to follow up, keep track
Inflection
[edit]Conjugation of opvolgen (weak, separable) | ||||
---|---|---|---|---|
infinitive | opvolgen | |||
past singular | volgde op | |||
past participle | opgevolgd | |||
infinitive | opvolgen | |||
gerund | opvolgen n | |||
main clause | subordinate clause | |||
present tense | past tense | present tense | past tense | |
1st person singular | volg op | volgde op | opvolg | opvolgde |
2nd person sing. (jij) | volgt op, volg op2 | volgde op | opvolgt | opvolgde |
2nd person sing. (u) | volgt op | volgde op | opvolgt | opvolgde |
2nd person sing. (gij) | volgt op | volgde op | opvolgt | opvolgde |
3rd person singular | volgt op | volgde op | opvolgt | opvolgde |
plural | volgen op | volgden op | opvolgen | opvolgden |
subjunctive sing.1 | volge op | volgde op | opvolge | opvolgde |
subjunctive plur.1 | volgen op | volgden op | opvolgen | opvolgden |
imperative sing. | volg op | |||
imperative plur.1 | volgt op | |||
participles | opvolgend | opgevolgd | ||
1) Archaic. 2) In case of inversion. |
Derived terms
[edit]Descendants
[edit]- Afrikaans: opvolg