deliri
Tenso | Estinteco | Estanteco | Estonteco |
---|---|---|---|
Indikativo | deliris | deliras | deliros |
Adjektiva aktiva participo | delirinta | deliranta | delironta |
Substantiva aktiva participo | delirinto | deliranto | delironto |
Adverba aktiva participo | delirinte | delirante | delironte |
Moduso | |||
Infinitivo | deliri | ||
Volativo | deliru | ||
Kondicionalo | delirus |
- Esti en stato de nedaŭra psika malordo, kaŭzita de febro, malsano aŭ ebrieco, kaj karakterizata per halucinaj imagoj kaj nekonsekvencaj senkonsciaj.
- Malsano igas ŝin deliri.
- Eĉ monstron admiras, kiu ame deliras.
- Mi kuŝis en deliro kaj tute ne sciis, kie mi troviĝas.
- Por parolo delira ne ekzistas rediro.
- Tiu rakonto estas nur deliraĵo.
![]() | Tradukoj |
![]() | Referencoj kaj literaturo |