tío
Galego
Etimoloxía: do galego-portugués tio, e este do latín tardío thīum, e este, á súa vez, do grego antigo θεῖος theîos.
Pronuncia: /'ti.o̯/ (AFI)
tío
(ms: tío; mpl: tíos; fs: tía; fpl: tías)
- Irmán ou irmá do pai ou da nai dunha persoa.
- Exemplo: A Carme é tía miña por parte de meu pai.
.
- Exemplo: A Carme é tía miña por parte de meu pai.
- Cónxuxe do tío ou da tía por vínculo político.
- Exemplo: Meu tío casou hai dez anos coa que hoxe é miña tía.
- Exemplo: Meu tío casou hai dez anos coa que hoxe é miña tía.
- Tratamento de respecto que se lles dá ás persoas de certa idade.
- Exemplo: Se o di o tío Antón hai que facerlle caso, é moi sabio.
- Exemplo: Se o di o tío Antón hai que facerlle caso, é moi sabio.
- Coloquialmente, persoa, calquera individuo.
- Exemplo: Aí fóra hai un tío que pregunta por ti. Ela parece unha tía simpática.
- Exemplo: Aí fóra hai un tío que pregunta por ti. Ela parece unha tía simpática.