Ozan Uştuk is an Associate Professor of Communication Sciences at İzmir Institute of Technology. He holds a Ph.D. in Communication Sciences from Hacettepe University in Turkey, for which he conducted ethnographic fieldwork among a Roma community living in a hyper-ghetto neighborhood, by particularly focusing on housing, education, and labor market relations. He received his M.Sc. in the field of Anthropology, and B.A. in Sociology. He was awarded the Applied Research Fellowships at CEU Romani Studies Program in 2019-2020. His research interests include Romani Studies, intercultural communication, and cultural identity. He has been collaborating with several local and national Roma organizations, NGOs, and governmental agencies since 2014. Supervisors: Assoc. Prof. Gülsüm Depeli and Prof. Dr. Yılmaz Selim Erdal
This article examines a case of urban displacement and its impact on the local Roma community by ... more This article examines a case of urban displacement and its impact on the local Roma community by uncovering the discursive strategies of the local governments and the tactical responses of the local people. Based on two-year-long ethnographic research, this study aims to understand the intricate dynamics of the counter-cultural production of the Roma people as a response to gentrification policies of local governments. The rapid rise of the rent value of land has motivated the capital class to force an exile strategy on Roma and accelerated existing segregation policies. During this time, some discursive strategies to manufacture public consent about the gentrification have circulated to change the representation of the Roma identity, replacing their imagery in mainstream society by mainly signifying them as the undeserving poor. This research aims to understand how strategic discourses and actions have positioned Roma in the societal and cultural sphere and in response, how everyday tactics of the Roma engenders counter-cultural forms through intercultural communication.
This study aims to reveal hidden racist practices within a Turkish public school and explores the... more This study aims to reveal hidden racist practices within a Turkish public school and explores their perpetuation through daily interactions between teachers and Roma students. As part of an applied research project dedicated to empowering Roma children in the educational setting, the study employs discourse analysis to expose tacit racist discourses circulating within the school. Using participant observation, casual conversations, in-depth interviews, and focus group discussions, the research reveals implicit discriminatory practices in classrooms. Teacher interviews expose a prevalent coping mechanism, i.e., denial, which reflects reluctance to acknowledge their role in perpetuating discrimination despite awareness of the structural inequalities faced by Roma students. While comprehending systemic challenges, the adherence of the teachers to the myth of meritocracy fosters cognitive dissonance, which results in a dismissive incomprehension of the realities of and occasional assignment of blame to Roma students. Cultural stereotypes and pseudogenetic explanations function as convenient means of rationalizing existing biases. Navigating cognitive dissonance, teachers frequently redirect their focus toward the behaviors of Roma people due to a sense of helplessness and the influence of the pervasive meritocratic narrative. This dynamic contributes to the perpetuation of institutional racism through the daily discourse of teachers, which inadvertently exacerbates this systemic issue.
Sosyoloji Araştırmaları Dergisi / Journal of Sociological Research, 2022
Bu çalışma, İzmir Yüksek Teknoloji Enstitüsü, Toplumsal Sorumluluk Projeler Koordinatörlüğü bünye... more Bu çalışma, İzmir Yüksek Teknoloji Enstitüsü, Toplumsal Sorumluluk Projeler Koordinatörlüğü bünyesinde tasarlanan gönüllülük faaliyetlerinde yer alan üniversite öğrencilerinin deneyimlerine odaklanmaktadır. Toplumsal sorumluluk projeleri, üniversite öğrencilerinin gönüllülük deneyimi aracılığıyla demokratik ve katılımcı kimliğinin gelişimine katkıda bulunmayı ve öğrencilerin kapsayıcı bir toplum yaratmaya yönelik dönüşümde aktif olarak yer almalarını hedeflemektedir. Bu bağlamda gönüllülerin saha projeleri aracılığıyla, farklı nitelikteki sosyal gruplar ile kültürlerarası diyalog geliştirmeleri desteklenmektedir. Ancak bu diyalog, gönüllülerin kaygı duygusunu tetikleyen ve uyum yetkinlikleri geliştirmelerini gerektiren zorlu bir deneyime dönüşebilmektedir. Kültürlerarası diyaloğun gönüllüler üzerindeki etkilerini anlamak için 2016-2020 yılları arasında Toplumsal Sorumluluk Projeler Koordinatörlüğü bünyesinde gönüllü olarak yer almış 43 üniversite öğrencisi ile görüşmeler yapılmıştır. Görüşmeler aracılığıyla gönüllülerin sahada yaşadıkları zorlukları anlamak ve bu zorluklar ile başa çıkma mekanizmalarını ortaya çıkarmak amaçlanmıştır. Ayrıca bu süreçte elde edilen verilerden hareketle saha deneyimini kolaylaştırıcı yöntemler keşfedilmiş; Toplumsal Sorumluluk Projeler Koordinatörlüğünün süreç yönetimi bağlamında ne gibi iyileştirmelere ihtiyaç duyduğuna dair önemli iç görüler elde edilmiştir.
The consideration of the subject of water resources, seen as a part of cultural heritage, general... more The consideration of the subject of water resources, seen as a part of cultural heritage, generally includes water-related architectural structures such as bridges, aqueducts, and cisterns. Groundwater resources and related structures, however, receive little attention as heritage assets, and they are mostly forgotten together with the valuable information they hold. In this sense, this study aims to provide an accurate assessment of groundwater heritage and to suggest proposals for conservation through the case of the historic wells of Kadıovacık village in the Urla district of İzmir. Although the region where the village is located is rich in groundwater resources, the residents have suffered from drought for ages due to the specific geological characteristics of the Kadıovacık polje. The limited amount of water resources in Kadıovacık village have karstic characteristics and have shaped the life and topography of the region. To access and harvest this limited groundwater, a group of wells had been constructed on the ridge of the hill. These wells have been idle since 1980s with the supply of city main water. In line with the aim, a comprehensive heritage valuation by an interdisciplinary group of experts is essential to reveal the significance of the relatively humble wells. Accordingly, a multi-method system is used, including historical, social, cultural, architectural, geological, hydrogeological, and environmental aspects. The results show that although the wells are generally considered to be less important as heritage assets in terms of their physical features, an in-depth evaluation demonstrates their high significance for the village community.
Bu çalışma, koronavirüs pandemisinin Roman toplulukların gündelik hayatlarında meydana getirdiği ... more Bu çalışma, koronavirüs pandemisinin Roman toplulukların gündelik hayatlarında meydana getirdiği dönüşümü, Romanların yaşam alanları, ekonomik etkinliklerini sürdürdüğü kamusal alanlar ve yerel yönetimler ile ilişkileri çerçevesinde haber metinleri üzerinden incelemektedir. Yerel ve merkezi yönetim kademelerinde yer alan aktörlerin kent mekânına yönelik politikalarını gerekçelendirme aracı olarak kültür-merkezci söylem setini medya üzerinden dolaşıma sokmalarına dair irdeleme, hem Roman topluluklar ile siyasal aktörler arasında cereyan eden süreçleri anlamlandırma, hem de gizlenmekte olan eşitsizlikleri serimleme imkânı tanımaktadır. Eleştirel söylem analizi yöntemi benimsenen çalışmada, öncelikle pandemi sürecinde derinleşen yoksulluğa dair genel bir çerçeve çizilmekte, ardından Romanları konu alan haberler incelenmektedir. Bu çerçevede ilk olarak Romanların yoksulluk deneyimlerinin medya aracılığıyla nasıl dolaşıma sokulduğu irdelenmektedir. İkinci olarak gündelik hayatın dönüşümüne eşlik eden ırkçı söylemlerdeki yükselişi ve bu söylemlerin sınıfsal eşitsizlikleri nasıl gizlediği yorumlanmıştır. Üçüncü olarak yerel ve merkezi yönetimlerin Romanların yaşam alanlarında gerçekleştirdiği tahribatlar ve bu sürecin neoliberal kent politikaları ile ilişkisi değerlendirilmiştir. Son olarak siyasal aktörlerin Romanların yaşam mücadelesini kendi gündemlerini oluşturmak adına araçsallaştırmaları çerçevesinde kurgulanan metinlerin eleştirel bir okuması yapılmıştır.
Öz
Aşk, yaşamın her anında gündelik hayatımızı şekil-lendiren önemli bir etmen/güç olarak karşım... more Öz Aşk, yaşamın her anında gündelik hayatımızı şekil-lendiren önemli bir etmen/güç olarak karşımıza çıkar. Evrimsel psikoloji alanındaki çalışmaların, aşkın güçlü ve dönüştürücü doğasına hak ettiği önemi gösterme-sine karşın bu duyguyu anlamaya (verstehen) yöne-lik antropolojik veya sosyolojik çalışmaların eksikliği kendisini göstermektedir. Literatürdeki bu eksiklikten hareketle aşk olgusu, yetişkin/yaşlı (40-70 yaş), genç yetişkin (18-25 yaş) ve gençler (14-18) olmak üzere üç ayrı nesilden görüşmecilerden toplanılan anlatıların analiz edilmesi ve yorumlanması yoluyla incelenmiştir. Antropoloji literatüründeki eksiklik nedeniyle aşka dair kültür temelli incelemeleri olan psikolog Robert Sternberg'in 'aşk üçgeni' (love triangle) teorisinden ha-reket edilmiştir. Sternberg'in (1986) tanımıyla aşk; ya-kınlık, bağlılık ve tutku olarak üç bileşen çerçevesinde operasyonalize edilmiştir. Çalışmada aşkın, biyolojik temelleri inkar edilmeksizin kültürel bir olgu olduğu varsayımından yola çıkılmış-tır. Yapılan gözlemler, her neslin aşk tipolojilerinde bir örüntü bulunduğunu göstermiştir. Nesillere özgü aşk tiplerinin, bireylerin içerisinde bulundukları yaş grup-larının sosyal ve kültürel kökenli ihtiyaçlarına göre değiştiği görülmüştür. Buradan hareketle aşk deneyi-minin kültürel değişime bağlı olarak, nesiller arasında farklılaşacağı öngörülmüştür. Aşk'ın doğasındaki bu değişimin, bireylerin faklı yaşam dönemleri içerisinde meydana gelen ihtiyaçlarına paralel bir biçimde deği-şim gösterdiği için aşk deneyiminin, bireylerin ihtiyaç-ları temelinde değiştiği şeklinde yorumlanmıştır.
Abstract In everyday life, love is an important factor/force shaping our lives. There is a scarcity in anthropological and sociological studies focusing on understanding this emotion even though evolutionary psychology states the strong and transformative nature of love. Moving from the lack of studies, the phenomenon of love is studied by analyzing and interpreting narratives collected from participants of three different generations clustered as adults/elder people (aged 40-70), young adults (aged 18-25) and adolescents (aged 14-18). Due to lack of literature about love in the field of anthropology , this study has been based on the 'love triangle theory' of psychologist Robert Sternberg, who also interested in cultural aspects of love. Sternberg (1986) operationalize love regarding it as having three main components: intimacy, commitment and passion. Not neglecting its biological characteristics, the study presumes love as a cultural phenomenon. It is observed that these components may vary in intimate relationships and these variations are closely related to different generations. Moving from this observation, the variation of love experience is interpreted based on the narratives collected from the participants. It is discovered that there are different love patterns among each generation. It is also observed that these love typologies are closely related to the social and cultural requirements of the age group to which the participants belong. This is why, it is presumed that the experience of love may vary among generations depending on cultural differences. Since the nature of love changes between different age stages, it is suggested that the experience of love changes according to the individual's needs.
This article seeks to address one of the most problematic lacunae in Turkey’s political and acade... more This article seeks to address one of the most problematic lacunae in Turkey’s political and academic landscape by examining the mediated images of the Roma people in Turkey. This long-neglected sub-cultural group in the Turkish context is mostly regarded as the “others” of society, who cannot speak for themselves. Their public imagination is, therefore, based heavily on narratives that are exclusively produced by non-Roma people. In order to reveal the historical construction of the popular Roma image in Turkey, we cover audiovisual material from the 1960s onward. Through a descriptive–interpretive analysis, we seek to explore how cultural and artistic narratives have contributed to and/or mirrored, and thus reproduced, the prevailing knowledge and imagination about the Roma people in Turkish society.
The historical construction of the Roma image in Turkey, via both official and unofficial narrati... more The historical construction of the Roma image in Turkey, via both official and unofficial narratives, has constituted a derogatory repertoire. Their portrayal in the mainstream Turkish cinema and TV in particular has contributed to the predominant imaginary in circulation which essentially is based on common binaries and stereotypes. In order to challenge prevailing stereotypes about the Roma, we have conducted a transformative action research project with the Roma people of the Sıra district in İzmir, Turkey, who volunteered to make their own films. This article provides an account of this community filmmaking project. Locating the Roma in the conceptual framework of subalternity, we ultimately investigate whether it is possible to talk about agency in regard to the Roma people of Turkey.
Webinar: Structural Inequalities as Risk Factors During the Pandemic, by the FXB Center for Health and Human Rights at Harvard University, the Romani Studies Program of the Central European University, the Romanian Institute for Research on National Minorities (ISPMN), and Cornell University., 2020
This article examines a case of urban displacement and its impact on the local Roma community by ... more This article examines a case of urban displacement and its impact on the local Roma community by uncovering the discursive strategies of the local governments and the tactical responses of the local people. Based on two-year-long ethnographic research, this study aims to understand the intricate dynamics of the counter-cultural production of the Roma people as a response to gentrification policies of local governments. The rapid rise of the rent value of land has motivated the capital class to force an exile strategy on Roma and accelerated existing segregation policies. During this time, some discursive strategies to manufacture public consent about the gentrification have circulated to change the representation of the Roma identity, replacing their imagery in mainstream society by mainly signifying them as the undeserving poor. This research aims to understand how strategic discourses and actions have positioned Roma in the societal and cultural sphere and in response, how everyday tactics of the Roma engenders counter-cultural forms through intercultural communication.
This study aims to reveal hidden racist practices within a Turkish public school and explores the... more This study aims to reveal hidden racist practices within a Turkish public school and explores their perpetuation through daily interactions between teachers and Roma students. As part of an applied research project dedicated to empowering Roma children in the educational setting, the study employs discourse analysis to expose tacit racist discourses circulating within the school. Using participant observation, casual conversations, in-depth interviews, and focus group discussions, the research reveals implicit discriminatory practices in classrooms. Teacher interviews expose a prevalent coping mechanism, i.e., denial, which reflects reluctance to acknowledge their role in perpetuating discrimination despite awareness of the structural inequalities faced by Roma students. While comprehending systemic challenges, the adherence of the teachers to the myth of meritocracy fosters cognitive dissonance, which results in a dismissive incomprehension of the realities of and occasional assignment of blame to Roma students. Cultural stereotypes and pseudogenetic explanations function as convenient means of rationalizing existing biases. Navigating cognitive dissonance, teachers frequently redirect their focus toward the behaviors of Roma people due to a sense of helplessness and the influence of the pervasive meritocratic narrative. This dynamic contributes to the perpetuation of institutional racism through the daily discourse of teachers, which inadvertently exacerbates this systemic issue.
Sosyoloji Araştırmaları Dergisi / Journal of Sociological Research, 2022
Bu çalışma, İzmir Yüksek Teknoloji Enstitüsü, Toplumsal Sorumluluk Projeler Koordinatörlüğü bünye... more Bu çalışma, İzmir Yüksek Teknoloji Enstitüsü, Toplumsal Sorumluluk Projeler Koordinatörlüğü bünyesinde tasarlanan gönüllülük faaliyetlerinde yer alan üniversite öğrencilerinin deneyimlerine odaklanmaktadır. Toplumsal sorumluluk projeleri, üniversite öğrencilerinin gönüllülük deneyimi aracılığıyla demokratik ve katılımcı kimliğinin gelişimine katkıda bulunmayı ve öğrencilerin kapsayıcı bir toplum yaratmaya yönelik dönüşümde aktif olarak yer almalarını hedeflemektedir. Bu bağlamda gönüllülerin saha projeleri aracılığıyla, farklı nitelikteki sosyal gruplar ile kültürlerarası diyalog geliştirmeleri desteklenmektedir. Ancak bu diyalog, gönüllülerin kaygı duygusunu tetikleyen ve uyum yetkinlikleri geliştirmelerini gerektiren zorlu bir deneyime dönüşebilmektedir. Kültürlerarası diyaloğun gönüllüler üzerindeki etkilerini anlamak için 2016-2020 yılları arasında Toplumsal Sorumluluk Projeler Koordinatörlüğü bünyesinde gönüllü olarak yer almış 43 üniversite öğrencisi ile görüşmeler yapılmıştır. Görüşmeler aracılığıyla gönüllülerin sahada yaşadıkları zorlukları anlamak ve bu zorluklar ile başa çıkma mekanizmalarını ortaya çıkarmak amaçlanmıştır. Ayrıca bu süreçte elde edilen verilerden hareketle saha deneyimini kolaylaştırıcı yöntemler keşfedilmiş; Toplumsal Sorumluluk Projeler Koordinatörlüğünün süreç yönetimi bağlamında ne gibi iyileştirmelere ihtiyaç duyduğuna dair önemli iç görüler elde edilmiştir.
The consideration of the subject of water resources, seen as a part of cultural heritage, general... more The consideration of the subject of water resources, seen as a part of cultural heritage, generally includes water-related architectural structures such as bridges, aqueducts, and cisterns. Groundwater resources and related structures, however, receive little attention as heritage assets, and they are mostly forgotten together with the valuable information they hold. In this sense, this study aims to provide an accurate assessment of groundwater heritage and to suggest proposals for conservation through the case of the historic wells of Kadıovacık village in the Urla district of İzmir. Although the region where the village is located is rich in groundwater resources, the residents have suffered from drought for ages due to the specific geological characteristics of the Kadıovacık polje. The limited amount of water resources in Kadıovacık village have karstic characteristics and have shaped the life and topography of the region. To access and harvest this limited groundwater, a group of wells had been constructed on the ridge of the hill. These wells have been idle since 1980s with the supply of city main water. In line with the aim, a comprehensive heritage valuation by an interdisciplinary group of experts is essential to reveal the significance of the relatively humble wells. Accordingly, a multi-method system is used, including historical, social, cultural, architectural, geological, hydrogeological, and environmental aspects. The results show that although the wells are generally considered to be less important as heritage assets in terms of their physical features, an in-depth evaluation demonstrates their high significance for the village community.
Bu çalışma, koronavirüs pandemisinin Roman toplulukların gündelik hayatlarında meydana getirdiği ... more Bu çalışma, koronavirüs pandemisinin Roman toplulukların gündelik hayatlarında meydana getirdiği dönüşümü, Romanların yaşam alanları, ekonomik etkinliklerini sürdürdüğü kamusal alanlar ve yerel yönetimler ile ilişkileri çerçevesinde haber metinleri üzerinden incelemektedir. Yerel ve merkezi yönetim kademelerinde yer alan aktörlerin kent mekânına yönelik politikalarını gerekçelendirme aracı olarak kültür-merkezci söylem setini medya üzerinden dolaşıma sokmalarına dair irdeleme, hem Roman topluluklar ile siyasal aktörler arasında cereyan eden süreçleri anlamlandırma, hem de gizlenmekte olan eşitsizlikleri serimleme imkânı tanımaktadır. Eleştirel söylem analizi yöntemi benimsenen çalışmada, öncelikle pandemi sürecinde derinleşen yoksulluğa dair genel bir çerçeve çizilmekte, ardından Romanları konu alan haberler incelenmektedir. Bu çerçevede ilk olarak Romanların yoksulluk deneyimlerinin medya aracılığıyla nasıl dolaşıma sokulduğu irdelenmektedir. İkinci olarak gündelik hayatın dönüşümüne eşlik eden ırkçı söylemlerdeki yükselişi ve bu söylemlerin sınıfsal eşitsizlikleri nasıl gizlediği yorumlanmıştır. Üçüncü olarak yerel ve merkezi yönetimlerin Romanların yaşam alanlarında gerçekleştirdiği tahribatlar ve bu sürecin neoliberal kent politikaları ile ilişkisi değerlendirilmiştir. Son olarak siyasal aktörlerin Romanların yaşam mücadelesini kendi gündemlerini oluşturmak adına araçsallaştırmaları çerçevesinde kurgulanan metinlerin eleştirel bir okuması yapılmıştır.
Öz
Aşk, yaşamın her anında gündelik hayatımızı şekil-lendiren önemli bir etmen/güç olarak karşım... more Öz Aşk, yaşamın her anında gündelik hayatımızı şekil-lendiren önemli bir etmen/güç olarak karşımıza çıkar. Evrimsel psikoloji alanındaki çalışmaların, aşkın güçlü ve dönüştürücü doğasına hak ettiği önemi gösterme-sine karşın bu duyguyu anlamaya (verstehen) yöne-lik antropolojik veya sosyolojik çalışmaların eksikliği kendisini göstermektedir. Literatürdeki bu eksiklikten hareketle aşk olgusu, yetişkin/yaşlı (40-70 yaş), genç yetişkin (18-25 yaş) ve gençler (14-18) olmak üzere üç ayrı nesilden görüşmecilerden toplanılan anlatıların analiz edilmesi ve yorumlanması yoluyla incelenmiştir. Antropoloji literatüründeki eksiklik nedeniyle aşka dair kültür temelli incelemeleri olan psikolog Robert Sternberg'in 'aşk üçgeni' (love triangle) teorisinden ha-reket edilmiştir. Sternberg'in (1986) tanımıyla aşk; ya-kınlık, bağlılık ve tutku olarak üç bileşen çerçevesinde operasyonalize edilmiştir. Çalışmada aşkın, biyolojik temelleri inkar edilmeksizin kültürel bir olgu olduğu varsayımından yola çıkılmış-tır. Yapılan gözlemler, her neslin aşk tipolojilerinde bir örüntü bulunduğunu göstermiştir. Nesillere özgü aşk tiplerinin, bireylerin içerisinde bulundukları yaş grup-larının sosyal ve kültürel kökenli ihtiyaçlarına göre değiştiği görülmüştür. Buradan hareketle aşk deneyi-minin kültürel değişime bağlı olarak, nesiller arasında farklılaşacağı öngörülmüştür. Aşk'ın doğasındaki bu değişimin, bireylerin faklı yaşam dönemleri içerisinde meydana gelen ihtiyaçlarına paralel bir biçimde deği-şim gösterdiği için aşk deneyiminin, bireylerin ihtiyaç-ları temelinde değiştiği şeklinde yorumlanmıştır.
Abstract In everyday life, love is an important factor/force shaping our lives. There is a scarcity in anthropological and sociological studies focusing on understanding this emotion even though evolutionary psychology states the strong and transformative nature of love. Moving from the lack of studies, the phenomenon of love is studied by analyzing and interpreting narratives collected from participants of three different generations clustered as adults/elder people (aged 40-70), young adults (aged 18-25) and adolescents (aged 14-18). Due to lack of literature about love in the field of anthropology , this study has been based on the 'love triangle theory' of psychologist Robert Sternberg, who also interested in cultural aspects of love. Sternberg (1986) operationalize love regarding it as having three main components: intimacy, commitment and passion. Not neglecting its biological characteristics, the study presumes love as a cultural phenomenon. It is observed that these components may vary in intimate relationships and these variations are closely related to different generations. Moving from this observation, the variation of love experience is interpreted based on the narratives collected from the participants. It is discovered that there are different love patterns among each generation. It is also observed that these love typologies are closely related to the social and cultural requirements of the age group to which the participants belong. This is why, it is presumed that the experience of love may vary among generations depending on cultural differences. Since the nature of love changes between different age stages, it is suggested that the experience of love changes according to the individual's needs.
This article seeks to address one of the most problematic lacunae in Turkey’s political and acade... more This article seeks to address one of the most problematic lacunae in Turkey’s political and academic landscape by examining the mediated images of the Roma people in Turkey. This long-neglected sub-cultural group in the Turkish context is mostly regarded as the “others” of society, who cannot speak for themselves. Their public imagination is, therefore, based heavily on narratives that are exclusively produced by non-Roma people. In order to reveal the historical construction of the popular Roma image in Turkey, we cover audiovisual material from the 1960s onward. Through a descriptive–interpretive analysis, we seek to explore how cultural and artistic narratives have contributed to and/or mirrored, and thus reproduced, the prevailing knowledge and imagination about the Roma people in Turkish society.
The historical construction of the Roma image in Turkey, via both official and unofficial narrati... more The historical construction of the Roma image in Turkey, via both official and unofficial narratives, has constituted a derogatory repertoire. Their portrayal in the mainstream Turkish cinema and TV in particular has contributed to the predominant imaginary in circulation which essentially is based on common binaries and stereotypes. In order to challenge prevailing stereotypes about the Roma, we have conducted a transformative action research project with the Roma people of the Sıra district in İzmir, Turkey, who volunteered to make their own films. This article provides an account of this community filmmaking project. Locating the Roma in the conceptual framework of subalternity, we ultimately investigate whether it is possible to talk about agency in regard to the Roma people of Turkey.
Webinar: Structural Inequalities as Risk Factors During the Pandemic, by the FXB Center for Health and Human Rights at Harvard University, the Romani Studies Program of the Central European University, the Romanian Institute for Research on National Minorities (ISPMN), and Cornell University., 2020
This applied research project seeks to support Roma children in order for them to improve their s... more This applied research project seeks to support Roma children in order for them to improve their school attendance, and ultimately, their success. The project’s aim is two-fold: First, to overcome the lack of the Roma parents’ supporting role using volunteers; and second, to guide and educate elementary school teachers to build a more inclusive and constructive class environment for Roma children.
The research to this project was sponsored by Central European University Foundation, Budapest (CEUBPF). The theses explained herein are representing the own ideas of the author, but not necessarily reflect the opinion of CEUBPF.
This research aims to understand the effects of intercultural encounters experienced by universit... more This research aims to understand the effects of intercultural encounters experienced by university students who took part in Civic Involvement Projects. (Grant number: 2020IYTE0081)
Bu araştırma İzmir Yüksek Teknoloji Enstitüsü, Toplumsal Sorumluluk Projeler Koordinatörlüğünün geçmişte üretmiş olduğu projelerde yer almış üniversite öğrencilerinin deneyimledikleri kültürlerarası karşılaşmaların etkilerini anlamayı amaçlamaktadır. Bu amaç çerçevesinde, “kültürlerarası iletişim” ve “karşılaşma mekânları” kavramlarından yola çıkarak farklı gruplar arasındaki etkileşimin grup içindeki etkilerini incelemek hedeflenmektedir. Çalışmada, sosyal sorumluluk projelerinde yer alan gönüllü öğrencilerin, farklı kültürel gruplar ile üniversite dışındaki mekânlarda nasıl karşılaştıklarını ve bu karşılaşmaların meydana getirdiği kültürlerarası iletişimin etkilerine odaklanmaktadır.
As the Project Manager/Coordinator: Türkiye toplumsal yapısı içinde dezavantajlı bir altgrup olar... more As the Project Manager/Coordinator: Türkiye toplumsal yapısı içinde dezavantajlı bir altgrup olarak nitelendirilen Romanlar, kendi çektikleri oto-etnografik filmde, mevcut oto-etnografik olmayan anlatılara kıyasla daha gerçekçi ve çok boyutlu temsiller üretmektedir ve bu temsiller Roman olmayan izleyicilerin, Roman kültürel kimliğine dair sahip oldukları önyargı ve kalıpyargıları sorgulatacak ve hatta değiştirebilecektir.
This article examines a case of urban displacement and its impact on the local Roma community by ... more This article examines a case of urban displacement and its impact on the local Roma community by uncovering the discursive strategies of the local governments and the tactical responses of the local people. Based on two-year-long ethnographic research, this study aims to understand the intricate dynamics of the counter-cultural production of the Roma people as a response to gentrification policies of local governments. The rapid rise of the rent value of land has motivated the capital class to force an exile strategy on Roma and accelerated existing segregation policies. During this time, some discursive strategies to manufacture public consent about the gentrification have circulated to change the representation of the Roma identity, replacing their imagery in mainstream society by mainly signifying them as the undeserving poor. This research aims to understand how strategic discourses and actions have positioned Roma in the societal and cultural sphere and in response, how everyday tactics of the Roma engenders counter-cultural forms through intercultural communication.
This study focuses on the labour markets impact on Roma identity. The novel question this study a... more This study focuses on the labour markets impact on Roma identity. The novel question this study addresses is how the Roma living in Sıra neighbourhood (Urla-Izmir, Turkey), which is a hypergetto, perceive the labour markets with reference to their cultural identities and value sets. The study intends to shed light on the living conditions of the Roma community through carefully documenting their voices and perspectives, tactics, and practices. Accordingly, a two-year long ethnographic fieldwork conducted in Sıra Neighbourhood. By focusing on the experiences of the Roma people in regards to space, education, and labour, the thesis provides a detailed micro perspective. Gacos (non-Roma), who occupy the central positions in social fields and dominates the labour markets, substantially shape the living conditions of Roma people extensively by dictating hegemonic cultural values and life styles. In light of the theoretical discussions of poverty and the literature pertinent to ghetto-rel...
Roman kimliği ve temsiline yönelik yaklaşımlar, hem akademik mecrada hem de Romanlar arasında old... more Roman kimliği ve temsiline yönelik yaklaşımlar, hem akademik mecrada hem de Romanlar arasında oldukça tartışmalıdır. Etnik bağlamı öne çıkan Roman kültürel kimliği, Romanlar ile Öteki (Gaco, Roman olmayanlar) arasında meydana gelen sınır ilişkileri aracılığıyla tesis edilmektedir. Bu inşa, heterojen bir kültürel kimlik meydana getirmek bir yana, oldukça çatışmalı bir sürece işaret etmektedir. Kültürel kimliğin kuruluşunda önemli bir etkisi olan grup içi çatışmaların etkilerini irdelemek, yekpare kültürel söylem repertuvarlarını kaydetmenin ötesine geçen, derinlemesine ve uzun soluklu etnografik araştırmalar sayesinde mümkündür. Eleştirel etnografya yaklaşımı benimsenen bu çalışmada, Roman-Gaco kültürlerarası iletişiminde üretmiş temsili çeşitlilik bir yana, bu iletişimsel süreçler ile farklı biçimlerde ilişkilenen Romanların kendi mahalleleri içinde meydana getirdikleri grup içi çatışmalara odaklanılmıştır. Bu nedenle, “otantik” ya da “gerçek” Romanlığın ne olması gerektiğine yöneli...
This article seeks to address one of the most problematic lacunae in Turkey’s political and acade... more This article seeks to address one of the most problematic lacunae in Turkey’s political and academic landscape by examining the mediated images of the Roma people in Turkey. This long-neglected sub-cultural group in the Turkish context is mostly regarded as the “others” of society, who cannot speak for themselves. Their public imagination is, therefore, based heavily on narratives that are exclusively produced by non-Roma people. In order to reveal the historical construction of the popular Roma image in Turkey, we cover audiovisual material from the 1960s onward. Through a descriptive–interpretive analysis, we seek to explore how cultural and artistic narratives have contributed to and/or mirrored, and thus reproduced, the prevailing knowledge and imagination about the Roma people in Turkish society.
The historical construction of the Roma image in Turkey, via both official and unofficial narrati... more The historical construction of the Roma image in Turkey, via both official and unofficial narratives, has constituted a derogatory repertoire. Their portrayal in the mainstream Turkish cinema and TV in particular has contributed to the predominant imaginary in circulation which essentially is based on common binaries and stereotypes. In order to challenge prevailing stereotypes about the Roma, we have conducted a transformative action research project with the Roma people of the Sıra district in İzmir, Turkey, who volunteered to make their own films. This article provides an account of this community filmmaking project. Locating the Roma in the conceptual framework of subalternity, we ultimately investigate whether it is possible to talk about agency in regard to the Roma people of Turkey.
The consideration of the subject of water resources, seen as a part of cultural heritage, general... more The consideration of the subject of water resources, seen as a part of cultural heritage, generally includes water-related architectural structures such as bridges, aqueducts, and cisterns. Groundwater resources and related structures, however, receive little attention as heritage assets, and they are mostly forgotten together with the valuable information they hold. In this sense, this study aims to provide an accurate assessment of groundwater heritage and to suggest proposals for conservation through the case of the historic wells of Kadıovacık village in the Urla district of İzmir. Although the region where the village is located is rich in groundwater resources, the residents have suffered from drought for ages due to the specific geological characteristics of the Kadıovacık polje. The limited amount of water resources in Kadıovacık village have karstic characteristics and have shaped the life and topography of the region. To access and harvest this limited groundwater, a group of wells had been constructed on the ridge of the hill. These wells have been idle since 1980s with the supply of city main water. In line with the aim, a comprehensive heritage valuation by an interdisciplinary group of experts is essential to reveal the significance of the relatively humble wells. Accordingly, a multi-method system is used, including historical, social, cultural, architectural, geological, hydrogeological, and environmental aspects. The results show that although the wells are generally considered to be less important as heritage assets in terms of their physical features, an in-depth evaluation demonstrates their high significance for the village community.
Roma identity and representation are quite controversial both in academia and among Roma people t... more Roma identity and representation are quite controversial both in academia and among Roma people themselves. The cultural identity of Roma, which primarily foregrounds ethnic constituency, is constructed through the boundary work between the Roma and the Other (Gadjo, non-Roma people). The heterogeneous nature of the Roma identity indicates that it is a contested identity construction process. Examining the effects of intragroup conflicts, which have a significant impact on the establishment of cultural identity, is possible through in-depth and long-term ethnographic research that goes beyond depicting culture as a monolithic discursive repertoire. In this study, the critical ethnographic method has been adopted, which allows us to focus on intragroup conflicts among the Roma people along with the diversity of the representations produced by Roma-Gadjo intercultural communication. Through critical ethnography, the heterogeneous and fragmented cultural structure produced by cultural ...
Uploads
Aşk, yaşamın her anında gündelik hayatımızı şekil-lendiren önemli bir etmen/güç olarak karşımıza çıkar. Evrimsel psikoloji alanındaki çalışmaların, aşkın güçlü ve dönüştürücü doğasına hak ettiği önemi gösterme-sine karşın bu duyguyu anlamaya (verstehen) yöne-lik antropolojik veya sosyolojik çalışmaların eksikliği kendisini göstermektedir. Literatürdeki bu eksiklikten hareketle aşk olgusu, yetişkin/yaşlı (40-70 yaş), genç yetişkin (18-25 yaş) ve gençler (14-18) olmak üzere üç ayrı nesilden görüşmecilerden toplanılan anlatıların analiz edilmesi ve yorumlanması yoluyla incelenmiştir. Antropoloji literatüründeki eksiklik nedeniyle aşka dair kültür temelli incelemeleri olan psikolog Robert Sternberg'in 'aşk üçgeni' (love triangle) teorisinden ha-reket edilmiştir. Sternberg'in (1986) tanımıyla aşk; ya-kınlık, bağlılık ve tutku olarak üç bileşen çerçevesinde operasyonalize edilmiştir. Çalışmada aşkın, biyolojik temelleri inkar edilmeksizin kültürel bir olgu olduğu varsayımından yola çıkılmış-tır. Yapılan gözlemler, her neslin aşk tipolojilerinde bir örüntü bulunduğunu göstermiştir. Nesillere özgü aşk tiplerinin, bireylerin içerisinde bulundukları yaş grup-larının sosyal ve kültürel kökenli ihtiyaçlarına göre değiştiği görülmüştür. Buradan hareketle aşk deneyi-minin kültürel değişime bağlı olarak, nesiller arasında farklılaşacağı öngörülmüştür. Aşk'ın doğasındaki bu değişimin, bireylerin faklı yaşam dönemleri içerisinde meydana gelen ihtiyaçlarına paralel bir biçimde deği-şim gösterdiği için aşk deneyiminin, bireylerin ihtiyaç-ları temelinde değiştiği şeklinde yorumlanmıştır.
Abstract
In everyday life, love is an important factor/force shaping our lives. There is a scarcity in anthropological and sociological studies focusing on understanding this emotion even though evolutionary psychology states the strong and transformative nature of love. Moving from the lack of studies, the phenomenon of love is studied by analyzing and interpreting narratives collected from participants of three different generations clustered as adults/elder people (aged 40-70), young adults (aged 18-25) and adolescents (aged 14-18). Due to lack of literature about love in the field of anthropology , this study has been based on the 'love triangle theory' of psychologist Robert Sternberg, who also interested in cultural aspects of love. Sternberg (1986) operationalize love regarding it as having three main components: intimacy, commitment and passion. Not neglecting its biological characteristics, the study presumes love as a cultural phenomenon. It is observed that these components may vary in intimate relationships and these variations are closely related to different generations. Moving from this observation, the variation of love experience is interpreted based on the narratives collected from the participants. It is discovered that there are different love patterns among each generation. It is also observed that these love typologies are closely related to the social and cultural requirements of the age group to which the participants belong. This is why, it is presumed that the experience of love may vary among generations depending on cultural differences. Since the nature of love changes between different age stages, it is suggested that the experience of love changes according to the individual's needs.
Aşk, yaşamın her anında gündelik hayatımızı şekil-lendiren önemli bir etmen/güç olarak karşımıza çıkar. Evrimsel psikoloji alanındaki çalışmaların, aşkın güçlü ve dönüştürücü doğasına hak ettiği önemi gösterme-sine karşın bu duyguyu anlamaya (verstehen) yöne-lik antropolojik veya sosyolojik çalışmaların eksikliği kendisini göstermektedir. Literatürdeki bu eksiklikten hareketle aşk olgusu, yetişkin/yaşlı (40-70 yaş), genç yetişkin (18-25 yaş) ve gençler (14-18) olmak üzere üç ayrı nesilden görüşmecilerden toplanılan anlatıların analiz edilmesi ve yorumlanması yoluyla incelenmiştir. Antropoloji literatüründeki eksiklik nedeniyle aşka dair kültür temelli incelemeleri olan psikolog Robert Sternberg'in 'aşk üçgeni' (love triangle) teorisinden ha-reket edilmiştir. Sternberg'in (1986) tanımıyla aşk; ya-kınlık, bağlılık ve tutku olarak üç bileşen çerçevesinde operasyonalize edilmiştir. Çalışmada aşkın, biyolojik temelleri inkar edilmeksizin kültürel bir olgu olduğu varsayımından yola çıkılmış-tır. Yapılan gözlemler, her neslin aşk tipolojilerinde bir örüntü bulunduğunu göstermiştir. Nesillere özgü aşk tiplerinin, bireylerin içerisinde bulundukları yaş grup-larının sosyal ve kültürel kökenli ihtiyaçlarına göre değiştiği görülmüştür. Buradan hareketle aşk deneyi-minin kültürel değişime bağlı olarak, nesiller arasında farklılaşacağı öngörülmüştür. Aşk'ın doğasındaki bu değişimin, bireylerin faklı yaşam dönemleri içerisinde meydana gelen ihtiyaçlarına paralel bir biçimde deği-şim gösterdiği için aşk deneyiminin, bireylerin ihtiyaç-ları temelinde değiştiği şeklinde yorumlanmıştır.
Abstract
In everyday life, love is an important factor/force shaping our lives. There is a scarcity in anthropological and sociological studies focusing on understanding this emotion even though evolutionary psychology states the strong and transformative nature of love. Moving from the lack of studies, the phenomenon of love is studied by analyzing and interpreting narratives collected from participants of three different generations clustered as adults/elder people (aged 40-70), young adults (aged 18-25) and adolescents (aged 14-18). Due to lack of literature about love in the field of anthropology , this study has been based on the 'love triangle theory' of psychologist Robert Sternberg, who also interested in cultural aspects of love. Sternberg (1986) operationalize love regarding it as having three main components: intimacy, commitment and passion. Not neglecting its biological characteristics, the study presumes love as a cultural phenomenon. It is observed that these components may vary in intimate relationships and these variations are closely related to different generations. Moving from this observation, the variation of love experience is interpreted based on the narratives collected from the participants. It is discovered that there are different love patterns among each generation. It is also observed that these love typologies are closely related to the social and cultural requirements of the age group to which the participants belong. This is why, it is presumed that the experience of love may vary among generations depending on cultural differences. Since the nature of love changes between different age stages, it is suggested that the experience of love changes according to the individual's needs.
The research to this project was sponsored by Central European University Foundation, Budapest (CEUBPF). The theses explained herein are representing the own ideas of the author, but not necessarily reflect the opinion of CEUBPF.
Date: 25 February 2020 - 20 October 2020
Bu araştırma İzmir Yüksek Teknoloji Enstitüsü, Toplumsal Sorumluluk Projeler Koordinatörlüğünün geçmişte üretmiş olduğu projelerde yer almış üniversite öğrencilerinin deneyimledikleri kültürlerarası karşılaşmaların etkilerini anlamayı amaçlamaktadır. Bu amaç çerçevesinde, “kültürlerarası iletişim” ve “karşılaşma mekânları” kavramlarından yola çıkarak farklı gruplar arasındaki etkileşimin grup içindeki etkilerini incelemek hedeflenmektedir. Çalışmada, sosyal sorumluluk projelerinde yer alan gönüllü öğrencilerin, farklı kültürel gruplar ile üniversite dışındaki mekânlarda nasıl karşılaştıklarını ve bu karşılaşmaların meydana getirdiği kültürlerarası iletişimin etkilerine odaklanmaktadır.