Avrupalılar Doğu Afrika’yı sömürgeleştirmeye başladıklarında Doğu Afrika sahilleri ile Güney Arab... more Avrupalılar Doğu Afrika’yı sömürgeleştirmeye başladıklarında Doğu Afrika sahilleri ile Güney Arabistan ve Basra Körfezi (dolayısıyla Osmanlı Devleti) arasında asırlardır süren kültürel, toplumsal, iktisadî, dinî ve politik bağlar vardı. Doğu Afrika’nın kaderinin belirlendiği uluslararası konferansların katılımcısı olan Osmanlılar, Doğu Afrika’da hüküm sürmekte olan Ummanlı Busaidi Hanedanı'nın hukukunu Avrupa devletlerine karşı savundular. Bu konferansların en önemlisi olan 1884-1885 Berlin Kongo Konferansı'nın Umumî Senedi'nde, Avrupa'da bir savaş çıkması durumunda Afrika’daki sömürgelerin savaşın dışında tutulacaklarına ilişkin bir madde vardı. Buna rağmen Afrika'daki durumu lehlerinde gören İngilizlerin saldırgan tutumları ve Almanya’nın savaşı mümkün olduğunca Avrupa dışına yayma eğilimi yüzünden Birinci Dünya Savaşı Doğu Afrika’ya da taşınmış oldu. Bu cephede düşmanlarını kesin bir mağlubiyete uğratmalarını sağlayabilecek ordu, lojistik ve donanmaya sahip olmadıklarını bilen Almanlar, karada ve denizde ellerinde bulunan sınırlı kuvvetlerle, İngilizleri Doğu Afrika'ya azamî miktarda asker, gemi, mühimmat ve lojistik malzeme sevk etmek zorunda bıraktılar. Bir yandan da Osmanlı Devleti ile müttefik olmaktan ve cihat fetvasından maksimum düzeyde istifade edebilmek için dindaşlarının ve yerlilerin memnuniyetsizliği pahasına Doğu Afrika'daki Müslümanları gözettiler. Yaklaşık dört buçuk yıl süren muharebelerde otomobil, traktör ve kamyonlardan, zırhlı tren, uçak ve zeplinlere kadar teknolojinin en yeni ürünleri kullanıldı. Cihan Harbi ve ortaya çıkardığı salgın hastalıklar Doğu Afrika için tam bir yıkım oldu. Bu süreçte yüz binlerce insan hayatını yitirirken, sağ kalanlar savaşın travmaları ile boğuştular. Feci bir insan ve hayvan kaybı yaşayan bu bölge savaştan önceki konum ve önemine elan erişemedi. Sadece Doğu Afrika’da mütareke sonrasına kadar direnebilen Almanlar, savaşı kaybettikleri için tüm sömürgelerini yitirdiler. Almanların zaten hukuksuz bir şekilde ele geçirmiş oldukları bu topraklar savaş sonunda İngiltere, Fransa, Belçika ve Portekiz arasında paylaşıldı. Ayrıca Almanya ile beraber Türkiye de Doğu Afrika'dan tasfiye edilmiş oldu: Türkiye ile "Sevahil" arasında yüzlerce yıldır cereyan eden toplumsal, kültürel, ticarî, siyasî ve diplomatik münasebetler Birinci Dünya Savaşı ile beraber maziye karıştı. ***
There were centuries-long cultural, social, economic, religious and political ties between East African coast and South Arabia and the Persian Gulf (hence the Ottoman Empire) when Europeans began to colonize East Africa. Ottomans, who participated in the international conferences in which the fate of East Africa was determined, defended the Omani Busaidi Dynasty, that rules in East Africa, against the European states. The Ottoman Empire, one of the largest state of the era also participated in the international conferences, which determined the fate of East Africa. In the General Act of the most important conference amongst them, i.e. Berlin Congo Conference of 1884-1885, there was an article in which it was specified that in the event of a European war, the African possessions of the belligerents might remain neutral and out of war. Despite this, because of the offensive attitude of the British, who thought that the situation in Africa is in their favour and Germany’s efforts to extend the war outside Europe as much as possible, The Great War was extended to East Africa. The Germans, knowing that they do not have the necessary amount of men, provisions and naval power, which may enable the total defeat of the British at this front, with their existing warriors both in sea and land, forced the British to dispatch the maximum amount of soldier, ship, ammunition and provisions here. Besides, in order to benefit from the jihad fatwa and alliance with the Ottoman Empire as much as possible, they favoured the Muslims in East Africa in the expense of their coreligionists and the natives. In the wars that lasted approximately four and a half years, the most recent technological inventions were used, i.e. automobile, tractor, trucks, armoured trains, planes and zeppelins (airships). The Great War and the epidemics caused by it were complete destructions for Africa. Hundreds of thousands of humans lost their lives and the remaining ones buffeted the traumas of the war. The region, which experienced a catastrophic human and animal loss, could not reach its pre-war situation and significance still. The Germans, who were able to resist only in East Africa until the aftermath of the armistice, because they were beaten in the war, lost all of their colonies. Already-unwarrantedly seized African territory of Germany was shared between British, French, Belgian and Portuguese mandates, after the war. Moreover, Turkey was also expelled from East Africa with Germany: the centuries old social, cultural, commercial, political and diplomatic relations between Turkey and “Swahili” ended with the Great War.
Dostum Mehmet Yıldırım’ın Elîm Şehadeti beni hüzne boğdu. Zekâsıyla, ilmiyle, birikimiyle, nezake... more Dostum Mehmet Yıldırım’ın Elîm Şehadeti beni hüzne boğdu. Zekâsıyla, ilmiyle, birikimiyle, nezaket ve zarafetiyle, gençliğiyle, en müsmir ve feyizli çağında, tam bir üstad sayılacak bir dereceye vasıl olurken bir gece yarısı ansızın ölümün bile üşüdüğü dev bir enkazın altında bîkes ve bîçare düşmüş, kim bilir ne çok bağırıp yırtınıp çırpınmış da kimsecikler duyamadan pek vakitsiz solan bir çiçek gibi soluvermiş, mahvolmuş bir arkadaşa yürek nasıl dayansın ki? Bu manzara öyle uzun ve sistematik bir ihmal, istismar, dışlama ve yozlaşma zincirinin neticesi ki şimdi O’na depremzede demek bile doğru değilmiş gibi geliyor. Vâ hayf, yeterince iyi tanınmadığını bildiğim ve gördüğüm için bu vakitsiz vefatın nasıl ağır bir kayıp olduğunu biraz anlatmak istedim.
Avrupalılar Doğu Afrika’yı sömürgeleştirmeye başladıklarında Doğu Afrika sahilleri ile Güney Arab... more Avrupalılar Doğu Afrika’yı sömürgeleştirmeye başladıklarında Doğu Afrika sahilleri ile Güney Arabistan ve Basra Körfezi (dolayısıyla Osmanlı Devleti) arasında asırlardır süren kültürel, toplumsal, iktisadî, dinî ve politik bağlar vardı. Doğu Afrika’nın kaderinin belirlendiği uluslararası konferansların katılımcısı olan Osmanlılar, Doğu Afrika’da hüküm sürmekte olan Ummanlı Busaidi Hanedanı'nın hukukunu Avrupa devletlerine karşı savundular. Bu konferansların en önemlisi olan 1884-1885 Berlin Kongo Konferansı'nın Umumî Senedi'nde, Avrupa'da bir savaş çıkması durumunda Afrika’daki sömürgelerin savaşın dışında tutulacaklarına ilişkin bir madde vardı. Buna rağmen Afrika'daki durumu lehlerinde gören İngilizlerin saldırgan tutumları ve Almanya’nın savaşı mümkün olduğunca Avrupa dışına yayma eğilimi yüzünden Birinci Dünya Savaşı Doğu Afrika’ya da taşınmış oldu. Bu cephede düşmanlarını kesin bir mağlubiyete uğratmalarını sağlayabilecek ordu, lojistik ve donanmaya sahip olmadıklarını bilen Almanlar, karada ve denizde ellerinde bulunan sınırlı kuvvetlerle, İngilizleri Doğu Afrika'ya azamî miktarda asker, gemi, mühimmat ve lojistik malzeme sevk etmek zorunda bıraktılar. Bir yandan da Osmanlı Devleti ile müttefik olmaktan ve cihat fetvasından maksimum düzeyde istifade edebilmek için dindaşlarının ve yerlilerin memnuniyetsizliği pahasına Doğu Afrika'daki Müslümanları gözettiler. Yaklaşık dört buçuk yıl süren muharebelerde otomobil, traktör ve kamyonlardan, zırhlı tren, uçak ve zeplinlere kadar teknolojinin en yeni ürünleri kullanıldı. Cihan Harbi ve ortaya çıkardığı salgın hastalıklar Doğu Afrika için tam bir yıkım oldu. Bu süreçte yüz binlerce insan hayatını yitirirken, sağ kalanlar savaşın travmaları ile boğuştular. Feci bir insan ve hayvan kaybı yaşayan bu bölge savaştan önceki konum ve önemine elan erişemedi. Sadece Doğu Afrika’da mütareke sonrasına kadar direnebilen Almanlar, savaşı kaybettikleri için tüm sömürgelerini yitirdiler. Almanların zaten hukuksuz bir şekilde ele geçirmiş oldukları bu topraklar savaş sonunda İngiltere, Fransa, Belçika ve Portekiz arasında paylaşıldı. Ayrıca Almanya ile beraber Türkiye de Doğu Afrika'dan tasfiye edilmiş oldu: Türkiye ile "Sevahil" arasında yüzlerce yıldır cereyan eden toplumsal, kültürel, ticarî, siyasî ve diplomatik münasebetler Birinci Dünya Savaşı ile beraber maziye karıştı. ***
There were centuries-long cultural, social, economic, religious and political ties between East African coast and South Arabia and the Persian Gulf (hence the Ottoman Empire) when Europeans began to colonize East Africa. Ottomans, who participated in the international conferences in which the fate of East Africa was determined, defended the Omani Busaidi Dynasty, that rules in East Africa, against the European states. The Ottoman Empire, one of the largest state of the era also participated in the international conferences, which determined the fate of East Africa. In the General Act of the most important conference amongst them, i.e. Berlin Congo Conference of 1884-1885, there was an article in which it was specified that in the event of a European war, the African possessions of the belligerents might remain neutral and out of war. Despite this, because of the offensive attitude of the British, who thought that the situation in Africa is in their favour and Germany’s efforts to extend the war outside Europe as much as possible, The Great War was extended to East Africa. The Germans, knowing that they do not have the necessary amount of men, provisions and naval power, which may enable the total defeat of the British at this front, with their existing warriors both in sea and land, forced the British to dispatch the maximum amount of soldier, ship, ammunition and provisions here. Besides, in order to benefit from the jihad fatwa and alliance with the Ottoman Empire as much as possible, they favoured the Muslims in East Africa in the expense of their coreligionists and the natives. In the wars that lasted approximately four and a half years, the most recent technological inventions were used, i.e. automobile, tractor, trucks, armoured trains, planes and zeppelins (airships). The Great War and the epidemics caused by it were complete destructions for Africa. Hundreds of thousands of humans lost their lives and the remaining ones buffeted the traumas of the war. The region, which experienced a catastrophic human and animal loss, could not reach its pre-war situation and significance still. The Germans, who were able to resist only in East Africa until the aftermath of the armistice, because they were beaten in the war, lost all of their colonies. Already-unwarrantedly seized African territory of Germany was shared between British, French, Belgian and Portuguese mandates, after the war. Moreover, Turkey was also expelled from East Africa with Germany: the centuries old social, cultural, commercial, political and diplomatic relations between Turkey and “Swahili” ended with the Great War.
Dostum Mehmet Yıldırım’ın Elîm Şehadeti beni hüzne boğdu. Zekâsıyla, ilmiyle, birikimiyle, nezake... more Dostum Mehmet Yıldırım’ın Elîm Şehadeti beni hüzne boğdu. Zekâsıyla, ilmiyle, birikimiyle, nezaket ve zarafetiyle, gençliğiyle, en müsmir ve feyizli çağında, tam bir üstad sayılacak bir dereceye vasıl olurken bir gece yarısı ansızın ölümün bile üşüdüğü dev bir enkazın altında bîkes ve bîçare düşmüş, kim bilir ne çok bağırıp yırtınıp çırpınmış da kimsecikler duyamadan pek vakitsiz solan bir çiçek gibi soluvermiş, mahvolmuş bir arkadaşa yürek nasıl dayansın ki? Bu manzara öyle uzun ve sistematik bir ihmal, istismar, dışlama ve yozlaşma zincirinin neticesi ki şimdi O’na depremzede demek bile doğru değilmiş gibi geliyor. Vâ hayf, yeterince iyi tanınmadığını bildiğim ve gördüğüm için bu vakitsiz vefatın nasıl ağır bir kayıp olduğunu biraz anlatmak istedim.
Uploads
***
There were centuries-long cultural, social, economic, religious and political ties between East African coast and South Arabia and the Persian Gulf (hence the Ottoman Empire) when Europeans began to colonize East Africa. Ottomans, who participated in the international conferences in which the fate of East Africa was determined, defended the Omani Busaidi Dynasty, that rules in East Africa, against the European states. The Ottoman Empire, one of the largest state of the era also participated in the international conferences, which determined the fate of East Africa. In the General Act of the most important conference amongst them, i.e. Berlin Congo Conference of 1884-1885, there was an article in which it was specified that in the event of a European war, the African possessions of the belligerents might remain neutral and out of war. Despite this, because of the offensive attitude of the British, who thought that the situation in Africa is in their favour and Germany’s efforts to extend the war outside Europe as much as possible, The Great War was extended to East Africa. The Germans, knowing that they do not have the necessary amount of men, provisions and naval power, which may enable the total defeat of the British at this front, with their existing warriors both in sea and land, forced the British to dispatch the maximum amount of soldier, ship, ammunition and provisions here. Besides, in order to benefit from the jihad fatwa and alliance with the Ottoman Empire as much as possible, they favoured the Muslims in East Africa in the expense of their coreligionists and the natives. In the wars that lasted approximately four and a half years, the most recent technological inventions were used, i.e. automobile, tractor, trucks, armoured trains, planes and zeppelins (airships). The Great War and the epidemics caused by it were complete destructions for Africa. Hundreds of thousands of humans lost their lives and the remaining ones buffeted the traumas of the war. The region, which experienced a catastrophic human and animal loss, could not reach its pre-war situation and significance still. The Germans, who were able to resist only in East Africa until the aftermath of the armistice, because they were beaten in the war, lost all of their colonies. Already-unwarrantedly seized African territory of Germany was shared between British, French, Belgian and Portuguese mandates, after the war. Moreover, Turkey was also expelled from East Africa with Germany: the centuries old social, cultural, commercial, political and diplomatic relations between Turkey and “Swahili” ended with the Great War.
***
There were centuries-long cultural, social, economic, religious and political ties between East African coast and South Arabia and the Persian Gulf (hence the Ottoman Empire) when Europeans began to colonize East Africa. Ottomans, who participated in the international conferences in which the fate of East Africa was determined, defended the Omani Busaidi Dynasty, that rules in East Africa, against the European states. The Ottoman Empire, one of the largest state of the era also participated in the international conferences, which determined the fate of East Africa. In the General Act of the most important conference amongst them, i.e. Berlin Congo Conference of 1884-1885, there was an article in which it was specified that in the event of a European war, the African possessions of the belligerents might remain neutral and out of war. Despite this, because of the offensive attitude of the British, who thought that the situation in Africa is in their favour and Germany’s efforts to extend the war outside Europe as much as possible, The Great War was extended to East Africa. The Germans, knowing that they do not have the necessary amount of men, provisions and naval power, which may enable the total defeat of the British at this front, with their existing warriors both in sea and land, forced the British to dispatch the maximum amount of soldier, ship, ammunition and provisions here. Besides, in order to benefit from the jihad fatwa and alliance with the Ottoman Empire as much as possible, they favoured the Muslims in East Africa in the expense of their coreligionists and the natives. In the wars that lasted approximately four and a half years, the most recent technological inventions were used, i.e. automobile, tractor, trucks, armoured trains, planes and zeppelins (airships). The Great War and the epidemics caused by it were complete destructions for Africa. Hundreds of thousands of humans lost their lives and the remaining ones buffeted the traumas of the war. The region, which experienced a catastrophic human and animal loss, could not reach its pre-war situation and significance still. The Germans, who were able to resist only in East Africa until the aftermath of the armistice, because they were beaten in the war, lost all of their colonies. Already-unwarrantedly seized African territory of Germany was shared between British, French, Belgian and Portuguese mandates, after the war. Moreover, Turkey was also expelled from East Africa with Germany: the centuries old social, cultural, commercial, political and diplomatic relations between Turkey and “Swahili” ended with the Great War.