Bogusław Korwin Gosiewski
![]() | ||
| ||
Data i miejsce urodzenia |
1669 | |
---|---|---|
Data i miejsce śmierci |
23 lub 24 czerwca 1744 | |
Biskup smoleński | ||
Okres sprawowania |
1725-1744 | |
Wyznanie | ||
Kościół | ||
Prezbiterat |
28 października 1693[1] | |
Nominacja biskupia |
20 kwietnia 1722[1] | |
Sakra biskupia |
brak danych |
Konsekrator | |||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|
|
Bogusław Korwin Gosiewski herbu Ślepowron (ur. w 1669 w Łoździejach, zm. 23[2] lub 24[3][4] czerwca 1744 w Wilnie) – biskup smoleński od 29 stycznia 1725[5], duchowny pisarz wielki litewski w 1720 roku[6], kantor i kustosz katedralny wileński, proboszcz oniksztyński.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Był synem Macieja Korwin Gosiewskiego herbu Ślepowron, generała artylerii Wielkiego Księstwa Litewskiego, starosty łoździejskiego i Małgorzaty z domu Szwab, córki Kaspra Aleksandra Szwaba herbu Jastrzębiec i jego drugiej żony Elżbiety z domu Pietkiel[7]. Wcześniejsze źródła podawały, że był synem hetmana polnego litewskiego Wincentego Korwin Gosiewskiego i Magdaleny z domu Konopackiej[3], ale nowsze badania[7] wykazały, że jest to błędna informacja.
W 1687 roku przebywał w seminarium księży misjonarzy w Warszawie[8]. W czasie wojny domowej na Litwie w 1700 poparł przeciwników Sapiehów. W 1722 został biskupem pomocniczym białoruskim i biskupem tytularnym akanteńskim[8]. W 1723 kapituła wybrała go rządcą diecezji wileńskiej, a w 1725 został biskupem smoleńskim. W 1729, jako jeden z przywódców opozycji litewskiej przeciwko Augustowi II Mocnemu, ułożył się z ambasadorem francuskim Antoine'em-Felixem de Montim w sprawie popierania do tronu Stanisława Leszczyńskiego. W myśl porozumienia Francja płaciła 60 tys. liwrów za zerwanie każdego następnego sejmu za życia Augusta II. Równocześnie wraz z litewskimi przeciwnikami Wettyna zabiegał o pomoc rosyjską przeciwko absolutystycznym dążeniom Augusta II. Członek konfederacji generalnej Wielkiego Księstwa Litewskiego w 1734 roku[9].
Gosiewski, rozgoryczony brakiem nominacji na biskupstwo wileńskie, był bohaterem skandalu obyczajowego, gdy w 1730 na bankiecie, na którym obecna była cała kapituła, rzucił w nowego biskupa wileńskiego, Michała Zienkowicza, kieliszkiem i butelką. W 1730 Monti za pośrednictwem Gosiewskiego zerwał sejm w Grodnie. W 1732 w ten sam sposób Gosiewski zerwał sejm w Warszawie, opłacony z kasy ambasady francuskiej sumą 60 tys. liwrów. Za ten sam czyn poseł rosyjski Friedrich Casimir von Loewenwolde wypłacił jemu i Antoniemu Kazimierzowi Sapieże 1000 czerwonych złotych. Sam Gosiewski dostał ponadto 4 pary soboli i 100 czerwieńców.
Był członkiem konfederacji generalnej zawiązanej 27 kwietnia 1733 roku na sejmie konwokacyjnym[10]. Był elektorem Stanisława Leszczyńskiego w 1733 roku[11].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Hierarchia Catholica medii et recentioris aevi, t. V, Patavii 1952, s. 66. (łac.)
- ↑ Krzysztof R. Prokop , Sakry i sukcesja święceń biskupich pasterzy Kościoła wileńskiego z drugiej oraz trzeciej tercji XVIII stulecia, „Rocznik Teologii Katolickiej”, tom V, Białystok 2006, s. 217-218, ISSN 1644-8855 .
- ↑ a b Emanuel Rostworowski, Gosiewski Bogusław Korwin, [w:] Polski Słownik Biograficzny, t. VIII, 1959–1960, s. 340-342 .
- ↑ Biskup Bogusław Korwin Gosiewski [online], catholic-hierarchy.org [dostęp 2024-08-16] (ang.).
- ↑ Hierarchia Catholica medii et recentioris aevi, t. V, Patavii 1952, s. 359. (łac.)
- ↑ Henryk Lulewicz, Andrzej Rachuba, Urzędnicy centralni i dygnitarze Wielkiego Księstwa Litewskiego XIV-XVIII wieku. Spisy, Kórnik: Biblioteka Kórnicka, 1994, s. 208 .
- ↑ a b Jan Paweł Gosiewski , Biskup Bogusław Korwin Gosiewski (1669–1744): zarys biografii, „Rocznik Lituanistyczny”, tom 9, 2023, s. 112 .
- ↑ a b Krzysztof R. Prokop , Z dziejów seminariów warszawskich w dawnej diecezji poznańskiej. Biskupi oraz inni przedstawiciele znamienitych rodów doby staropolskiej w gronie wychowanków seminarium externum i seminarium internum Misjonarzy św. Wincentego à Paulo przy kościele Świętego Krzyża w Warszawie (1675/1676-1864/1865), „Ecclesia. Studia z Dziejów Wielkopolski”, tom 11, 2016, s. 171 .
- ↑ Feliksas Sliesoriūnas, The General Confederation of the Grand Duchy of Lithuania (1734–1736), w: Lithuanian Historical Studies, Volume 8 (2003): Issue 1 (Nov 2003), s. 68.
- ↑ Konfederacya generalna omnium ordinum Regni et Magni Ducatus Lithuaniae na konwokacyi generalney Warszawskiej uchwalona [...] 27 (słow. [...] kwietnia [...] 1733, s. 31.
- ↑ Jerzy Dunin-Borkowski, Miecz. Dunin-Wąsowicz , Elektorowie królów Władysława IV., Michała Korybuta, Stanisława Leszczyńskiego i spis stronników Augusta III. / zestawili w porządek abecadłowy Jerzy Dunin-Borkowski i Miecz. Dunin-Wąsowicz, Lwów 1910, s. 62 .
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Emanuel Rostworowski, Gosiewski Bogusław Korwin, [w:] Polski Słownik Biograficzny, t. VIII, 1959–1960, s. 340-342 .
- Jan Paweł Gosiewski , Biskup Bogusław Korwin Gosiewski (1669–1744): zarys biografii, „Rocznik Lituanistyczny”, tom 9, 2023, s. 111–159 .
- Alumni i studenci seminarium duchownego księży misjonarzy w Warszawie
- Biskupi koadiutorzy i pomocniczy I Rzeczypospolitej
- Biskupi smoleńscy
- Biskupi wileńscy
- Członkowie konfederacji generalnej 1733
- Członkowie konfederacji generalnej Wielkiego Księstwa Litewskiego (1734)
- Duchowni katoliccy – szlachta I Rzeczypospolitej
- Elektorzy Stanisława Leszczyńskiego (1733)
- Gosiewscy herbu Ślepowron
- Kantorzy wileńskiej kapituły katedralnej
- Kustosze wileńskiej kapituły katedralnej
- Ludzie związani z Warszawą (I Rzeczpospolita)
- Ludzie związani z Wilnem (I Rzeczpospolita)
- Pisarze wielcy litewscy (duchowni)
- Senatorowie duchowni I Rzeczypospolitej
- Senatorowie za panowania Augusta II Mocnego
- Senatorowie za panowania Augusta III Sasa
- Urodzeni w 1669
- Zmarli w 1744