DUKW
![]() | |
Dane podstawowe | |
Państwo | |
---|---|
Typ pojazdu | |
Trakcja |
kołowa (6x6) |
Załoga |
1+25 ludzi lub 2500 kG ładunku |
Historia | |
Produkcja |
1941–1945 |
Egzemplarze |
21 147 |
Dane techniczne | |
Silnik |
gaźnikowy, 6-cylindrowy o mocy 90 KM |
Transmisja |
mechaniczna |
Długość |
9,45 m |
Szerokość |
2,44 m |
Wysokość |
2,69 m |
Prześwit |
0,28 m |
Masa |
6500 kG |
Moc jedn. |
10 KM/t |
Osiągi | |
Prędkość |
80 km/h (na lądzie) |
Zasięg pojazdu |
325 km (na lądzie) |
Pokonywanie przeszkód | |
Kąt podjazdu |
30° |
Dane operacyjne |
DUKW (popularnie nazywany „duck” – kaczka) – sześciokołowy pojazd amfibijny, z napędem na wszystkie koła, zaprojektowany w Stanach Zjednoczonych w czasie II wojny światowej.
Historia
[edytuj | edytuj kod]Oznaczenie „DUKW” opisuje kiedy pojazd został zaprojektowany i jakie było jego przeznaczenie. Według terminologii przedsiębiorstwa General Motors Corporation (GMC) z tego okresu „D” oznaczało, że pojazd został zaprojektowany w 1942 roku, „U” oznacza „wielozadaniowy, amfibijny”, „K” – „napęd na wszystkie koła”, a „W” – dwie osie z tyłu pojazdu. DUKW powstał na bazie pojazdu CCKW, który zmodyfikowano poprzez dodanie wodoszczelnego kadłuba i śruby napędowej. DUKW napędzany był sześciocylindrowym silnikiem gaźnikowym o pojemności 4,4 l, ważył 7,5 t, miał 9,3 m długości, 2,4 m szerokości i 2,6 m wysokości. Na lądzie osiągał maksymalną prędkość 80 km/h, a w wodzie 10 km/h. Manewrowość w wodzie zapewniał ster umieszczony za śrubą napędową, a dodatkowo przednie koła pojazdu. Kierowca siedział (jak w samochodzie) z przodu, za składaną szybą. W razie złej pogody można było rozpiąć nad pojazdem brezentowy dach. Uzbrojenia własnego DUKW oryginalnie nie posiadały, ale w trakcie działań wojennych wyposażano je w kaemy, a nawet działka oraz wyrzutnie rakietowe „Skorpion” (na Pacyfiku).
Początkowo armia nie była zainteresowana tym pojazdem i po prezentacjach pierwszych prototypów nie złożono na nie zamówienia. Dopiero kiedy zupełnie przypadkowo jeden z prototypów „kaczora” wziął udział w akcji ratowania załogi rozbitego okrętu, przy wietrze osiągającym prędkość 110 km/h i na dużej fali, zauważono dużą przydatność tego pojazdu i zdecydowano się na jego produkcję. W czasie wojny pojazdy DUKW niejednokrotnie udowadniały swą dużą „zdatność do żeglugi” przepływając między innymi kanał La Manche.
Był to pierwszy pojazd w którym kierowca miał możliwość regulacji ciśnienia w kołach, pozwalając na ich pełne napompowanie na twardych nawierzchniach, oraz na zmniejszenie ciśnienia na miękkich jak na przykład piasek. DUKW był jedynym pojazdem kołowym, który był w stanie poruszać się po miękkich i grząskich plażach Iwo Jimy.
Służba
[edytuj | edytuj kod]Do zakończenia II wojny światowej zbudowano 21 147 DUKW; były używane zarówno przez Amerykanów, jak i Brytyjczyków na wszystkich teatrach wojny.
586 sztuk wysłano do Związku Sowieckiego w ramach programu Lend-Lease, gdzie na ich podstawie zbudowano po wojnie kopię – ZiŁ-485.
Galeria
[edytuj | edytuj kod]-
DUKW w muzeum wojennym w Overloon
-
Król Wielkiej Brytanii Jerzy VI oraz admirałowie Andrew Cunningham i Bertram Ramsay na pokładzie DUKW w Normandii, 1944 r.
-
Pojazdy DUKW przekraczające Sekwanę, 1944 r.
-
Demobilowy pojazd współcześnie wykorzystywany do obwożenia turystów
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- „The DUKW”
- Muzeum Armii Amerykańskiej. transchool.eustis.army.mil. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-07-25)]. (ang.)
- DUKW w służbie Marines. members.aol.com. [zarchiwizowane z tego adresu (1999-02-18)].