Dawit Kaczarawa
![]() | |||||||||||||||||||
Data i miejsce urodzenia |
16 stycznia 1985 | ||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Wzrost |
184 cm[1] | ||||||||||||||||||
Masa ciała |
99 kg[1] | ||||||||||||||||||
Rugby union | |||||||||||||||||||
Pozycja | |||||||||||||||||||
Kariera seniorska | |||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||
Reprezentacja narodowa | |||||||||||||||||||
|
Dawit Kaczarawa (gruz. დავით კაჭარავა, ur. 16 stycznia 1985 w Tbilisi[3]) – gruziński rugbysta występujący na pozycji środkowego ataku. Wybitny reprezentant kraju, czterokrotny uczestnik pucharu świata i 11-krotny mistrz Rugby Europe, a ponadto czterokrotny klubowy mistrz Rosji.
Młodość
[edytuj | edytuj kod]Kaczarawa uprawianie sportu rozpoczynał od tenisa, jednak wobec trudnej sytuacji gospodarczej kraju (po rozpadzie ZSRR) jego rodziców nie było stać na dalsze finansowanie kosztownych lekcji[4]. W 1993 roku ośmiolatek trafił do klubu Koczebi Tbilisi, gdzie rozpoczął treningi rugby union[5][6]. Z ekipą Koczebi wielokrotnie sięgał po mistrzostwo kraju w różnych kategoriach juniorskich. W tym samym czasie w drużynie trenował też późniejszy kolega Kaczarawy z reprezentacji Gruzji, Lasza Malaguradze[4].
Kariera klubowa
[edytuj | edytuj kod]Po awansie do drużyny seniorów występował w Koczebi do 2007 roku[7]. Po pucharze świata Kaczarawa miał dołączyć do SC Bastia, drużyny beniaminka Fédérale 1 (trzeciej ligi francuskiej)[4][8]. Ostatecznie klub z Korsyki ze względu na trudności finansowo-organizacyjne nie tylko nie został dopuszczony do gry w Fédérale 1[9], ale został karnie przeniesiony do Fédérale 3[10], po czym uległ rozwiązaniu[4].
W tej sytuacji Gruzin podpisał kontrakt z czołowym zespołem ligi rosyjskiej – Jenisiej-STM Krasnojarsk[11]. W 2008 roku zespół Kaczarawy zajął trzecie miejsce w mistrzostwach kraju[12]. Po sezonie środkowy przeniósł się do Francji, ponownie próbując swoich sił w tym kraju. Przez trzy lata występował w Rugby Nice, drużynie z Fédéral 1. Mimo klubowych ambicji sięgających awansu do Pro D2, drużyna z Nicei z Kaczarawą w składzie nie zdołała zrealizować stawianego przed nią celu. Po tym, jak w czerwcu 2012 roku i ten klub został zdegradowany do Fédérale 3 a następnie uległ formalnej likwidacji[13], Gruzin przed nowym sezonem przeniósł się do ekipy ligowego rywala, Stade Rodez Aveyron[4][11].
W lipcu 2013 roku ponownie został zawodnikiem Jenisiej-STM[5][11], w którego barwach święcił swoje największe sukcesy. Czterokrotnie został mistrzem kraju (2014, 2016, 2017, 2018), po trzy razy zdobywał też puchar i superpuchar Rosji. Uczestniczył w dwóch zwycięskich kampaniach w European Rugby Continental Shield (2017 i 2018); pięciokrotnie brał też udział w zmaganiach o European Rugby Challenge Cup[7][12][14]. W edycji 2015/2016 tych rozgrywek, zdobywszy dwa przyłożenia, został wybrany zawodnikiem meczu z Newcastle Falcons, który zakończył się sensacyjnym zwycięstwem zespołu z Krasnojarska[15].
W pierwszych dniach września 2020 roku Kaczarawa ogłosił zakończenie kariery sportowej[12].
Kariera reprezentacyjna
[edytuj | edytuj kod]Po raz pierwszy w barwach reprezentacji Gruzji wystąpił w wieku 21 lat, w 2004 roku, uczestnicząc w nieoficjalnym sparingu z południowoafrykańskim zespołem Blue Bulls[16]. Oficjalny debiut zaliczył jednak dopiero w kwietniu 2006 roku w meczu z Ukrainą w Odessie[1][3]. Dwa miesiące później z reprezentacją do lat 21 uczestniczył w mistrzostwach świata we Francji[17], gdzie Gruzini zajęli ostatnie 12. miejsce[18]
Swoje pierwsze przyłożenie w pierwszej reprezentacji zanotował niespełna rok później przy okazji spotkania z reprezentacją Czech[1][19]. Kaczarawa dość szybko przebił się do pierwszego składu kadry[6] i otrzymał powołanie na Puchar Świata w Rugby 2007[20]. Podczas imprezy we Francji rozegrał dwa spotkania – zakończone minimalną porażką 10:14 z faworyzowaną Irlandią oraz wygrane 30:0 z Namibią[1][19]. W drugim z nich Kaczarawa przypieczętował pierwsze zwycięstwo Gruzji na imprezie tej rangi, przykładając piłkę na polu punktowym po swojej indywidualnej akcji zapoczątkowanej przechwytem[6].
W dalszej części swojej kariery rozegrał jeszcze ponad 100 meczów w drużynie narodowej, z czego jedynie 12 jako zmiennik[1][19]. Brał udział w kolejnych edycjach pucharu świata: w 2011[21], 2015[22] i 2019 roku[23], łącznie rozgrywając na tym poziomie 13 spotkań[1][3]. Przez wiele lat był także członkiem zespołu, który zdominował mistrzostwa kontynentu rozgrywane pod egidą Rugby Europe (wcześniej FIRA-AER). W czasie swojej kariery 11-krotnie sięgał po Puchar Narodów Europy, przemianowany później na Rugby Europe Championship[6] (2007/2008, 2009, 2011, 2012, 2013, 2014, 2015, 2016, 2018, 2019, 2020)[1].
Swój ostatni mecz w kadrze narodowej rozegrał w marcu 2020 roku przeciw Portugalii[3][6]. Choć przewidziany był także do gry w podstawowym składzie w kolejnym spotkaniu Rugby Europe Championship 2020 przeciw Rosji[24], to jednak spotkanie to zostało z uwagi na pandemię COVID-19 przełożone na późniejszy termin[6]. Ostatecznie Kaczarawa zakończył karierę jako rekordzista kraju pod względem liczby występów w reprezentacji, ze 122 meczami (czterema jako kapitan) i 25 przyłożeniami na koncie[1][6]. Dotychczasowy najlepszy wynik (115 meczów) należący do Meraba Kwirikaszwilego Kaczarawa pobił tuż przed turniejem o puchar świata w 2020 roku[25].
Ponadto w październiku 2011 roku brał udział w spotkaniu elitarnego klubu Barbarian F.C. z kombinowanym zespołem South of Scotland. Był to jedyny mecz Gruzina dla legendarnych „Baa-Baas”[26].
Statystyki
[edytuj | edytuj kod]Stan na dzień 7 marca 2020 r.[1][19]
- Występy na arenie międzynarodowej
Drużyna narodowa | Rok | Mecze | Punkty |
---|---|---|---|
![]() |
2006 | 5 | 0 |
2007 | 9 | 10 | |
2008 | 7 | 10 | |
2009 | 10 | 15 | |
2010 | 7 | 0 | |
2011 | 9 | 20 | |
2012 | 9 | 10 | |
2013 | 12 | 0 | |
2014 | 8 | 5 | |
2015 | 11 | 15 | |
2016 | 9 | 15 | |
2017 | 8 | 10 | |
2018 | 8 | 0 | |
2019 | 7 | 0 | |
2020 | 3 | 15 | |
Suma | 122 | 125 |
- Przyłożenia na arenie międzynarodowej
Nagrody i wyróżnienia
[edytuj | edytuj kod]- najlepszy zawodnik Jenisiej-STM w sezonie 2014[27]
- miejsce w drużynie sezonu 2016 w lidze rosyjskiej[28]
Życie osobiste
[edytuj | edytuj kod]- W 2020 był właścicielem zakładu fryzjerskiego w Tbilisi[4].
- Bezpośrednio po zakończeniu kariery sportowej Kaczarawa ogłosił swój start w wyborach parlamentarnych z listy partii Gruzińskie Marzenie[29].
- Jego urodzony w 2009 roku syn Nikoloz[1] zaczynał uprawianie sportu od touch rugby (bezkontaktowa odmiana rugby), później jednaj porzucił tę dyscyplinę na rzecz piłki nożnej[4].
- Oprócz ojczystego języka gruzińskiego posługuje się także rosyjskim, niemieckim, angielskim i francuskim[4].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d e f g h i j k დავით კაჭარავა [online], Sakartwelos Ragbis Kawsziri [dostęp 2020-10-12] [zarchiwizowane z adresu 2020-10-10] (gruz.).
- ↑ a b David Kacharava - Player stats [online], itsrugby.co.uk [dostęp 2020-10-12] [zarchiwizowane z adresu 2020-10-10] (ang.).
- ↑ a b c d e Davit Kacharava [online], ESPN Scrum [dostęp 2020-10-12] [zarchiwizowane z adresu 2020-04-30] (ang.).
- ↑ a b c d e f g h Igor Jawkin , Давит Качарава: «Лимит легионеров в России следует увеличить» [online], rugger.info, 8 maja 2020 [dostęp 2020-10-12] [zarchiwizowane z adresu 2020-10-09] (ros.).
- ↑ a b "Енисей-СТМ" дозаявил Д.Качараву [online], Jenisiej-STM, 6 lipca 2013 [dostęp 2020-10-12] [zarchiwizowane z adresu 2020-10-09] .
- ↑ a b c d e f g მადლობა „კაჭი“! - ცენტურიონი რაგბს დაემშვიდობა [online], Sakartwelos Ragbis Kawsziri, 9 września 2020 [dostęp 2020-10-12] [zarchiwizowane z adresu 2020-10-09] (gruz.).
- ↑ a b Качарава Давид, Jenisiej-STM [zarchiwizowane 2017-10-06] (ros.).
- ↑ Gerry Thornley , Ireland in desperate need of a pick-me-up, „The Irish Times”, 15 września 2007 [dostęp 2020-10-12] [zarchiwizowane z adresu 2020-10-09] (ang.).
- ↑ Frédéric Bertocchini , Rugby - Le SC Bastia n'accèdera pas en Fédérale 1 [online], alta-frequenza.corsica, 8 lipca 2007 [dostęp 2020-10-12] [zarchiwizowane z adresu 2020-10-11] (fr.).
- ↑ Féd 3 : Bastia relégué [online], Eurosport, Rugbyrama, 23 lipca 2007 [dostęp 2020-10-12] [zarchiwizowane z adresu 2020-10-11] (fr.).
- ↑ a b c From Siberia to Nice and back again - the rugby journey of Georgia's Davit Kacharava [online], World Rugby, 27 września 2015 [dostęp 2020-10-12] [zarchiwizowane z adresu 2019-10-27] (ang.).
- ↑ a b c Качарава завершил карьеру [online], Jenisiej-STM, 9 września 2020 [dostęp 2020-10-12] [zarchiwizowane z adresu 2020-10-09] (ros.).
- ↑ Liquidation judiciaire pour Nice, „L’Équipe”, 18 czerwca 2012 [dostęp 2020-10-12] [zarchiwizowane z adresu 2018-06-24] (fr.).
- ↑ David Kacharava [online], European Professional Club Rugby [dostęp 2020-10-12] [zarchiwizowane z adresu 2020-10-12] (ang.).
- ↑ Сенсация становится закономерностью [online], Jenisiej-STM, 16 stycznia 2016 [dostęp 2020-10-12] [zarchiwizowane z adresu 2016-09-10] (ros.).
- ↑ Kacharava hoping to became a tier two century maker [online], World Rugby, 11 kwietnia 2017 [dostęp 2020-10-12] [zarchiwizowane z adresu 2019-01-12] (ang.).
- ↑ Davit Kacharava, Mistrzostwa Świata U-21 w Rugby Union Mężczyzn 2006, Międzynarodowa Rada Rugby [zarchiwizowane 2006-07-12] (ang.).
- ↑ Antoine Bertin , Italy 12-9 Georgia, Mistrzostwa Świata U-21 w Rugby Union Mężczyzn 2006, Międzynarodowa Rada Rugby, 25 czerwca 2006 [zarchiwizowane 2007-02-08] (ang.).
- ↑ a b c d Davit Kacharava | Match list [online], ESPN Scrum [dostęp 2020-10-12] [zarchiwizowane z adresu 2019-08-08] (ang.).
- ↑ Georgian National Team Leaves for France, Sakartwelos Ragbis Kawsziri, 28 lipca 2007 [zarchiwizowane 2007-09-27] (ang.).
- ↑ Georgia World Cup squad, Sakartwelos Ragbis Kawsziri, 22 sierpnia 2011 [zarchiwizowane 2013-04-30] (ang.).
- ↑ მილთონ ჰეიგმა ბორჯღალოსნების 31 კაციანი სატურნირო რაზმი დაასახელა, Sakartwelos Ragbis Kawsziri, 1 września 2015 [zarchiwizowane 2015-09-01] (gruz.).
- ↑ 31-man squad for Japan 2019, Sakartwelos Ragbis Kawsziri, 2 września 2019 [zarchiwizowane 2019-09-03] (ang.).
- ↑ The Lelos | With eights changes against Russia & 4th centurion [online], Sakartwelos Ragbis Kawsziri, 12 marca 2020 [dostęp 2020-10-12] [zarchiwizowane z adresu 2020-10-09] (ang.).
- ↑ Georgia captain a doubt for Wales opener [online], World Rugby, 19 września 2019 [dostęp 2020-10-12] [zarchiwizowane z adresu 2020-10-12] (ang.).
- ↑ Player archive - D. Kacharava [online], Barbarian F.C. [dostęp 2020-10-12] [zarchiwizowane z adresu 2016-03-03] (ang.).
- ↑ Игроки сезона. Лучшие игроки "Енисея-СТМ" в 2014 году [online], Jenisiej-STM, 25 listopada 2014 [dostęp 2020-10-12] [zarchiwizowane z adresu 2020-10-10] (ros.).
- ↑ Символическая сборная чемпионата России 2016, Mistrzostwa Rosji w rugby [zarchiwizowane 2017-01-18] (ros.).
- ↑ Two sportsmen, Viktor Sanikidze and Davit Kacharava, are among the first twenty candidates of the Georgian Dream's electoral list [online], interpressnews.ge, 10 września 2020 [dostęp 2020-10-12] [zarchiwizowane z adresu 2020-10-09] (ang.).