Kerolit
Kerolit – minerał z gromady krzemianów, sklasyfikowany w grupie minerałów ilastych.
![]() | |
Właściwości chemiczne i fizyczne | |
Skład chemiczny |
uwodniony glinokrzemian magnezu |
---|---|
Twardość w skali Mohsa |
1,5 |
Przełam |
muszlowy, gładki |
Pokrój kryształu |
łuskowy, włóknisty, masywny, drobnokrystaliczny |
Układ krystalograficzny |
jednokośny |
Właściwości mechaniczne |
kruchy |
Gęstość minerału |
2,2-2,7 |
Właściwości optyczne | |
Barwa |
śnieżnobiała, kremowożółta, cielistoróżowa, zależy od składu, zielony (tlenki niklu), rdzawożółty (tlenki żelaza), czarny (związki manganu) |
Rysa |
biała |
Połysk |
tłusty, czasem woskowy |
Występowanie
[edytuj | edytuj kod]Rzadki. Znajdowany tylko w niektórych rejonach Ziemi. Największe skupiska znajdują się w Nowej Kaledonii i na Dolnym Śląsku. W Polsce głównie znajdowany w masywach serpentynitowych w okolicy Szklarach koło Ząbkowic Śląskich i w Wirach koło Sobótki (rejon Ślęży). Jest składnikiem wietrzenia skał ultrazasadowych, czasem jest produktem wietrzenia bazaltu. Zdarza się, że współwystępuje z magnetytem, syderytem, chalcedonem i minerałami z grupy serpentytów.
Właściwości
[edytuj | edytuj kod]W wodzie nie pęcznieje, ale się rozpada, nadal jest kruchy.
Zastosowanie
[edytuj | edytuj kod]Razem z magnezytem, czasem stanowi źródło powstawania magnezu, natomiast odmiana pimelit, stanowi ważny składnik rud niklu.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Jerzy Żaba, Ilustrowana encyklopedia skał i minerałów, str. 215, Wydanie I, Chorzów 2014, ISBN 978-83-7835-297-6