Lothar Rendulic
![]() Lothar Rendulic | |
![]() | |
Data i miejsce urodzenia |
23 listopada 1887 |
---|---|
Data i miejsce śmierci |
18 stycznia 1971 |
Przebieg służby | |
Lata służby |
1910–1945 |
Siły zbrojne | |
Jednostki |
14 Dywizja Piechoty (III Rzesza), 52 Dywizja Piechoty (III Rzesza), XXXV Korpus Armijny, 2 Armia Pancerna (III Rzesza), 20 Armia Górska, Grupa Armii Kurlandia, Grupa Armii Południe, Grupa Armii Północ, Grupa Armii Ostmark |
Główne wojny i bitwy | |
![]() | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
Lothar Rendulic (ur. 23 października 1887 w Wiener Neustadt, zm. 18 stycznia 1971 w Eferding w Austrii) – austro-węgierski i niemiecki wojskowy, zbrodniarz hitlerowski, generał z czasów II wojny światowej.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Urodził się w rodzinie burgenlandzkich Chorwatów pod nazwiskiem Rendulić. W latach 1907–1910 studiował w Terezjańskiej Akademii Wojskowej, którą ukończył w stopniu podporucznika[1].
W czasie I wojny światowej służył w armii Austro-Węgier, walcząc w Galicji, froncie wschodnim, oraz froncie włoskim. Wojnę ukończył w stopniu kapitana. Po wojnie studiował prawo na Uniwersytecie Wiedeńskim, w 1920 uzyskał stopień naukowy doktora prawa.
Należał do NSDAP od 1932, w latach 1933–1935 pełnił funkcję austriackiego attaché wojskowego w Londynie i Paryżu.
Od 1936 w stanie spoczynku, od 1938 służył w Wehrmachcie, pełnił funkcję szefa sztabu XVII Korpusu Armijnego (m.in. podczas agresji na Polskę). 1 grudnia awansowany do stopnia generała majora. W czerwcu 1940 powierzono mu dowodzenie 52 Dywizją Piechoty, z którą brał udział w ataku na ZSRR. Za walki pod Moskwą w zimie 1941/1942 odznaczony w marcu 1942 Krzyżem Rycerskim. 1 listopada został dowodzącym XXXV Korpusu Armijnego, miesiąc później awansowany do stopnia generała piechoty. Wraz ze swym korpusem brał udział w walkach pod Kurskiem i Orłem.
Z początkiem sierpnia 1943 przejął dowodzenie nad 2 Armią Pancerną na Bałkanach, 1 kwietnia 1944 otrzymał awans do stopnia generała pułkownika. Pod koniec czerwca tego roku dowodził 20 Armią Górską cofającą się przez Norwegię. W końcowym okresie wojny dowodził jeszcze kolejno Grupą Armii Północ w Prusach Wschodnich, od marca 1945 Grupą Armii Kurlandia, a od kwietnia Grupą Armii Południe. Dostał się do niewoli amerykańskiej.
Sądzony w procesie norymberskim (proces o mord zakładników) w związku z zarzutami popełnienia zbrodni wojennych w Jugosławii i Laponii. W lutym 1948 skazany na 20 lat więzienia, później wyrok skrócono do 10 lat, ostatecznie został ułaskawiony w 1951. Po zwolnieniu zamieszkał w Austrii.
Odznaczenia, m.in.:
- Krzyż Żelazny I i II klasy
- Krzyż Rycerski Krzyża Żelaznego (6 marca 1942)
- z Liśćmi Dębu (15 sierpnia 1943)
- z Liśćmi Dębu i Mieczami (18 stycznia 1945)
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Generaloberst Lothar Rendulic [online], Lexikon der Wehrmacht (niem.).
- Odznaczenia Lothara Rendulica. TracesOfWar. (ang.).
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Philipp von Hornau , Wien ist anders [online], s. 569 (niem.).
- Oficerowie cesarskiej i królewskiej Armii
- Generałowie Wehrmachtu
- Absolwenci Terezjańskiej Akademii Wojskowej
- Austriaccy prawnicy
- Austriaccy dyplomaci
- Niemieccy zbrodniarze wojenni osądzeni przez Międzynarodowy Trybunał Wojskowy w Norymberdze
- Uczestnicy I wojny światowej (Austro-Węgry)
- Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona niemiecka)
- Niemieccy uczestnicy walk na froncie wschodnim w II wojnie światowej
- Politycy NSDAP
- Odznaczeni Krzyżem Rycerskim Krzyża Żelaznego z Liśćmi Dębu i Mieczami
- Odznaczeni Krzyżem Niemieckim
- Odznaczeni Krzyżem Żelaznym
- Odznaczeni Krzyżem Zasługi Wojskowej
- Odznaczeni Krzyżem Honorowym (III Rzesza)
- Odznaczeni Krzyżem Wojskowym Karola
- Odznaczeni Orderem Korony Żelaznej
- Odznaczeni Orderem Krzyża Wolności (Finlandia)
- Odznaczeni Odznaką za Służbę Wojskową (III Rzesza)
- Odznaczeni Medalem Zasługi Wojskowej Signum Laudis
- Odznaczeni Medalem Rannych
- Odznaczeni Medalem za Kampanię Zimową na Wschodzie 1941/1942
- Odznaczeni Złotą Odznaką NSDAP
- Austriacy pochodzenia chorwackiego
- Ludzie urodzeni w Wiener Neustadt
- Urodzeni w 1887
- Zmarli w 1971
- Wojskowi I Republiki Austriackiej