Michael White (snookerzysta)
![]() | |
Pseudonim |
Lightning |
---|---|
Obywatelstwo | |
Data i miejsce urodzenia | |
Gra zawodowa |
2007/2008, 2009–2020, od 2022 |
Najwyższy ranking |
15 (Kwiecień 2016) |
Bieżący ranking | 55 (stan na 2024-05-06 aktualizacja) |
Najwyższy break |
145 (Shanghai Masters 2011) |
Zwycięstwa w turniejach | |
Rankingowe |
2 |
Nierankingowe |
1 |
Michael White (ur. 5 lipca 1991 w Neath, Walia) − walijski snookerzysta. Plasuje się na 49. miejscu pod względem zdobytych setek w profesjonalnych turniejach, ma ich łącznie 179[1].
Wpisany do „Księgi rekordów Guinnessa” jako najmłodszy snookerzysta, który wbił breaka stupunktowego: 105 punktów w marcu 2001. Miał wtedy 9 lat.
W 2006 roku pobił kolejny rekord. Po zwycięstwie w amatorskim turnieju IBSF World Grand Prix w wieku 14 lat stał się najmłodszym zwycięzcą tegoż turnieju.
W 2007 roku zwyciężył w turnieju EBSA European Under-19 Championship, pokonując w finale Vincenta Muldoona. Ta wygrana otworzyła mu drogę do rozpoczęcia zawodowej kariery.
Kariera zawodowa
[edytuj | edytuj kod]Michael White w gronie profesjonalistów grywa od 2007 roku.
Sezon 2007/2008
[edytuj | edytuj kod]Jego pierwszy mecz w gronie profesjonalistów miał miejsce podczas kwalifikacji do Masters 2008 w dniu 7 września 2007. Przy snookerowym stole spotkał się wtedy Anglikiem Tomem Fordem. Mecz ten zakończył się niespodziewanym zwycięstwem debiutanta 4-0. W kolejnym spotkaniu kwalifikacyjnym przegrał jednak z innym Anglikiem Barry Hawkinsem 2-5.
Sezon 2007/2008 nie był dla White’a udany. Mimo dobrego początku, podczas siedmiu turniejów rankingowych w kwalifikacjach których brał udział wygrał zaledwie cztery pojedynki (z 15 rozegranych spotkań). Kwalifikacje do Grand Prix 2007, które rozgrywane były w tym sezonie w grupach, zakończył na ostatnim - ósmym miejscu; wygrał wtedy tylko jedno spotkanie: z Tonym Drago 4-2.
Największym jego sukcesem tego sezonu było dojście do drugiej rundy kwalifikacyjnej Mistrzostw świata 2008. W pierwszej rundzie pokonał Shailesha Jogia 10-4, w drugiej jednak uległ Barry’emu Pinchesowi 4-10.
Sezon 2008/2009
[edytuj | edytuj kod]Z powodu słabych występów w poprzednim sezonie, nie udało mu się utrzymać w światowym rankingu snookerowym na sezon 2008/2009.
Sezon 2009/2010
[edytuj | edytuj kod]Do Main Touru powrócił w sezonie 2009/2010 dzięki pierwszemu miejscu w walijskim rankingu snookerowym.
W kwalifikacjach do Shanghai Masters 2009 pokonał m.in.: Mistrza świata z roku 1991, Johna Parrotta 5-0. Jednak już w następnym meczu uległ 3-5 Markowi Davisowi.
Najlepszy występ w tym sezonie to udział Michaela White’a w kwalifikacjach do UK Championship 2009, w których dotarł do ostatniej, czwartej rundy. Pokonał kolejno: Daniela Wellsa 9-8, Jin Longa 9-6 oraz Jamie Burnetta 9-8. W czwartej rundzie przegrał jednak z późniejszym ćwierćfinalistą turnieju, Liangiem Wenbo 4-9.
Ostatecznie w całym sezonie White rozegrał 13 pojedynków - 7 z nich wygrał.
Sezon 2010/2011
[edytuj | edytuj kod]W sezonie tym zawodnik został sklasyfikowany na 70 miejscu w światowym rankingu snookerowym.
Statystyka zwycięstw
[edytuj | edytuj kod]Zawodowe
[edytuj | edytuj kod]- Indian Open, 2015
Amatorskie
[edytuj | edytuj kod]Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Michael White – profil w serwisie www.147.com.pl (pol.)
- Profil na World Snooker
- Profil na Global Snooker (archiwum). global-snooker.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-12-20)].
- Profil na Pro Snooker Blog
- Whitez Snooker & Pool. whitezsnooker.co.uk. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-10-03)].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ 100+ Centuries, snookerinfo(ang.)