Mugodżary
![]() Mugodżary | |
Kontynent | |
---|---|
Państwo | |
Najwyższy szczyt |
Wielki Boktybaj (657 m n.p.m.) |
Długość |
450 km |
Położenie na mapie Kazachstanu ![]() | |
48,6439°N 58,5464°E/48,643890 58,546390 |
Mugodżary – niski łańcuch górski w Kazachstanie. Stanowi południowe przedłużenie Uralu.
Przebiegają południkowo z północy na południe, ich długość wynosi około 450 km, leżą na południe od Gór Gubernianych. Dzielą się na dwa równoległe pasma: zachodnie (główne, z najwyższym szczytem, którym jest Wielki Boktybaj, 657 m n.p.m.) oraz położone w odległości 15-20 km pasmo wschodnie (niższe)[1]. Pasma te otaczają Kotlinę Ałabaską. Oba pasma zbudowane są z gnejsów, kwarcytów, łupków krystalicznych, diabazów, granitów, łupków węglowych, piaskowców i konglomeratów. Zachodnie zbocza Mugodżarów są strome, a wschodnie łagodne.
Występują tu złoża węgla kamiennego, niklu, miedzi oraz mineralne surowce budowlane.
Mugodżary pokryte są roślinnością stepową. Jedynie w wilgotniejszych miejscach, w głębokich wąwozach, występują niewielkie płaty roślinności leśnej z brzozami, osiką, wierzbami, krzewami czeremchy itp. Na zboczach i w suchych parowach występują zarośla, tworzone przez karaganę, tawułę, dziką wiśnię i migdałowca karłowatego[1].
Od nazwy tego łańcucha górskiego pochodzą nazwy gatunkowe dwóch głowonogów dewońskich: Praeglyphioceras mugodjaricum[2] et Acutimitoceras mugodzharense[3].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Berg Lew Siemionowicz: Przyroda ZSRR, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1962, s. 115
- ↑ Praeglyphioceras mugodjaricus - GONIAT-Online [online], www.goniat.org [dostęp 2023-07-03] .
- ↑ Acutimitoceras (Stockumites) mugodzharense - GONIAT-Online [online], www.goniat.org [dostęp 2023-07-03] .
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Roman Biesiada, Tadeusz Lenczkowski, Lech Ratajski: Słownik Geografii ZSRR. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1974, s. 56.