Oskar Enqvist
![]() | |
![]() | |
Pełne imię i nazwisko |
Oskar Wilhelm Enqvist |
---|---|
Data i miejsce urodzenia |
28 października 1849 |
Data i miejsce śmierci |
3 marca 1912 |
Przebieg służby | |
Lata służby |
1869–1907 |
Siły zbrojne | |
Główne wojny i bitwy | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
Oskar Wilhelm Enqvist (lub Enkvist, ros. Оскар Адольфович Энквист, ur. 28 października 1849, zm. 3 marca 1912 w Kronsztadzie) – rosyjski wiceadmirał, uczestnik bitwy cuszimskiej.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Oskar Enqvist pochodził ze szwedzko-fińskiej rodziny o długiej tradycji służby w rosyjskiej marynarce wojennej. Jego ojciec, Adolf Frederik, zdecydował, że syn będzie kontynuował tę tradycję. W wieku 15 lat wstąpił do Morskiego Korpusu Kadetów, zaś 20 kwietnia 1869 roku został gardemarynem we Flocie Bałtyckiej. Służył między innymi na okręcie „Pietr Wielikij”, korwecie „Bogatyr'”, krążowniku „Kniaź Pożarskij” i korwecie „Wariag”. W czerwcu 1884 roku został starszym oficerem kanonierki „Siwucz”, w 1888 roku pełnił takąż funkcję na nowo zwodowanej fregacie pancernej „Pamiat´ Azowa”.
W latach 1890–1891 uczestniczył w rejsie na Daleki Wschód, gdzie pozostał później jako dowódca kanonierki „Bobr", prowadzącej prace hydrograficzne u wybrzeży Korei. 6 grudnia 1894 roku awansował do stopnia kapitana 1. rangi (komandora). W lipcu 1895 roku został dowódcą krążownika „Gierzog Edinburgskij". Dwa lata później powrócił do Floty Bałtyckiej. W 1900 roku został komendantem bazy floty w Kronsztadzie, 6 grudnia 1901 roku awansował do stopnia kontradmirała. Rok później został komendantem portu i naczelnikiem miasta Mikołajowa.
26 kwietnia 1904 roku objął, przy protekcji ze strony swego kuzyna, Fiodora Awelana, stanowisko młodszego flagmana Drugiej Eskadry Pacyfiku. Otrzymał komendę nad zespołem krążowników. W czasie rejsu na Daleki Wschód, podczas incydentu hullskiego, jego krążowniki, w tym „Aurora”, ucierpiały od ognia własnych pancerników. W bitwie cuszimskiej, po dziennej fazie boju, wyprowadził z akwenu starcia ocalałe krążowniki: flagowego „Oliega”, „Aurorę” i „Żemczuga”, porzucając na pastwę Japończyków powierzone mu transportowce i pozostawiając bez osłony główne siły Eskadry. Pożeglował na południe i zawinął do Manili, gdzie jego okręty zostały internowane i zwolnione dopiero po zakończeniu wojny.
Po powrocie do Rosji, 13 marca 1906 roku został mianowany dowódcą Floty Bałtyckiej, ale krytykowany za swoje postępowanie podczas bitwy cuszimskiej i porzucenie floty, został przeniesiony w stan spoczynku 19 listopada 1907 roku, w stopniu wiceadmirała. Zamieszkał w Kronsztadzie, gdzie zmarł w 1912 roku.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Rotem Kowner: Historical dictionary of the Russo-Japanese War. Oxford: Scarecrow Press, 2006. ISBN 978-0-8108-4927-3.
- В. В. Щукин: Энквист Оскар Адольфович /Oskar Wilhelm Enqvist/ (28 октября 1849 г. – 3 марта 1912 г. Кронштадт), w: Николаевская область: Электронная историческая энциклопедия
- Admirałowie Imperium Rosyjskiego
- Rosjanie pochodzenia szwedzkiego
- Uczestnicy wojny rosyjsko-japońskiej
- Odznaczeni Orderem Świętego Włodzimierza
- Odznaczeni Orderem Świętej Anny
- Odznaczeni Orderem Świętego Stanisława (Imperium Rosyjskie)
- Odznaczeni Orderem Zbawiciela
- Odznaczeni Orderem Wschodzącego Słońca
- Odznaczeni Orderem Świętego Skarbu
- Odznaczeni Orderem Ernestyńskim
- Odznaczeni Orderem Orła Czerwonego
- Odznaczeni Orderem Świętych Maurycego i Łazarza
- Urodzeni w 1849
- Zmarli w 1912