Talossa
| |||
Dewiza: Miehen huone on hänen valtakuntansa (Twój pokój Twoim królestwem) | |||
Hymn: Chirluscha Al Glheþ (Stand Tall, Talossans) (Oda do języka talossańskiego) | |||
Ustrój polityczny | |||
---|---|---|---|
Stolica |
Abbavilla | ||
Data powstania |
26 grudnia 1979 | ||
Władca |
Jan I (John Woolley) | ||
Premier |
Lüc da Schir | ||
Powierzchnia |
13 km² | ||
Populacja • liczba ludności |
| ||
Waluta | |||
Narody i grupy etniczne |
różne | ||
Język urzędowy | |||
Religia dominująca |
brak | ||
Położenie na mapie świata ![]() | |||
43,0481°N 87,9024°W/43,048100 -87,902400 |
Królestwo Talossa (talossańskie Regipäts Talossán, ang. Kingdom of Talossa) – mikronacja, istniejąca głównie w Internecie jako wirtualne państwo, założona w 1979 roku przez ówczesnego czternastolatka Roberta Ben Madisona z Milwaukee (w stanie Wisconsin)[1]. Uznawana jest za pierwszą spośród licznych obecnie internetowych mikronacji[2] i najbardziej znaną wśród nich[3]. Talossa posiada cechy państwa rzeczywistego (spisana własna historia, własny język, rząd, prawodawstwo, obywatele i konstytucja)[3].
„Obywatele” Talossy stwierdzili w 2000 roku, że ich „państwo” przyczyniło się do upowszechnienia w Internecie mikronacji[1]. Ta mikronacja jest przedstawiana jako przykład tworzenia podobnych internetowych bytów państwowych[4], na przykład podczas planowania projektów w ramach zajęć edukacyjnych w szkołach[5].
Historia
[edytuj | edytuj kod]Królestwo Talossa, początkowo ograniczone do powierzchni pokoju Madisona, obecnie rości pretensje do obszaru 13 km² w Milwaukee, podzielonego na siedem prowincji (Florencia, Atatürk, Vuode, Maritiimi-Maxhestic, Maricopa, Benito i Fiôvâ), które tworzą GTA (Great Talossan Area). Ósma prowincja to wyspa Cézembre, koło Saint-Malo we Francji. Królestwo Talossa zgłasza też roszczenia do Ziemi Marii Byrd (tzw. Pengöpäts, czyli Kraju Pingwinów)[6].
Każdy nowy obywatel jest przypisany do prowincji zgodnie z jego terenem pochodzenia. Ponadto każda prowincja dzieli się na kantony. Stolicą królestwa jest Abbavilla, która znajduje się w prowincji Atatürk. Mikronacja Talossa jako pierwsza[2] otworzyła specjalne strony internetowe w 1995 roku, zyskując wielu nowych obywateli, zwanych cybercits (skrót od cybercitizens, czyli cyberobywatele). Teraz Talossa ma ponad 200 „mieszkańców”[6].
Pełnoletniość w Talossa uzyskuje się w wieku 14 lat. Talossa jest rządzona przez parlament (Ziu), podzielony na senat (Senäts, 8 miejsc) i radę (Cosâ, 200 miejsc), gdzie wiek posła nie może przekroczyć 30 lat[6].
Dysydenci polityczni
[edytuj | edytuj kod]W 2004 roku grupa dysydentów założyła Republikę Talossa, która odłączyła się następnie od Królestwa w kwietniu 2012 roku; kantony Buffonia i Fredericville (Maricopa) i część portu Maxhestic (Maritiimi-Maxhestic) utworzyły nową prowincją Fiôvâ[6].
Władze
[edytuj | edytuj kod]Obecny król Jan I (John Woolley), wybrany przez referendum w 2007 roku premier Lüc da Schir (MRPT), przewodzi centrolewicowej koalicji, która obejmuje umiarkowaną Partię Radykalną (MRPT), Partię Liberalną, Partię Postępową i Partię Republikańską ZRT[6].
Język urzędowy
[edytuj | edytuj kod]Językiem urzędowym jest talossański, sztuczny język romański, utworzony na bazie francuskiego i oksytańskiego – niemniej jednak w Talossie w praktyce stosuje się przede wszystkim język angielski[6].
Hymn
[edytuj | edytuj kod]Hymn państwowy to Chirluscha Al Glheþ („Oda do języka talossańskiego”). Jej wersja angielska Stand Tall, Talossans jest stosowana powszechnie i również traktowana jako oficjalna[6].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Stephen Mihm: Utopian Rulers, and Spoofs, Stake Out Territory Online (Kingdom of Talossa). The New York Times, 2000-05-25. [dostęp 2017-01-22]. (ang.).
- ↑ a b Jarosław Stróżyk: Załóż sobie mikropaństwo i rządź. Rp.pl (Gremi Media Sp. z o.o.), 2009-07-14. [dostęp 2017-01-22].
- ↑ a b Micronations. Castles in the air (Virtual royalty). The Economist, 2005-12-20. [dostęp 2017-01-23]. (ang.).
- ↑ How to Start Your Own Micronation. [dostęp 2017-01-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-03-03)]. (ang.).
- ↑ Valerie Wyatt: How to Build Your Own Country. Kids Can Press Ltd, 2009-08-01, s. 38. ISBN 978-1-55453-310-7.
- ↑ a b c d e f g The Kingdom of Talossa. The Kingdom of Talossa, 2014-06-20. [dostęp 2017-01-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-10-24)]. (ang.).