Vittorio Colao
![]() | |
Data i miejsce urodzenia |
3 października 1961 |
---|---|
Zawód, zajęcie |
menedżer |
Alma Mater | |
Odznaczenia | |
![]() |
Vittorio Colao (ur. 3 października 1961 w Brescii[1]) – włoski menedżer, w latach 2008–2018 dyrektor generalny grupy Vodafone, od 2021 do 2022 minister.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Absolwent Uniwersytetu Bocconiego, uzyskał dyplom MBA na Uniwersytecie Harvarda[1]. Pracował w banku inwestycyjnym Morgan Stanley w Londynie oraz w firmie konsultingowej McKinsey & Company w Mediolanie. W 1996 dołączył do przedsiębiorstwa telekomunikacyjnego Omnitel Pronto Italia, przejętego później przez koncern Vodafone[1]. Pełnił funkcję dyrektora wykonawczego Vodafone Italia, później w grupie Vodafone był m.in. dyrektorem regionalnym odpowiedzialnym za Europę Południową, Bliski Wschód i Afrykę[2].
W 2004 został dyrektorem generalnym RCS MediaGroup. Dwa lata później powrócił do Vodafone, powołany na zastępcę dyrektora generalnego. Od 2008 do 2018 pełnił funkcję dyrektora generalnego grupy Vodafone[2]. Później był konsultantem funduszu inwestycyjnego General Atlantic[1]. W 2015 objął stanowisko dyrektora niewykonawczego w koncernie Unilever[2]. W 2020 został przewodniczącym utworzonej przez rząd grupy eksperckiej do spraw zwalczania skutków gospodarczych pandemii COVID-19[3].
W lutym 2021 mianowany ministrem bez teki do spraw technologii informacyjnych i transformacji cyfrowej w rządzie Maria Draghiego[4]. Urząd ten sprawował do października 2022.
Odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]Odznaczony Orderem Zasługi za Pracę (2014)[5].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d Aldo Fontanarosa: Vittorio Colao, dalla task force di Conte al ministero del digitale. repubblica.it, 12 lutego 2021. [dostęp 2021-02-14]. (wł.).
- ↑ a b c Vittorio Colao. unilever.com. [dostęp 2021-02-14]. (ang.).
- ↑ Claudio Tito: Coronavirus, Vittorio Colao guiderà la task force per la ricostruzione. repubblica.it, 10 kwietnia 2020. [dostęp 2021-02-14]. (wł.).
- ↑ I Ministri del Governo Draghi. governo.it, 13 lutego 2021. [dostęp 2021-02-14]. (wł.).
- ↑ Cavaliere del Lavoro. quirinale.it, 21 maja 2014. [dostęp 2021-02-14]. (wł.).