dignus
dignus (język łaciński)
[edytuj]- wymowa:
-
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) godny
- odmiana:
- (1) (deklinacja I-II)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga m ż n m ż n mianownik dīgnus dīgna dīgnum dīgnī dīgnae dīgna dopełniacz dīgnī dīgnae dīgnī dīgnōrum dīgnārum dīgnōrum celownik dīgnō dīgnae dīgnō dīgnīs biernik dīgnum dīgnam dīgnum dīgnōs dīgnās dīgna ablatyw dīgnō dīgnā dīgnō dīgnīs wołacz dīgne dīgna dīgnum dīgnī dīgnae dīgna stopień wyższy dīgnior (deklinacja III) przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga m/ż n m/ż n mianownik dīgnior dīgnius dīgniōrēs dīgniōra dopełniacz dīgniōris dīgniōrum celownik dīgniōrī dīgniōribus biernik dīgniōrem dīgnius dīgniōrēs dīgniōra ablatyw dīgniōre dīgniōribus wołacz dīgnior dīgnius dīgniōrēs dīgniōra stopień najwyższy dīgnissimus (deklinacja I-II) przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga m ż n m ż n mianownik dīgnissimus dīgnissima dīgnissimum dīgnissimī dīgnissimae dīgnissima dopełniacz dīgnissimī dīgnissimae dīgnissimī dīgnissimōrum dīgnissimārum dīgnissimōrum celownik dīgnissimō dīgnissimae dīgnissimō dīgnissimīs biernik dīgnissimum dīgnissimam dīgnissimum dīgnissimōs dīgnissimās dīgnissima ablatyw dīgnissimō dīgnissimā dīgnissimō dīgnissimīs wołacz dīgnissime dīgnissima dīgnissimum dīgnissimī dīgnissimae dīgnissima
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła: