อำนาจ
ภาษาไทย
[แก้ไข]รากศัพท์
[แก้ไข]แผลงมาจาก อาจ; จากภาษาเขมร អំណាច (อํณาจ), แผลงมาจาก អាច (อาจ)
การออกเสียง
[แก้ไข]การแบ่งพยางค์ | อำ-นาด | |
การแผลงเป็น อักษรโรมัน | ไพบูลย์พับบลิชชิง | am-nâat |
ราชบัณฑิตยสภา | am-nat | |
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย) | /ʔam˧.naːt̚˥˩/(สัมผัส) | |
คำพ้องเสียง | อำนาถ |
คำนาม
[แก้ไข]อำนาจ
- สิทธิ
- มอบอำนาจ
- อิทธิพลที่จะบังคับให้ผู้อื่นต้องยอมทำตามไม่ว่าจะด้วยความสมัครใจหรือไม่ หรือความที่สามารถบันดาลให้เป็นไปตามความประสงค์
- อำนาจบังคับของกฎหมาย
- อำนาจบังคับบัญชา
- ความสามารถหรือสิ่งที่สามารถทำหรือบันดาลให้เกิดสิ่งใดสิ่งหนึ่งได้
- อำนาจคุณพระศรีรัตนตรัย
- อำนาจสิ่งศักดิ์สิทธิ์
- กำลัง, พลัง
- อำนาจจิต
- อำนาจฝ่ายสูง
- อำนาจฝ่ายต่ำ
- ความรุนแรง
- ชอบใช้อำนาจ
- การบังคับบัญชา
- อยู่ใต้อำนาจ
- การบังคับ
- ขออำนาจศาล
คำวิสามานยนาม
[แก้ไข]อำนาจ
- (ภาษาปาก) คำตัดทอนของ อำนาจเจริญ
ดูเพิ่ม
[แก้ไข]หมวดหมู่:
- ศัพท์ภาษาไทยที่ยืมมาจากภาษาเขมร
- ศัพท์ภาษาไทยที่รับมาจากภาษาเขมร
- สัมผัส:ภาษาไทย/aːt̚
- ศัพท์ภาษาไทยที่มีคำพ้องเสียง
- ศัพท์ภาษาไทยที่มีการออกเสียงไอพีเอ
- ศัพท์ภาษาไทยที่มี 2 พยางค์
- คำหลักภาษาไทย
- คำนามภาษาไทย
- ศัพท์ภาษาไทยที่มีตัวอย่างการใช้
- คำวิสามานยนามภาษาไทย
- ศัพท์ภาษาไทยที่เป็นภาษาปาก
- คำตัดทอนภาษาไทย
- th:จังหวัดในไทย