U-70 (1940)
Wygląd
Klasa | |
---|---|
Historia | |
Stocznia | |
Położenie stępki | |
Wodowanie | |
![]() | |
Wejście do służby | |
Zatopiony | |
Dane taktyczno-techniczne | |
Wyporność • na powierzchni • w zanurzeniu |
|
Długość |
67,1 m |
Szerokość |
6,2 m |
Zanurzenie |
4,74 m |
Zanurzenie testowe |
230 m |
Napęd | |
spalinowo-elektryczny Na powierzchni: Dwa turbodoładowane, 6 cylindrowe silniki wysokoprężne M6V 40/46, Germaniawerft, o łącznej mocy od 2,800 do 3,200 KM (2,400 kW) przy 470 do 490 obr./min W zanurzeniu: Dwa silniki elektryczne AEG GU 460/8-276 o łącznej mocy 750 KM i rozwijające max 296 obr./min | |
Prędkość • na powierzchni • w zanurzeniu |
|
Zasięg |
Na powierzchni: |
Uzbrojenie | |
5 wyrzutni torped (zapas 14), lub 39 min TMB, lub 26 min TMA, działo 88 mm, działko 20 mm, karabin maszynowy MG 42 | |
Załoga |
44 do 52 |
U-70 – niemiecki okręt podwodny typu VII C z okresu II wojny światowej. Okręt wszedł do służby w 1940.
Historia
[edytuj | edytuj kod]Okręt wyszedł na pierwszy i jedyny patrol bojowy z bazy w Kilonii 20 lutego 1941. Zatopiony na południowy wschód od Islandii na pozycji 65°15′00″N 14°00′00″W/65,250000 -14,000000 przez brytyjskie korwety HMS „Camellia” i HMS „Arbutus”. Zginęło 20 członków załogi U-70, 25 zostało uratowanych. Do momentu zatopienia U-70 zatopił jeden statek o tonażu 820 BRT i uszkodził 3 o łącznym tonażu 20 484 BRT.
Przebieg służby
[edytuj | edytuj kod]- 23.11.1940 - 31.01.1941 - 7. Flotylla U-bootów w Kilonii (szkolenie)
- 01.02.1941 - 07.03.1941 - 7. Flotylla U-bootów w Saint-Nazaire (okręt bojowy)
- 07.03.1941 - zatopiony
Dowódcy:
23.11.1940 - 07.03.1941 - Kapitanleutnant (kapitan marynarki) Joachim Matz