eponim
eponim (język polski)
[edytuj]- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (2.1) hist. w starożytności: wysoko postawiony urzędnik, od którego imienia nazwano jego kadencję[1]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik eponim eponimy dopełniacz eponimu eponimów celownik eponimowi eponimom biernik eponim eponimy narzędnik eponimem eponimami miejscownik eponimie eponimach wołacz eponimie eponimy - (2.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik eponim eponimi/eponimowie dopełniacz eponima eponimów celownik eponimowi eponimom biernik eponima eponimów narzędnik eponimem eponimami miejscownik eponimie eponimach wołacz eponimie eponimi/eponimowie
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. eponimiczny
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) eponym
- baskijski: (1.1) eponimo
- francuski: (1.1) éponyme
- interlingua: (1.1) eponymo
- niemiecki: (1.1) Eponym
- portugalski: (1.1) epônimo
- rosyjski: (1.1) эпоним
- włoski: (1.1) eponimo
- źródła:
- ↑ 1,0 1,1
Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.