mistrzyni
mistrzyni (język polski)
[edytuj]- wymowa:
- IPA: [mʲiˈsṭʃɨ̃ɲi], AS: [mʹisṭšỹńi], zjawiska fonetyczne: zmięk.• utr. dźw.• udziąs.• nazal.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) kobieta najlepsza w czymś
- (1.2) zwyciężczyni zawodów sportowych, w szczególności mistrzostw; zob. też mistrz w Wikipedii
- (1.3) najwyższy stopień kształcenia zawodowego kobiet; zob. też mistrz w Wikipedii
- (1.4) techn. kobieta nadzorująca pracę podwładnych w zakładzie produkcyjnym
- (1.5) rel. formatorka nowicjuszek
- odmiana:
- (1.1-5)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik mistrzyni mistrzynie dopełniacz mistrzyni mistrzyń celownik mistrzyni mistrzyniom biernik mistrzynię mistrzynie narzędnik mistrzynią mistrzyniami miejscownik mistrzyni mistrzyniach wołacz mistrzyni mistrzynie
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. mistrzostwo n, mistrzostwa nmos
- przym. mistrzowski
- przysł. mistrzowsko
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) mistress
- białoruski: (1.2) чэмпіёнка ż
- chiński standardowy: (1.1) 大家 (dàjiā)
- francuski: (1.2) championne ż
- szwedzki: (1.1) mästarinna w; (1.2) mästarinna w; (1.3) mästarinna w
- węgierski: (1.2) bajnoknő
- wilamowski: (1.1) maesteryn ż, mȧsteryn ż, masteryn ż; (1.2) maesteryn ż, mȧsteryn ż, masteryn ż; (1.3) maesteryn ż, mȧsteryn ż masteryn ż; (1.4) maesteryn ż, mȧsteryn ż, masteryn ż
- włoski: (1.5) maestra ż
- źródła:
- ↑ Stanisław Szober, Gramatyka języka polskiego, PWN, Warszawa 1968, s. 122.