obrus
obrus (język polski)
[edytuj]- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) wykończony i zazwyczaj zdobiony materiał używany do przykrycia jadalnego stołu; zob. też obrus w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik obrus obrusy dopełniacz obrusu / obrusa obrusów celownik obrusowi obrusom biernik obrus obrusy narzędnik obrusem obrusami miejscownik obrusie obrusach wołacz obrusie obrusy
- przykłady:
- (1.1) Ubrał się i poszedł do sąsiednich pokojów przechodząc przez stołowy, w którym wisząca u sufitu lampa rozrzucała ostre, białe światło na stół okrągły, nakryty obrusem i zastawiony filiżankami, i na samowar błyszczący[1].
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) haftowany / lniany / śnieżnobiały / wyszywany obrus
- antonimy:
- hiperonimy:
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- daw. obrus porzezać
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- abenaki: (1.1) tawipodiagen
- albański: (1.1) mbulesë, mbulojë ż
- angielski: (1.1) tablecloth
- arabski: (1.1) شرشف ,مفرش
- baskijski: (1.1) mahai-zapi, mahai-oihal
- białoruski: (1.1) абрус m, настольнік m
- bułgarski: (1.1) покривка за маса ż
- chorwacki: (1.1) stolnjak m
- czeski: (1.1) ubrus m
- esperanto: (1.1) tablokovrilo, tablotuko
- estoński: (1.1) laudlina
- fiński: (1.1) pöytäliina
- francuski: (1.1) nappe, nappe de table
- hiszpański: (1.1) mantel m
- kaszubski: (1.1) tôflôk m
- kataloński: (1.1) estovalles ż
- niderlandzki: (1.1) tafellaken n
- niemiecki: (1.1) Tischtuch n, Tischdecke ż, Decke ż
- norweski (bokmål): (1.1) duk m
- nowogrecki: (1.1) τραπεζομάντιλο n
- polski język migowy: (w zapisie SignWriting)
- portugalski: (1.1) toalha de mesa ż
- rosyjski: (1.1) скатерть ż
- słowacki: (1.1) obrus m
- sycylijski: (1.1) tuagghia ż
- szwedzki: (1.1) duk w; bordduk w
- turecki: (1.1) masa örtüsü
- ukraiński: (1.1) скатерка ż
- węgierski: (1.1) abrosz
- wilamowski: (1.1) tyjśtuh n, tejśtüch n
- włoski: (1.1) tovaglia ż
- źródła:
- ↑ W. Reymont: Ziemia obiecana
obrus (język słowacki)
[edytuj]- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) ľanový / plátený obrus • biely obrus • čistý obrus • prikryť stôl obrusom • prestrieť na stôl obrus
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Krátky slovník slovenského jazyka, J. Kačala – M. Pisárčiková – M. Považaj (red.), Veda, Bratysława 2004, ISBN 80-224-0750-X.