Artykuł przedstawia dzieje Kamy, boga miłości, ukazane w poezji sanskryckiej i bengalskiej. W... more Artykuł przedstawia dzieje Kamy, boga miłości, ukazane w poezji sanskryckiej i bengalskiej. W opowieściach o nim dominuje wątek spopielenia przez Śiwę. Literatura wisznuicka Bengalu utożsamia Kamę z Pradjumną synem Kryszny. Kolejne teksty bengalskie ukazują stopniową sanskrytyzację wątku.
Cóż uczyniłeś, Śiwo, spopieliwszy Kamę? Rozsiałeś prochy boga na cały nasz świat. W jękach wiatru rozbrzmiewa jego ból i łkania, Z niebios płyną na ziemię strugi jego łez. Rabindranath Tagore, Po spopieleniu Kamy (Madanbhasmer par) Z dziejów Kamy (Kāma), boga miłości, najbardziej znanym wydarzeniem jest jego spopielenie przez Śiwę (Śiva). Unieśmiertelnił ten epizod Kalidasa (Kālidāsa; V wiek n.e.) (wg Warder 1990:123) w swoim poemacie epickim Narodziny Kumary (Kumāra-saṁbhava), a strofy opisujące rozpacz jego małżonki, tzw. Lament Rati (Rati-vilāpa) 2 , to jeden z najpiękniejszych fragmentów poezji Indii. Ta tragiczna śmierć Kamy jakby przyćmiewa jego dzieje. O czynach boga miłości literatura mówi niewiele, a o jego odrodzeniu w postaci Pradjumny (Pradyumna), syna Kryszny (Kṛṣṇa), wspominają tylko niektóre teksty sanskryckie, w większości o charakterze wisznuickim. W poezji bengalskiej natomiast Kama na zawsze stał się synem Kryszny. Kolejne teksty o narodzinach Pradjumny i zabiciu Śambary (Śambara) są poza tym znakomitym przykładem stopniowej sanskrytyzacji opowieści. Warto zatem poznać pełną wersję dokonań tego boga przedstawioną przez literaturę sanskrycką i bengalską.
Artykuł prezentuje różne wersje relacji o śmierci Abhimanju w bitwie na polu Kurukszetry, zawarte... more Artykuł prezentuje różne wersje relacji o śmierci Abhimanju w bitwie na polu Kurukszetry, zawarte w źródłach klasycznych (Mahabharata, purany) i źródłach bengalskich.
Ogrody miłości bogów1 W średniowiecznej poezji bengalskiej znajdujemy opisy wyjątkowo pięknych og... more Ogrody miłości bogów1 W średniowiecznej poezji bengalskiej znajdujemy opisy wyjątkowo pięknych ogrodów, zagajników kwiatowych lub kwitnących lasów. Są to ulubione miejsca bogiń i bogów oraz ich wcieleń, zazwyczaj stworzone przez te bóstwa i przez nie odwiedzane, najczęściej w celach erotycznych. W sumie można je uznać za rajskie ogrody miłości bogów. Własność lub ich użytkowanie autorzy poematów przypisują najczęściej Śiwie, liryka wisznuicka opiewa z kolei las Wryndawanę Vṛndāvana), którego pięknem rozkoszował się Kryszna z pasterkami. Wspomniany jest także Nandanakanana (Nandanakānana), rajski ogród Indry. Ogrody Indry czy Śiwy mają charakter mitologiczny i były sytuowane na górze kosmicznej Sumeru, niedostępnych potężnych szczytach Kajlasy (Kailāsa) czy też Windhji, albo w odległej dali nad nieznaną bliżej rzeką Balluką (Ballukā) lub Saraju. Wryndawana jednak, przedstawiona w puranach sanskryckich, jest łatwym do określenia geograficznie lasem, miejscem pobytu Kryszny w dzieciństwie i młodości, ma charakter rzeczywistości historycznej. Leży na lewym brzegu Jamuny, niedaleko Mathury, tam Kryszna pasał krowy i zabawiał się z pasterkami. Z czasem w części tekstów sanskryckich i bengalskich Wryndawana staje się wiecznym rajem Kryszny. Warto zanalizować sposoby opisu owych ogrodów w średniowiecznej literaturze bengalskiej, odnaleźć elementy charakterystyczne dla ówczesnej wizji rajskiego przybytku bogów.
The crystallisation of a core EU meaning of the rule of law and its (limited) normative influence beyond the EU, 2021
This project has received funding from the European Union's Horizon 2020 Research & Innovation pr... more This project has received funding from the European Union's Horizon 2020 Research & Innovation programme under Grant Agreement no. 770142. The information in this deliverable reflects only the authors' views and the European Union is not liable for any use that may be made of the information contained therein.
Artykuł przedstawia dzieje Kamy, boga miłości, ukazane w poezji sanskryckiej i bengalskiej. W... more Artykuł przedstawia dzieje Kamy, boga miłości, ukazane w poezji sanskryckiej i bengalskiej. W opowieściach o nim dominuje wątek spopielenia przez Śiwę. Literatura wisznuicka Bengalu utożsamia Kamę z Pradjumną synem Kryszny. Kolejne teksty bengalskie ukazują stopniową sanskrytyzację wątku.
Cóż uczyniłeś, Śiwo, spopieliwszy Kamę? Rozsiałeś prochy boga na cały nasz świat. W jękach wiatru rozbrzmiewa jego ból i łkania, Z niebios płyną na ziemię strugi jego łez. Rabindranath Tagore, Po spopieleniu Kamy (Madanbhasmer par) Z dziejów Kamy (Kāma), boga miłości, najbardziej znanym wydarzeniem jest jego spopielenie przez Śiwę (Śiva). Unieśmiertelnił ten epizod Kalidasa (Kālidāsa; V wiek n.e.) (wg Warder 1990:123) w swoim poemacie epickim Narodziny Kumary (Kumāra-saṁbhava), a strofy opisujące rozpacz jego małżonki, tzw. Lament Rati (Rati-vilāpa) 2 , to jeden z najpiękniejszych fragmentów poezji Indii. Ta tragiczna śmierć Kamy jakby przyćmiewa jego dzieje. O czynach boga miłości literatura mówi niewiele, a o jego odrodzeniu w postaci Pradjumny (Pradyumna), syna Kryszny (Kṛṣṇa), wspominają tylko niektóre teksty sanskryckie, w większości o charakterze wisznuickim. W poezji bengalskiej natomiast Kama na zawsze stał się synem Kryszny. Kolejne teksty o narodzinach Pradjumny i zabiciu Śambary (Śambara) są poza tym znakomitym przykładem stopniowej sanskrytyzacji opowieści. Warto zatem poznać pełną wersję dokonań tego boga przedstawioną przez literaturę sanskrycką i bengalską.
Artykuł prezentuje różne wersje relacji o śmierci Abhimanju w bitwie na polu Kurukszetry, zawarte... more Artykuł prezentuje różne wersje relacji o śmierci Abhimanju w bitwie na polu Kurukszetry, zawarte w źródłach klasycznych (Mahabharata, purany) i źródłach bengalskich.
Ogrody miłości bogów1 W średniowiecznej poezji bengalskiej znajdujemy opisy wyjątkowo pięknych og... more Ogrody miłości bogów1 W średniowiecznej poezji bengalskiej znajdujemy opisy wyjątkowo pięknych ogrodów, zagajników kwiatowych lub kwitnących lasów. Są to ulubione miejsca bogiń i bogów oraz ich wcieleń, zazwyczaj stworzone przez te bóstwa i przez nie odwiedzane, najczęściej w celach erotycznych. W sumie można je uznać za rajskie ogrody miłości bogów. Własność lub ich użytkowanie autorzy poematów przypisują najczęściej Śiwie, liryka wisznuicka opiewa z kolei las Wryndawanę Vṛndāvana), którego pięknem rozkoszował się Kryszna z pasterkami. Wspomniany jest także Nandanakanana (Nandanakānana), rajski ogród Indry. Ogrody Indry czy Śiwy mają charakter mitologiczny i były sytuowane na górze kosmicznej Sumeru, niedostępnych potężnych szczytach Kajlasy (Kailāsa) czy też Windhji, albo w odległej dali nad nieznaną bliżej rzeką Balluką (Ballukā) lub Saraju. Wryndawana jednak, przedstawiona w puranach sanskryckich, jest łatwym do określenia geograficznie lasem, miejscem pobytu Kryszny w dzieciństwie i młodości, ma charakter rzeczywistości historycznej. Leży na lewym brzegu Jamuny, niedaleko Mathury, tam Kryszna pasał krowy i zabawiał się z pasterkami. Z czasem w części tekstów sanskryckich i bengalskich Wryndawana staje się wiecznym rajem Kryszny. Warto zanalizować sposoby opisu owych ogrodów w średniowiecznej literaturze bengalskiej, odnaleźć elementy charakterystyczne dla ówczesnej wizji rajskiego przybytku bogów.
The crystallisation of a core EU meaning of the rule of law and its (limited) normative influence beyond the EU, 2021
This project has received funding from the European Union's Horizon 2020 Research & Innovation pr... more This project has received funding from the European Union's Horizon 2020 Research & Innovation programme under Grant Agreement no. 770142. The information in this deliverable reflects only the authors' views and the European Union is not liable for any use that may be made of the information contained therein.
Uploads
Cóż uczyniłeś, Śiwo, spopieliwszy Kamę? Rozsiałeś prochy boga na cały nasz świat. W jękach wiatru rozbrzmiewa jego ból i łkania, Z niebios płyną na ziemię strugi jego łez. Rabindranath Tagore, Po spopieleniu Kamy (Madanbhasmer par) Z dziejów Kamy (Kāma), boga miłości, najbardziej znanym wydarzeniem jest jego spopielenie przez Śiwę (Śiva). Unieśmiertelnił ten epizod Kalidasa (Kālidāsa; V wiek n.e.) (wg Warder 1990:123) w swoim poemacie epickim Narodziny Kumary (Kumāra-saṁbhava), a strofy opisujące rozpacz jego małżonki, tzw. Lament Rati (Rati-vilāpa) 2 , to jeden z najpiękniejszych fragmentów poezji Indii. Ta tragiczna śmierć Kamy jakby przyćmiewa jego dzieje. O czynach boga miłości literatura mówi niewiele, a o jego odrodzeniu w postaci Pradjumny (Pradyumna), syna Kryszny (Kṛṣṇa), wspominają tylko niektóre teksty sanskryckie, w większości o charakterze wisznuickim. W poezji bengalskiej natomiast Kama na zawsze stał się synem Kryszny. Kolejne teksty o narodzinach Pradjumny i zabiciu Śambary (Śambara) są poza tym znakomitym przykładem stopniowej sanskrytyzacji opowieści. Warto zatem poznać pełną wersję dokonań tego boga przedstawioną przez literaturę sanskrycką i bengalską.
Cóż uczyniłeś, Śiwo, spopieliwszy Kamę? Rozsiałeś prochy boga na cały nasz świat. W jękach wiatru rozbrzmiewa jego ból i łkania, Z niebios płyną na ziemię strugi jego łez. Rabindranath Tagore, Po spopieleniu Kamy (Madanbhasmer par) Z dziejów Kamy (Kāma), boga miłości, najbardziej znanym wydarzeniem jest jego spopielenie przez Śiwę (Śiva). Unieśmiertelnił ten epizod Kalidasa (Kālidāsa; V wiek n.e.) (wg Warder 1990:123) w swoim poemacie epickim Narodziny Kumary (Kumāra-saṁbhava), a strofy opisujące rozpacz jego małżonki, tzw. Lament Rati (Rati-vilāpa) 2 , to jeden z najpiękniejszych fragmentów poezji Indii. Ta tragiczna śmierć Kamy jakby przyćmiewa jego dzieje. O czynach boga miłości literatura mówi niewiele, a o jego odrodzeniu w postaci Pradjumny (Pradyumna), syna Kryszny (Kṛṣṇa), wspominają tylko niektóre teksty sanskryckie, w większości o charakterze wisznuickim. W poezji bengalskiej natomiast Kama na zawsze stał się synem Kryszny. Kolejne teksty o narodzinach Pradjumny i zabiciu Śambary (Śambara) są poza tym znakomitym przykładem stopniowej sanskrytyzacji opowieści. Warto zatem poznać pełną wersję dokonań tego boga przedstawioną przez literaturę sanskrycką i bengalską.