Fransız İhtilâli ile dünyaya yayılan milliyetçilik dalgası birçok etnik grubu bünyesinde barındıran imparatorlukları etkilemiştir. Milliyetçilik dalgasından etkilenen imparatorluklardan biri de Osmanlı İmparatorluğu olmuştur. Rusya’nın...
moreFransız İhtilâli ile dünyaya yayılan milliyetçilik dalgası birçok etnik grubu bünyesinde barındıran imparatorlukları etkilemiştir. Milliyetçilik dalgasından etkilenen imparatorluklardan biri de Osmanlı İmparatorluğu olmuştur. Rusya’nın sıcak denizlere inme politikaları I. Petro dönemi (1672-1725)’ne kadar uzanmaktadır. Boğazlardan güneye inemeyen Rusya, Erzurum-İskenderun Hattını ele geçirmek için yeni stratejiler geliştirmiştir. Bunun için 1774 yılında imzalanan Küçük Kaynarca Antlaşması ile Osmanlı İmparatorluğu’ndaki Ortodoks Hıristiyanların himaye edilmesinde söz hakkı elde etmiştir. Ayrıca Patrik Nerses Varjabedyan’ın gayretleri sonucu Ermenilerin Ayastefanos Antlaşması’na dâhil edilmesini sağlamıştır. Ancak Ayastefanos Antlaşması'nın yerine, İngiltere’nin girişimiyle; İngiltere, Avusturya, Fransa, Almanya, Rusya ve Osmanlı Devleti arasında Berlin Antlaşması imzalanmıştır. Diplomatik alanda istediklerini alamayan Rusya farklı stratejileri denemeye başlamıştır. Öncelikle Ermeni toplumunda kilisenin etkisinin çok büyük olduğunu fark etmiştir. Kendisine bağlı olan Eçmiyazin Katogigosluğu yardımıyla Osmanlı İmparatorluğu’nda yaşayan Ermenilere nüfuz etmek için faaliyetlerde bulunmuştur. Bu politikasında başarılı olan Rusya, Osmanlı Ermenilerine milliyetçilik ve bağımsızlık fikrini aşılama fırsatını elde etmiştir. Ayrıca Rusya tarafından Ermenilere iki görev verilmiştir. Birincisi Ermenilerin bulundukları bölgelerde ayaklanmalar çıkarılarak bölgedeki Müslüman halkın göç etmesini sağlamak, ikincisi ise Ruslar tarafından desteklenen Ermeni milis kuvvetleri aracılığıyla Türk Ordusu’nun savunma hattını kırmaktır. Böylece Ermeni milis kuvvetleri Rusya’nın Doğu Anadolu’daki ilerleyişini kolaylaştıracaktı. Ayrıca Doğu Anadolu’da bulunan Rus Konsolosları da propaganda yoluyla Ermenileri örgütlemiştir.
With the French Revolution , the wave of nationalism spread around the world influenced bye the empires that included many ethnic groups. One of the empires affected from the wave of nationalism was the Ottoman Empire. Russia has had a policy of going south since Petro I (1672-1725). Russia, unable to descend from the straits to the south, developed new strategies to seize the Erzurum-İskenderun Line. For this purpose, with the Treaty of Küçük Kaynarca, which was signed in 1774, it gained the right to speak for the protection of Orthodox Christians in the Ottoman Empire. In addition, the efforts of Patriarch Nerses Varjabedyan enabled Armenians to be included in the Treaty of Ayastefanos. However, instead of the Treaty of Ayastefanos, at the initiative of England, the Treaty of Berlin was signed between England, Austria, France, Germany, Russia and the Ottoman Empire. Russia, who could not get what they wanted in the diplomatic field, began to experiment with different strategies. First of all, he realized that the influence of the church was very great in Armenian society. He carried out activities to penetrate the Armenians living in the Ottoman Empire with the help of its Eçmiyazin Cathogigos attached to him. Russia, which succeeded in this policy, had the opportunity to instill the idea of nationalism and independence to Ottoman Armenians. In addition, two tasks were assigned to the Armenians by Russia. The first was to remove the uprisings in the regions where the Armenians were located, to ensure the migration of the Muslim people in the region, and the second was to break the line of defense of the Turkish Army through the Armenian militia forces supported by the Russians. Thus, the Armenian militia forces would facilitate Russia's progress in Eastern Anatolia. In addition, Russian Consuls in Eastern Anatolia organized the Armenians through propaganda.