Professor of Patristics & Hagiography, AUTH Director of the Patriarchal Institute for Patristic Studies Phone: +30 2310 996964 & 2310 203620 Address: Aristotle University of Thessaloniki Faculty of Theology School of Pastoral and Social Theology University Campus - P.O. Box 9 541 24 Thessaloniki - GREECE
This article, which presents new data on the history of the manuscript tradition of the most impo... more This article, which presents new data on the history of the manuscript tradition of the most important spiritual anthology of the Byzantine and Ottoman period, is part of our in-depth research on special issues of the Philokalic collection. We present the findings of our research on Athonite manuscripts directly related to the creation and edition of Philokalia in 1782 and provide our proposals on this critical issue for the history of this important source for the spirituality of the Christian world.
Η μαρτυρία της Ορθοδοξίας στη Δύση. Σύναξις Ευχαριστίας προς τιμήν του Μητροπολίτη Διοκλείας Κάλλιστου Ware, 2018
A brief account of the late Metropolitan Kallistos' Ware theology on the human person, based on h... more A brief account of the late Metropolitan Kallistos' Ware theology on the human person, based on his theological work since 1981.
La “perfezione” (teleiótes) fin dai tempi del NT e soprattutto dal tempo della vita terrena di Ge... more La “perfezione” (teleiótes) fin dai tempi del NT e soprattutto dal tempo della vita terrena di Gesù Cristo è stato l’imperativo e l’obiettivo principale dei membri della chiesa, una chiesa che nei primi secoli ha vissuto e praticato i precetti evangelici e apostolici esclusivamente “nel mondo”. L’insegnamento dei padri dei primi quattro secoli sulla questione della perfezione spirituale ha nel complesso un chiaro fondamento biblico, essendo soprattutto basato sulle parole di Gesù, ma anche sull’AT. La perfezione cristiana costituì una questione centrale anche nella primitiva letteratura monastica, la quale, come si è già accennato, adottò lo sviluppo teologico della perfezione spirituale dagli autori precedenti e in particolare da quelli della scuola alessandrina, Origene e Clemente di Alessandria, considerata anche la vicinanza geografica dei grandi centri del monachesimo egiziano al grande centro spirituale del cristianesimo primitivo, Alessandria.
Aρχονταρίκι. Αφιέρωμα στον Ευθύμιο Ν. Τσιγαρίδα, 2021
An unedited patriarchal Ekthesis dating on December 1874, that was submitted by M. Archimandrites... more An unedited patriarchal Ekthesis dating on December 1874, that was submitted by M. Archimandrites Venediktos Adamantidis to the late Ecumenical Patriarch Ioakeim II, now preserved at the Archive of the Chalki Theological School, reveals the existence of two unknown funerary epigraphs found on a tomb beneath a room of an ottoman house, at the region of Taksim/Cihangir. In the first one someone could read the phrase “here lies pistos [i.e. faithful] Stachys”, that causes reasonable associations with the homonymous first bishop of Byzantium, who was ordained by the apostle Andrew in Argyropolis. Our research in byzantine hagiographical and patriographic sources confirms the original emergence of the first Christian community of Byzantium in the same area, which was called Argyropolis. In addition, the sources save important information about the burial of Stachys in an underground tomb in Argyropolis, where also Christian martyrs from neighboring areas were buried and a Christian necropolis was developed and existed until the 19th century. We therefore believe that the epitaph for Stachys, found in the area of ancient Argyropolis, is most likely related to the well-known first bishop of Byzantium.
Les Vies des Saints à Byzance : Genre littéraire ou biographie historique ? - Actes du IIe colloque international philologique EPMHNEIA (Paris 6-7-8 juin 2002), 2004
De l’hagiographie à l’historiographie: le cas de la Vie d’Ignace (BHG 817) par Nicétas David le P... more De l’hagiographie à l’historiographie: le cas de la Vie d’Ignace (BHG 817) par Nicétas David le Paphlagonien
Syméon A. PASCHALIDES
L’étude des textes hagiographiques tant que source de l’histoire byzantine –et par extension l’examen de leur relation avec l’historiographie byzantine– constitue un sujet de recherche qui continue à intéresser même les chercheurs de nos jours. Un aspect particulier de cette recherche est dédiée à la soi-disante «hagiographie historique» qui connut son «âge d’or» durant et après le Second Iconoclasme. C’est pendant cette période-ci que les Vies de sept patriarches de Constantinople furent composées. Un groupe particulier porte sur les Vies des quatre patriarches iconophiles (Germanos, Taraise, Nicéphore et Méthode) qui ont joué un rôle important durant les deux phases de l’Iconoclasme; les trois autres concernent des patriarches engagés dans les crises ecclésiastiques et politiques qui ont tourmentées le règne des deux premiers empereurs Macédoniens. Néanmoins, deux parmi les biographies de ce deuxième groupe, la Vie du patriarche Ignace et la Vie du patriarche Euthyme, textes d’une grande valeur historique et qui ont été puisés par des auteurs posrérieurs, ont créé un débat vis-à-vis de leur caractère hagiographique ou historiographique. Plus précisement, la Vie du patriarche Ignace s’est visée plutôt comme une invective contre le personnage de Photios qu’un récit désigné à glorifier la sainteté d’Ignace. Les problèmes que dans le passé ont préoccupé les chercheurs portent surtout sur la tradition manuscrite de ce texte (son témoin le plus ancien date du XIVe siècle) et sa paternité. Mais le point de discussion qui est loin d’être exaucé concerne la relation de la Vie d’Ignace avec les autres textes d’inspiration antiphotienne (Collection Antiphotienne, Chronographie de Ps.-Syméon, Synodicon Vetus), ainsi qu’avec l’Histoire Apocryphe, une œuvre historique de Nicétas le Paphlagonien perdue mais mentionnée par Nicéphore Kallistos Xanthopoulos. En fait, à part la référence à ce texte de Nicétas qu’on trouve dans le préambule de l’Histoire de Jean Skylitzès et qu’on qualifie de «ψόγος πατριάρχου», une mention importante est réservée à cette chronique dans l’œuvre anonyme Contra Graecos datant du XIIIe siècle et issu du cercle des Dominicains d’Orient. C’est aussi dans ce même contexte antiphotien que se place «l’Anonyme d’Héraclée», l’auteur d’un texte historiographique qu’on ne connait que par une longue note marginale du codex Barrocianus gr. 142, qui, à son tour, a été associé avec Nicétas même. Propos de notre communication, qui fait suite à notre recherche dejà enterprise sur la figure et l’œuvre de Nicétas Paphlagonien, est de répondre à une question importante: ce texte historique de Nicétas, évoquée par l’auteur de Contra Graecos et par Xanthopoulos, quelle relation a dû avoir avec la biographie du patriarche Ignace?
This article contains the critical edition of an unknown, not mentioned in BHG –and the only know... more This article contains the critical edition of an unknown, not mentioned in BHG –and the only known byzantine– Enkomion on Prophet Isaiah, written by Nicetas the Rhetor and preserved in a unique manuscript, cod. Athous Dionysiou 145 (Lampros 3679). It's obvious that this text has close relation with the shrine of the church of St Laurentius, near Blachernae, in Constantinople, in which the prophet's miraculous relics had been transferred during the reign of Theodosius II or Marcian. Nicetas' Enkomion becomes a hermeneutic commentary of Isaiah's Vision of God (ch. 6), depending on the previous commentaries and making extended use of the areopagitic terminology and the christian apocrypha.
This article, which presents new data on the history of the manuscript tradition of the most impo... more This article, which presents new data on the history of the manuscript tradition of the most important spiritual anthology of the Byzantine and Ottoman period, is part of our in-depth research on special issues of the Philokalic collection. We present the findings of our research on Athonite manuscripts directly related to the creation and edition of Philokalia in 1782 and provide our proposals on this critical issue for the history of this important source for the spirituality of the Christian world.
Η μαρτυρία της Ορθοδοξίας στη Δύση. Σύναξις Ευχαριστίας προς τιμήν του Μητροπολίτη Διοκλείας Κάλλιστου Ware, 2018
A brief account of the late Metropolitan Kallistos' Ware theology on the human person, based on h... more A brief account of the late Metropolitan Kallistos' Ware theology on the human person, based on his theological work since 1981.
La “perfezione” (teleiótes) fin dai tempi del NT e soprattutto dal tempo della vita terrena di Ge... more La “perfezione” (teleiótes) fin dai tempi del NT e soprattutto dal tempo della vita terrena di Gesù Cristo è stato l’imperativo e l’obiettivo principale dei membri della chiesa, una chiesa che nei primi secoli ha vissuto e praticato i precetti evangelici e apostolici esclusivamente “nel mondo”. L’insegnamento dei padri dei primi quattro secoli sulla questione della perfezione spirituale ha nel complesso un chiaro fondamento biblico, essendo soprattutto basato sulle parole di Gesù, ma anche sull’AT. La perfezione cristiana costituì una questione centrale anche nella primitiva letteratura monastica, la quale, come si è già accennato, adottò lo sviluppo teologico della perfezione spirituale dagli autori precedenti e in particolare da quelli della scuola alessandrina, Origene e Clemente di Alessandria, considerata anche la vicinanza geografica dei grandi centri del monachesimo egiziano al grande centro spirituale del cristianesimo primitivo, Alessandria.
Aρχονταρίκι. Αφιέρωμα στον Ευθύμιο Ν. Τσιγαρίδα, 2021
An unedited patriarchal Ekthesis dating on December 1874, that was submitted by M. Archimandrites... more An unedited patriarchal Ekthesis dating on December 1874, that was submitted by M. Archimandrites Venediktos Adamantidis to the late Ecumenical Patriarch Ioakeim II, now preserved at the Archive of the Chalki Theological School, reveals the existence of two unknown funerary epigraphs found on a tomb beneath a room of an ottoman house, at the region of Taksim/Cihangir. In the first one someone could read the phrase “here lies pistos [i.e. faithful] Stachys”, that causes reasonable associations with the homonymous first bishop of Byzantium, who was ordained by the apostle Andrew in Argyropolis. Our research in byzantine hagiographical and patriographic sources confirms the original emergence of the first Christian community of Byzantium in the same area, which was called Argyropolis. In addition, the sources save important information about the burial of Stachys in an underground tomb in Argyropolis, where also Christian martyrs from neighboring areas were buried and a Christian necropolis was developed and existed until the 19th century. We therefore believe that the epitaph for Stachys, found in the area of ancient Argyropolis, is most likely related to the well-known first bishop of Byzantium.
Les Vies des Saints à Byzance : Genre littéraire ou biographie historique ? - Actes du IIe colloque international philologique EPMHNEIA (Paris 6-7-8 juin 2002), 2004
De l’hagiographie à l’historiographie: le cas de la Vie d’Ignace (BHG 817) par Nicétas David le P... more De l’hagiographie à l’historiographie: le cas de la Vie d’Ignace (BHG 817) par Nicétas David le Paphlagonien
Syméon A. PASCHALIDES
L’étude des textes hagiographiques tant que source de l’histoire byzantine –et par extension l’examen de leur relation avec l’historiographie byzantine– constitue un sujet de recherche qui continue à intéresser même les chercheurs de nos jours. Un aspect particulier de cette recherche est dédiée à la soi-disante «hagiographie historique» qui connut son «âge d’or» durant et après le Second Iconoclasme. C’est pendant cette période-ci que les Vies de sept patriarches de Constantinople furent composées. Un groupe particulier porte sur les Vies des quatre patriarches iconophiles (Germanos, Taraise, Nicéphore et Méthode) qui ont joué un rôle important durant les deux phases de l’Iconoclasme; les trois autres concernent des patriarches engagés dans les crises ecclésiastiques et politiques qui ont tourmentées le règne des deux premiers empereurs Macédoniens. Néanmoins, deux parmi les biographies de ce deuxième groupe, la Vie du patriarche Ignace et la Vie du patriarche Euthyme, textes d’une grande valeur historique et qui ont été puisés par des auteurs posrérieurs, ont créé un débat vis-à-vis de leur caractère hagiographique ou historiographique. Plus précisement, la Vie du patriarche Ignace s’est visée plutôt comme une invective contre le personnage de Photios qu’un récit désigné à glorifier la sainteté d’Ignace. Les problèmes que dans le passé ont préoccupé les chercheurs portent surtout sur la tradition manuscrite de ce texte (son témoin le plus ancien date du XIVe siècle) et sa paternité. Mais le point de discussion qui est loin d’être exaucé concerne la relation de la Vie d’Ignace avec les autres textes d’inspiration antiphotienne (Collection Antiphotienne, Chronographie de Ps.-Syméon, Synodicon Vetus), ainsi qu’avec l’Histoire Apocryphe, une œuvre historique de Nicétas le Paphlagonien perdue mais mentionnée par Nicéphore Kallistos Xanthopoulos. En fait, à part la référence à ce texte de Nicétas qu’on trouve dans le préambule de l’Histoire de Jean Skylitzès et qu’on qualifie de «ψόγος πατριάρχου», une mention importante est réservée à cette chronique dans l’œuvre anonyme Contra Graecos datant du XIIIe siècle et issu du cercle des Dominicains d’Orient. C’est aussi dans ce même contexte antiphotien que se place «l’Anonyme d’Héraclée», l’auteur d’un texte historiographique qu’on ne connait que par une longue note marginale du codex Barrocianus gr. 142, qui, à son tour, a été associé avec Nicétas même. Propos de notre communication, qui fait suite à notre recherche dejà enterprise sur la figure et l’œuvre de Nicétas Paphlagonien, est de répondre à une question importante: ce texte historique de Nicétas, évoquée par l’auteur de Contra Graecos et par Xanthopoulos, quelle relation a dû avoir avec la biographie du patriarche Ignace?
This article contains the critical edition of an unknown, not mentioned in BHG –and the only know... more This article contains the critical edition of an unknown, not mentioned in BHG –and the only known byzantine– Enkomion on Prophet Isaiah, written by Nicetas the Rhetor and preserved in a unique manuscript, cod. Athous Dionysiou 145 (Lampros 3679). It's obvious that this text has close relation with the shrine of the church of St Laurentius, near Blachernae, in Constantinople, in which the prophet's miraculous relics had been transferred during the reign of Theodosius II or Marcian. Nicetas' Enkomion becomes a hermeneutic commentary of Isaiah's Vision of God (ch. 6), depending on the previous commentaries and making extended use of the areopagitic terminology and the christian apocrypha.
The two tomes of this volume comprise the critical edition – sometimes the very first critical ed... more The two tomes of this volume comprise the critical edition – sometimes the very first critical edition – of the Councils of the Eastern Orthodox Churches, namely those sharing the profession of faith defined in the first seven Ecumenical Councils (ed. COGD 1). Among them one may find the Protodeutera (861), the Council of Constantinople of 879, the Tomos Unionis (920), the Local Synods of Constantinople against the Syro-Jacobites (1030) and against John Italos (1082), the Councils on ‘My Father is greater than me’ (1166), on the Filioque (1285) and on Palamas (1341-1351), the Synod of 1484, annulling the so-called union of Florence (ed. COGD 2), the Synods about Lucaris, the Panorthodox Synods of Jerusalem (1672) and Constantinople (1872), the Local Synods of Constantinople (1691 and 1755), and additional materials, like the Patriarchal decision of annulment of the Excommunications between Rome and Constantinople.
The Great Councils of the Orthodox Churches. Decisions and Synodika, 2016
The two tomes of this volume comprise the critical edition – sometimes the very first critical ed... more The two tomes of this volume comprise the critical edition – sometimes the very first critical edition – of the Councils of the Eastern Orthodox Churches, namely those sharing the profession of faith defined in the first seven Ecumenical Councils (ed. COGD 1). Among them one may find the Protodeutera (861), the Council of Constantinople of 879, the Tomos Unionis (920), the Local Synods of Constantinople against the Syro-Jacobites (1030) and against John Italos (1082), the Councils on ‘My Father is greater than me’ (1166), on the Filioque (1285) and on Palamas (1341-1351), the Synod of 1484, annulling the so-called union of Florence (ed. COGD 2), the Synods about Lucaris, the Panorthodox Synods of Jerusalem (1672) and Constantinople (1872), the Local Synods of Constantinople (1691 and 1755), and additional materials, like the Patriarchal decision of annulment of the Excommunications between Rome and Constantinople.
La restauration de la création Quelle place pour les animaux? éd. M. Cutino. Is. Iribarren, Fr. Vinel, [Supplements to Vigiliae Christianae, 145], 2018
La relation tourmentée entre l’homme et son environnement, qui constitue une question dominante d... more La relation tourmentée entre l’homme et son environnement, qui constitue une question dominante d’études et d’analyses interdisciplinaires actuellement et a imposé l’institution de nouvelles branches dans la recherche philosophique et religieuse, telles que l’éthique environnementale , focalise généralement sur la gestion et l’abus de l’ambiance naturel et des ressources naturelles par l’homme de notre temps. Les scientifiques sont préoccupés principalement par la contamination de l’environnement et son impact sur l’apparition de phénomènes comme celui de « l’effet de serre ». Il s’agit d’une approche du grand problème écologique, même au «point zéro» vers lequel ont tendance à être conduits mondialement les équilibres pour éviter la destruction totale de l’environne¬ment, parfaitement « égocentrique », puisqu’elle semble émaner de l’inquiétude de l’hom¬me des sociétés occidentales voraces pour maintenir, ou mieux encore, augmenter les sources d’énergie. Pour cette raison, l’environnement des animaux et les menaces qu’il reçoit sont habituellement examinées en second lieu, suite aux catastrophes écologiques qui se produisent dans l’atmosphère de la terre, sur le sol et les bio-environnements aquatiques. Quoi qu’il en soit, le mode de vie moderne a largement éloigné l’homme des animaux, auxquels il s’intéresse en tant que source de sa nourriture ayant ainsi développé de nouvelles branches, comme la zootechnie, afin d’augmenter la production animale, le « capital » animal, comme il est habituellement rapporté par les scientifiques de la biotechnologie. Ce phénomène supplémentaire constitue également un témoignage explicite de l’altération de la relation entre l’homme et les animaux, un parfait exemple de son aliénation. Nous pourrions soutenir, à travers les textes patristiques, ascétiques et hagiographiques byzantines, que la considération eschatologique de l’homme au sein de la Création, ne s’écarte pas de sa considération d’avant le péché originel. « L’homme nouveau » de l’Économie de Dieu est celui qui se tient glorificateur face à son Créateur, en pleine harmonie avec la Création. En outre, les « nouveaux cieux et la terre nouvelle » de l’Apocalypse (Rev. 21,1) , un ouvrage qui a attiré l’intérêt de l’éthique environnementale et de l’éco-théologie, renvoie directement aux références bibliques de la création de l’univers « au début Dieu créa le ciel et la terre » (Gn. 1,1). L’eschatologie chrétienne fait référence à la protologie chrétienne , c’est-à-dire aux interprétations liées aux débuts de l’homme et de la création, qui est incarnée dans la théologie byzantine par l’exploration de la relation de l’homme d’avant le péché originel avec l’environnement naturel et animal, tel que celui-ci est exprimé à travers sa création originelle dans un monde « très bon » (καλὸν λίαν) et à travers sa communion avec la création « dans la lascivité du paradis » (Gn 2,15. 3,23).
The 15th century was a period of gradual, though not complete, deterioration of the organic unity... more The 15th century was a period of gradual, though not complete, deterioration of the organic unity that had existed between the Athonite community and the Byzantine capital with its ecclesiastical centre, the Ecumenical Patriarchate. Although the Athonite monks had been living under the yoke of Sultan Mourat II for roughly three decades prior to the Fall of Constantinople, opportunities for contact and participation in the theological discussion and ecclesiastical decision making in the Ottoman capital city continued to exist. During the previous century, the Holy Mountain had experienced a serious spiritual revival largely due to the development and strengthening of hesychastic teaching, which was initially achieved through the efforts of the great father of Byzantine Hesychasm, St Gregory Palamas, along with a significant number of other athonite monks that included the future Patriarchs Philotheos Kokkinos and Kallistos I. The hesychastic tradition was further cultivated on the Holy Mountain during the 15th and 16th centuries despite the spiritual crisis which is described by such learned monks as Pachomios Roussanos and Maxim the Greek. Moreover, discussion surrounding the controversial question of the union of the Byzantine Church with Rome remained in the foreground on the Holy Mountain throughout this period. It appears that this issue continued to provoke bitter disputes on Athos in the years following Ferrara-Florence, as can be discerned from a letter sent by St Mark Eugenikos to the monks of Vatopedi around the year 1442. Another theological question appearing around the beginning of the 16th century was tied to the rise of the German theologian and leader of the Reformation, Martin Luther in Europe and the question how his theological positions ought to be confronted. The Serbian Protos of Athos, Gabriel, engages in correspondence and takes up this matter in his letter written in 1534 addressed to the King of Hungary, John Zapolya, in which he presents the teaching of the Orthodox Church on particular themes which conflict with the teachings of Luther. In this same period, during which scholars on Mount Athos were occupied with the burning theological questions of the day, aspects of monastic life were discussed in several texts containing precise ascetical and hagiographical content. In these texts, whose readers were first and foremost the monks of Mount Athos themselves, the ideals of the monastic life were demonstrated and taught either by direct or indirect means. This life was seen το exemplify the cenobitic manner of life, as was so emphatically noted by Pachomios Rousanos and by Damascene the Studite in his work «To those Monks who Desire to be Saved». The common aim of these authors was to challenge the idiorhythmic manner of monastic life not based on the monastic rules or the Athonite Typikon, since, on the basis of the spiritual understanding, it is extremely diicult to cultivate a healthy monastic ethos living in that manner. It represents a deformation and twisting of the monastic life, since it undermines monastic virtues such as voluntary poverty and obedience. They also make particular reference to the solitary and hermitic life, something which appears to have been extremely difficult to apply given the spiritual conditions of that period.
Α. Rigo (ed.), Da Teognosto alla Filocalia (XIII-XVIII sec.). Testi e Autori, 2016
La recomposition de la mosaïque à l’aide des pièces perdues des manuscrits philocaliques nécessit... more La recomposition de la mosaïque à l’aide des pièces perdues des manuscrits philocaliques nécessite encore beaucoup de travail. Notre intention est de poursuivre cette recherche dans un proche avenir, mais nous pouvons d'ores et déjà avancer les quatre conclusions essentielles suivantes :
a) La recherche d’un unique corpus manuscrit comportant l’ensemble des textes choisis et inclus dans la Philocalie est peine perdue puisque le corpus final de l’édition, qui fut envoyé à l’imprimerie d’Antonio Vortoli à Venise en deux volumes manuscrits, est probablement resté sur place, comme en témoignent d’autres ouvrages grecs de cette même période .
b) La localisation et la copie des textes des auteurs neptiques ayant été inclus dans la Philocalie constituent une histoire très intéressante, comme cela ressort du témoignage de saint Païssy Velitchkovskij, qui précède de plusieurs années les recherches sur le sujet, la sélection et le traitement des manuscrits liés aux collections ascétiques par les éditeurs de la Philocalie, saints Macaire Notaras et Nicodème l’Hagiorite.
c) L’existence de petites collections philocaliques était habituelle dans la tradition de copie des ateliers de calligraphie des monastères. Pareilles Philocalies sont identifiées dans les codices athonites de Lavra Γ 82 (322) et Λ 181 (1672) , de Vatopédi 667, d’Iviron 344, 506 et 542, de Koutloumousiou 14, de Constamonitou 25 et bien d’ autres.
Enfin, d) les traces de la tradition manuscrite de la collection philocalique doivent être recherchées en lien avec les témoignages dont nous disposons dans d’autres sources apparentées aux pères de la renaissance philocalique et principalement dans les bibliothèques des monastères et skites où ils ont puisé d’autres manuscrits pour leurs éditions, comme les nouveaux codices présentés dans notre étude. Dans ce cadre, la recherche de manuscrits plus récents des XVIIème et XVIIIème siècles est précieuse, tout comme l’observation de l’activité de copie de cette période au Mont-Athos et dans les régions où les éditeurs de la collection philocalique avaient œuvré, activité sur laquelle la recherche paléographique actuelle s’est très peu penchée.
Kollyvades or fathers of the Philocalic movement performed, in the vortex of the events of their ... more Kollyvades or fathers of the Philocalic movement performed, in the vortex of the events of their time, an admirable editing and publishing work, which left its indelible mark on the spiritual history of modern Hellenism and the Slavic world, especially with the publication of large philocalic collections. A special place in this context is occupied by the publications of hagiographical and hymnographic texts and collections, the importance and value of which remains very great up to present, as well as the wider contribution of their work to the emergence of the phenomenon of the new martyrs (neomartyrs), through the relevant neomartyrological sources. The new martyrs (or new witnesses of the Orthodox Church) functioned as precursor forms and models of the collective resistance of the enslaved Hellenism. For this reason, it could be considered that the volume of Neon Martyrologion (Νέον Μαρτυρολόγιον) functioned as the "Gospel" of the Greek Revolution of 1821, after it conveyed in a completely realistic way to the Christians of the Ottoman state the message of resistance to the pressures and methods of the Ottoman state and religious rulers to lead them to apostasy and to become Turks. This work protected the "Orthodox Genus" from spiritual oblivion and continues to feed the spiritual consciousness of the Greek Orthodox Nation.
Οι Kολλυβάδες ή πατέρες του Φιλοκαλικού κινήματος επιτέλεσαν, μέσα στη δίνη των γεγονότων της εποχής τους, ένα αξιοθαύμαστο συγγραφικό και εκδοτικό έργο, το οποίο άφησε ανεξίτηλη τη σφραγίδα του στην πνευματική ιστορία του νεότερου Eλληνισμού αλλά και του σλαβικού κόσμου, με την έκδοση των μεγάλων φιλοκαλικών συλλογῶν. Ιδιαίτερη θέση στο πλαίσιο αυτό κατέχουν οι εκδόσεις αγιολογικών και υμνογραφικών κειμένων και συλλογών, η σπουδαιότητα και αξία των οποίων παραμένει ώς σήμερα πολύ μεγάλη, καθώς και η ευρύτερη συμβολή του έργου τους στην ανάδειξη του νεομαρτυρικού φαινομένου, μέσα από τη σχετική νεομαρτυρική γραμματεία. Oι νεομάρτυρες, κύριοι εκφραστές ενός αδούλωτου φρονήματος, λειτούργησαν ως προδρομικές μορφές και υποδείγματα της συλλογικής αντιστάσεως του υπόδουλου Ελληνισμού. Γι᾽ αυτό και θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι το Nέον Mαρτυρολόγιον λειτούργησε ως το «Ευαγγέλιο» της Επανάστασης του 1821, αφού μετέδωσε με έναν απόλυτα ρεαλιστικό τρόπο στους υπόδουλους χριστιανούς το μήνυμα της αντίστασης στις πιέσεις και μεθοδείες των κατακτητών να «τουρκίσουν», αλλά και το βαθύτερο μαρτυρικό φρόνημα της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Το έργο αυτό διέσωσε από την πνευματική λήθη το «γένος των Ορθοδόξων» και εξακολουθεί να τροφοδοτεί την πνευματική συνείδηση του Γένους.
Bringing together international scholars from across a range of linked disciplines to examine the... more Bringing together international scholars from across a range of linked disciplines to examine the concept of the person in the Greek Christian East, Personhood in the Byzantine Christian Tradition stretches in its scope from the New Testament to contemporary debates surrounding personhood in Eastern Orthodoxy. Attention is paid to a number of pertinent areas that have not hitherto received the scholarly attention they deserve, such as Byzantine hymnography and iconology, the work of early miaphysite thinkers, as well as the relevance of late Byzantine figures to the discussion. Similarly, certain long-standing debates surrounding the question are revisited or reframed, whether regarding the concept of the person in Maximus the Confessor, or with contributions that bring patristic and modern Orthodox theology into dialogue with a variety of contemporary currents in philosophy, moral psychology, and political science.
In opening up new avenues of inquiry, or revisiting old avenues in new ways, this volume brings forward an important and on-going discussion regarding concepts of personhood in the Byzantine Christian tradition and beyond, and provides a key stimulus for further work in this field.
A collective work with articles about all the Athonite Saints from the beginnings of the history ... more A collective work with articles about all the Athonite Saints from the beginnings of the history of Monasticism at Mount Athos to the present day accompanied by special bibliography .
This study has a twofold purpose: on the one hand to reconstruct the biography of Niketas David t... more This study has a twofold purpose: on the one hand to reconstruct the biography of Niketas David the Paphlagonian, chiefly by examining the prosopographical problem of identifying or distinguishing various tenth-century writers who bore the name Niketas accompanied by a variety of prosonyms and who hailed from Paphlagonia; and on the other to give an account of his important and varied writings. The main part of his voluminous output consists in hagiographical works, which led modern scholars to describe him as the most prolific hagiographer of the premetaphrastic period. He also wrote a considerable number of theological, ethical, exegetical, philosophical and poetic works, as well as exegeses of the carmina arcana of St Gregory Nazianzen. My arguments and the final proposals I present in the relevant parts of this study reveal that Niketas David the Paphlagonian was the same individual as Niketas the Paphlagonian the φιλόσοφος and ρήτωρ, άγιος and σοφώτατος άνδρας, ταπεινός or σχολαστικός; as David the philosopher, the Neoplatonic scholiast of Porphyry’s Eisagoge, an author whose identity was obscured by the Armenian tradition that developed around him after the eleventh century; and also as Niketas the βασιλικός κληρικός, who flourished in the reign of Constantine Porphyrogennetos. At present, there is no strong evidence to support his identification with other individuals who appear in the sources of this period, such as the monk Niketas, for instance. But we cannot rule out the possibility that new data will emerge in the future, enabling research to give substantiated answers to the questions that still remain, and revealing unknown aspects of the ‘obscure periods’ of Niketas David’s life. The recent publication of new data about Niketas has made it possible to put together a more complete picture of his eventful life. It examines his origins, his education in Constantinople under Arethas of Caesarea, his teaching career in a school of Constantinople (probably the branch of the Patriarchal Academy that was established in the Church of the Holy Apostles), and his relations with some of the prominent leaders in ecclesiastical and political affairs of this period, such as Arethas of Caesareia, Patriarch Nicholas I Mystikos, and Emperors Leo VI and Constantine VII Pophyrogennetos. There is strong evidence of his involvement and collaboration on the writing of the major synaxaristic and menological collections of the period. There is also presented Niketas’s voluminous literary output, followed by an thorough research of various questions relating to authenticity, style, sources, influences on the work, and also its own influence on the work of later writers. A very careful examination is made of the works transmitted by the manuscript tradition anonymously, as also of Niketas’s unpublished works, the contents of which are briefly discussed. Research into the manuscript tradition has helped to locate some unknown works by Niketas which have not been included in previous lists of his works. These are his encomium of the Prophet Isaiah, his two paraenetical works (an Alphabetum Paraeneticum and a Stoicheiosis with acrostichis), and his treatise On the limits of human life. Linking the common stylistic features detected in his work with historical circumstances has also made it possible to ascribe to Niketas such anonymous works as two discourses on the translation of the relics of St John Chrysostom (BHG 877h, 878m), and to confirm the authorship of anonymous works that have been attributed to him in the past, such as the discourse on the veneration of the chains of St Peter (BHG 1488n) and the Martyrdom of Eupsychios martyr of Caesarea (BHG 2130). It is also worthnoting that this research has made it possible to ascribe to Niketas another work, concerning the day on which the Lord’s Supper took place (CPG 7267), which was hitherto ascribed to John Philoponos. As for Niketas’s hagiographic work it was directly connected with what was happening in the sphere of hagiography at that period, for it clearly reveals the features that reflect both the demand for the metaphrasis of the earlier hagiographic texts —not only in the sense of their linguistic reworking, but also, primarily, their theological refinement— and the trend for constructing Menological collections which had taken shape already in the premetaphrastic period. His contribution to this process is attested by four manuscripts: Parisinus gr. 1180 (10th c.), Parisinus gr. 755, Mosquensis 388, and Athos Great Lavra B 112 (11th c.). The first of these took the form of a Panegyricon, which is probably connected with the Church of the Holy Apostles. The other three largely consist in his encomia of the Apostles, which form a brief Panegyrikon, followed by a few more of Niketas’s encomia. This study on the life of Niketas David the Paphlagonian and his considerable (in terms of both quantity and content) œuvre reveals a significant scholar of the Middle Byzantine period, who played an important role in the spiritual matters of the tenth century, the so-called ‘Macedonian Renaissance’.
A collection of thirteen articles and papers published during the last fifteen years. They are di... more A collection of thirteen articles and papers published during the last fifteen years. They are divided in three main parts relating to the hagiographic literature of byzantine and post-byzantine period, the history and special criteria of sanctity in Orthodox Church and the formation of the feasts of the saints as an expression of the cult of saints.
Introduction, critical edition and commentary of one of the most important neomartyrological coll... more Introduction, critical edition and commentary of one of the most important neomartyrological collections of the Ottoman period, written by one of the most distinguished scholars and prolific authors of that period, the monk Kaisarios (Konstantinos) Dapontes. Except of his main source, the collection written by Ionas Kaysokalyvites, Dapontes has inserted in his Collection the martyria (passiones) of some unknown or little known neomartyrs whom he had met during his imprisonment at Constantinople. It is also noteworthy that this Collection is a brilliant example of the relation between text and icon as it is closely connected with a unique for the orthodox world iconographic program which includes the frescos of 34 neomartyrs in the Katholikon (central church) of the athonite monastery of Xeropotamou, where Dapontes lived as a monk.
A thorough study of the major and minor hagiographic and hymnographic works produced by the leade... more A thorough study of the major and minor hagiographic and hymnographic works produced by the leaders of the spiritual movement of Kollyvades or fathers of the Philocalic renaissance, i.e. Makarios Notaras, Athanasios Parios, Nikodemos the Hagiorite and Christophoros Prodromitis.
Extant or short entries about the byzantine and post-byzantine monasteries at the region of Easte... more Extant or short entries about the byzantine and post-byzantine monasteries at the region of Eastern Macedonia, supplemented with the relevant bibliography.
A concise history of the metropolitan sees of the Eastern Macedonia is also inserted at the beginning of each chapter.
You can download now the whole volume.
A pilgrim's guide for the famous athonite monastery of Xenophon, which is one of the first monast... more A pilgrim's guide for the famous athonite monastery of Xenophon, which is one of the first monastic foundations during the cenobitic period of Athos, as its founder Xenophon was a contemporary of St Athanasios the Athonite. It includes special chapters on the history of the Monastery from the byzantine era to our days, its buildings, its saints and relics etc.
"This is a most attractive volume in a handy format. In a foreword Abbot Gabriel says that it is ... more "This is a most attractive volume in a handy format. In a foreword Abbot Gabriel says that it is published in response to the express wishes of many pilgrims for a brief and authoritative introduction to the monastery’s traditions and history. The author, an assistant professor at the Aristoteleion University of Thessaloniki, writes in his introduction that ‘it is the aim of this guide, and it is our hope, that pilgrims and readers will be introduced to the life and the spirit of the monastic tradition that our monastery has humbly served over the centuries.’ These aims have been admirably fulfilled. The publication is also timely: in 2007 Pantokrator will celebrate its 650th anniversary. Of its six chapters the first is devoted to the history of the monastery from its foundation in 1357 to the year 1992 when it finally abandoned the idiorrhythmic system, the last ruling monastery on Athos to do so. The second chapter examines the architectural complex, focusing primarily on the katholikon, part of which dates from the time of the foundation. A third chapter gives a brief account of the artistic treasures of the monastery – the murals of the katholikon, the portable icons, the library, the archive, and the treasury. The last three chapters survey respectively the monastery’s metochia both on and outside Athos, its saints, sacred relics, and feast days, and finally some of its scholars. …. It is remarkable how much has been achieved at Pantokrator by way of restoration since 1992. External improvements are immediately apparent from a comparison of the aerial view on page 14 with the double-page spread on pages 16–17. Particularly impressive is the work on the tower, the largest such structure on Athos. When the English traveller Robert Curzon visited in 1837, he found it ruinous; and on looking inside the lower storey, he ‘saw the melancholy remains of a once famous library … By the dim light which streamed through the opening of an iron door in the wall of the ruined tower, I saw above a hundred ancient manuscripts lying among the rubbish which had fallen from the upper floor.’ Today the tower has been completely restored and its seven storeys contain impressive interiors. Two basement floors are used for storage. The first floor houses an exhibition of minor art. On the second floor is the library, containing hundreds of manuscripts and thousands of printed books as well as the archive. On the third and fourth floors is the sacristy where the monastery’s treasures are exhibited. Finally on the fifth floor is the Chapel of the Ascension and the icon store where more than 700 portable icons are kept. A selection of the monastery’s icons and other treasures was displayed in the exhibition of ‘Treasures of Mount Athos’ in Thessaloniki in 1997; and a lavishly illustrated volume entitled Icons of the Holy Monastery of Pantokrator was published in 1998 (reviewed by Robin Cormack in the Annual Report of the Friends of Mount Athos, 1999, pp. 75–80). The Pilgrim’s Guide sets these sacred objects in context. The murals of the katholikon form a highly significant group dating from the 1360s and, according to Euthymius Tsigaridas who has made a detailed study of them, attributable to the school of Panselinos. Unfortunately they were all overpainted in the nineteenth century. The monastery’s collection of icons, on the other hand, is indeed remarkable and some of the best of them are illustrated here. Especially notable is the pull-out of the double-sided icon showing on one side St John the Forerunner and on the other the Forerunner again with the Virgin and Child. This dates from around 1363. Also included are some fine examples of icons from the Cretan school of the sixteenth century attributed to Theophanes the Cretan and Amvrosios Emboros… The text is well written and, worth stressing, well translated. Wisely the brotherhood has employed the services of a native speaker of English (our member Trevor Curnow) to polish the translation. The illustrations are excellent – well chosen, well designed, and well reproduced. For too long Pantokrator was the pariah of the Holy Mountain. It is clear from this book that it is now one of its jewels".
A new reprint of five theological and historical works of Eugenios Voulgaris, one of the most sig... more A new reprint of five theological and historical works of Eugenios Voulgaris, one of the most significant and prolific church scholars of the eighteenth century, followed by an introduction for each work.
Δημοσιεύθηκε σε έντυπη μορφή το νέο τεύχος του επιστημονικού περιοδικού του Πατριαρχικού Ιδρύματο... more Δημοσιεύθηκε σε έντυπη μορφή το νέο τεύχος του επιστημονικού περιοδικού του Πατριαρχικού Ιδρύματος Πατερικών Μελετών ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ, αρ. 39 [2016-2017], το οποίο είναι αφιερωμένο στη μνήμη του μακαριστού μητροπολίτη Τυρολόης και Σερεντίου κυρού Παντελεήμονος Ροδόπουλου, ο οποίος διετέλεσε καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Βλατάδων και αντιπρόεδρος του ΠΙΠΜ. Στο πρόσωπο και το έργο του μακαριστού μητροπολίτη αναφέρονται ο πρόεδρος του ΠΙΠΜ και ηγούμενος της Μονής Βλατάδων, θεοφ. επίσκοπος Αμορίου κ. Νικηφόρος και ο αντιπρόεδρος του ΠΙΠΜ καθηγητής Θεόδωρος Γιάγκου. Ακολουθούν 24 μελέτες με ποικίλο θεολογικό περιεχόμενο και βιβλιοκρισίες νέων επιστημονικών εκδόσεων, όπως παρουσιάζονται στον Πίνακα Περιεχομένων. To νέο τεύχος είναι διαθέσιμο για αποστολή από τη γραμματεία του ΠΙΠΜ (+30 2310 202301) και σε επιλεγμένα βιβλιοπωλεία. Τιμή τεύχους 25€
To Τμήμα Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτέλειου Πανεπιστημί... more To Τμήμα Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, σε συνεργασία με την Καθολική Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου του Στρασβούργου, την Προτεσταντική Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου του Στρασβούργου, την Ιερά Πατριαρχική και Σταυροπηγιακή Μονή Βλατάδων και το Πατριαρχικό Ίδρυμα Πατερικών Μελετών (ΠΙΠΜ), διοργανώνει Διεθνές Συνέδριο με θέμα «Αθανάσιος Αλεξανδρείας και Ιλάριος Πικταβίου: Μεταξύ Ανατολής και Δύσης» από την Τρίτη 5 έως και την Πέμπτη 7 Νοεμβρίου 2019. Οι εργασίες του Συνεδρίου θα πραγματοποιηθούν το πρωΐ της Τρίτης (5/11) στο Αμφιθέατρο του Πατριαρχικού Ιδρύματος Πατερικών Μελετών στην Ιερά Πατριαρχική Μονή Βλατάδων, στη Θεσσαλονίκη, ενώ το απόγευμα της ίδιας ημέρας, την Τετάρτη (6/11) και την Πέμπτη (7/11) στο Δ΄ Αμφιθέατρο και στην αίθουσα συνεδριάσεων (1ος όροφος) της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ. Το συνέδριο θα εξετάσει ποικίλες όψεις του θεολογικού έργου και της σκέψης των δύο μεγάλων εκκλησιαστικών πατέρων της Ανατολής και της Δύσης, που πρωτοστάτησαν στον αγώνα κατά του Αρειανισμού, εστιάζοντας ιδιαίτερα στην ενότητα της θεολογικής τους έκφρασης και στοχεύοντας στην ανάδειξη της κοινής εκκλησιαστικής παραδόσεως του κρίσιμου για την Εκκλησία τέταρτου αιώνα. Στο Συνέδριο θα μιλήσουν καθηγητές Θεολογικών Σχολών και ερευνητές από την Ελλάδα και Πανεπιστήμια του εξωτερικού και θα ολολκληρωθεί με συνάντηση Υποψηφίων Διδακτόρων και μεταπτυχιακών φοιτητών των Θεολογικών Σχολών της Θεσσαλονίκης και του Στρασβούργου, που θα παρουσιάσουν την εξέλιξη της έρευνάς τους. Επιπλέον, οι υποψήφιοι Διδάκτορες και οι μεταπτυχιακοί φοιτητές θα έχουν τη δυνατότητα να παρακολουθήσουν εργαστήριο σχετικά με την έρευνα σε θεολογικές βάσεις δεδομένων.
Παρουσίαση του νέου Καταλόγου της Έκθεσης βυζαντινών εικόνων «Το Ημέτερον Κάλλος», στο πλαίσιο τω... more Παρουσίαση του νέου Καταλόγου της Έκθεσης βυζαντινών εικόνων «Το Ημέτερον Κάλλος», στο πλαίσιο των εορτασμών του Ιωβηλαίου του Πατριαρχικού Ιδρύματος Πατερικών Μελετών (1968-2018). Κυριακή 17 Φεβρουαρίου 2019, ώρα 11.30 π.μ. στο Αμφιθέατρο του ΠΙΠΜ, Ιερά Μονή Βλατάδων, Θεσσαλονίκη.
Το Πατριαρχικό Ίδρυμα Πατερικών Μελετών με αφορμή τον εορτασμό του Ιωβηλαίου των πενήντα ετών λει... more Το Πατριαρχικό Ίδρυμα Πατερικών Μελετών με αφορμή τον εορτασμό του Ιωβηλαίου των πενήντα ετών λειτουργίας του (1968-2018) διοργανώνει έκθεση στην Ιερά Πατριαρχική και Σταυροπηγιακή Μονή των Βλατάδων με τίτλο: «ΤΟ ΗΜΕΤΕΡΟΝ ΚΑΛΛΟΣ. Βυζαντινές εικόνες από την Θεσσαλονίκη». Πρόκειται για μια μοναδική έκθεση που φιλοδοξεί να προβάλει την καλλιτεχνική παραγωγή της βυζαντινής Θεσσαλονίκης ως σπουδαίου πνευματικού κέντρου που παρήγαγε υψηλής ποιότητας ζωγραφικά και ψηφιδωτά έργα τέχνης αλλά και να αναδείξει τη μεγάλη συνεισφορά της Ιεράς Πατριαρχικής και Σταυροπηγιακής Μονής των Βλατάδων στη διάσωση μεγάλου αριθμού εικόνων που αποτελούν σημαντικά δείγματα αυτής της καλλιτεχνικής παραγωγής. Στο πλαίσιο της έκθεσης εντάσσονται βυζαντινές εικόνες που προέρχονται από το σκευοφυλάκιο της Ιεράς Μονής Βλατάδων, ενώ έχει ήδη εξασφαλισθεί η συμμετοχή πολύ σημαντικών βυζαντινών εικόνων από τις Ιερές Μητροπόλεις Θεσσαλονίκης, Λαγκαδά, Λητής και Ρεντίνης, Κασσανδρείας, Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας, και Κίτρους, Κατερίνης και Πλαταμώνος. Πολύτιμα εκθέματα θα είναι επίσης, η εικόνα της Παναγίας Αγιοσορίτισσας με την επωνυμία «Η Ελπίς των Απελπισμένων» από το Freising (Γερμανία), η οποία θα παραμείνει στην έκθεση για ένα μήνα, καθώς και η ψηφιδωτή εικόνα του Αγίου Δημητρίου, με ενσωματωμένο φιαλίδιο μύρου, από το Sassoferrato της Ιταλίας. Πολλές από τις εικόνες που θα εκτεθούν αποτελούν εφέστιες προσκυνηματικές εικόνες ενοριακών ναών, που παραχωρούνται για πρώτη φορά από τους ιερούς ναούς, χάριν της Εκθέσεως, με τη σύμφωνη γνώμη των οικείων μητροπολιτών και των προϊσταμένων των ναών. Η έκθεση έχει ενταχθεί στις δράσεις του Ευρωπαϊκού Έτους Πολιτιστικής Κληρονομιάς 2018, οργανώνεται με τη στήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού και τελεί υπό την αιγίδα της Α.Ε. του Προέδρου της Δημοκρατίας κ. Προκοπίου Παυλοπούλου. Την υλοποίηση της έκθεσης στήριξαν μεγάλοι χορηγοί όπως η Εταιρεία «Lamda Development» του Ομίλου Λάτση, η Eurobank, η ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ, η Εταιρεία ΑΚΤΩΡ και η Περιφερειακή Ένωση Δήμων Κεντρικής Μακεδονίας, καθώς και άλλοι χορηγοί όπως η εταιρία RAYCAP A.E., η ΕΓΝΑΤΙΑ ΟΔΟΣ Α.Ε., και το Ίδρυμα Πολιτισμού: Χotaris Art Forum. Τα εγκαίνια θα τελεσθούν την 1η Οκτωβρίου 2018 στις 9.30 π.μ. από την Αυτού Θειοτάτη Παναγιότητα τον Οικουμενικό Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίο στην Ιερά Πατριαρχική και Σταυροπηγιακή Μονή των Βλατάδων (κτήριο Μισιρλόγλειου Βιβλιοθήκης) στη Θεσσαλονίκη. Μετά την τελετή των εγκαινίων θα υπογραφεί Σύμφωνο συνεργασίας μεταξύ του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και του Πατριαρχικού Ιδρύματος Πατερικών Μελετών από τον Πρύτανη του ΑΠΘ κ. Περικλή Μήτκα και τον Πρόεδρο του Ιδρύματος Επίσκοπο Αμορίου κ. Νικηφόρο, και θα ακολουθήσει η παρουσίαση του βιβλίου του κ. Κωνσταντίνου Ζεγκίνη «Παροιμίες της Ίμβρου», από τον κ. Γεώργιο Ξεινό και τον κ. Αθηνόδωρο Συρόπουλο. Στο τέλος της εκδήλωσης θα απονεμηθούν περγαμηνές επίτιμων μελών της Εταιρείας Μελέτης Ίμβρου και Τενέδου στον Μητροπολίτη Μιλήτου κ. Απόστολο και στον Επίσκοπο Αμορίου κ. Νικηφόρο για το διαρκές ενδιαφέρον και τη στήριξή τους προς την Εταιρεία. Η όλη εκδήλωση θα ολοκληρωθεί με τον χαιρετισμό της Α.Θ. Παναγιότητος του Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου. Μετά το πέρας της εκδήλωσης θα ακολουθήσει ξενάγηση από την Έφορο του Πατριαρχικού Ιδρύματος Πατερικών Μελετών δρ. Φλώρα Καραγιάννη, τον επίκ. καθηγητή κ. Γεώργιο Φουστέρη, βυζαντινολόγο, και την κ. Δήμητρα Γουργιώτη-Τριανταφυλλίδη, μουσειολόγο.
Στο Τμήμα Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής του Α.Π.Θ. θα λειτουργήσει, ... more Στο Τμήμα Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής του Α.Π.Θ. θα λειτουργήσει, κατόπιν έγκρισης του Υπουργείου Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων, το πρώτο διεθνώς Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών για τα θέματα της αγιορειτικής ιστορίας και πνευματικότητος, καθώς και της ιδιαίτερης τέχνης και μουσικής παράδοσης του Αγίου Όρους, λαμβάνοντας υπόψη το ολοένα αυξανόμενο σχετικό ενδιαφέρον πολλών Ελλήνων και ξένων επιστημόνων. Το νέο αυτό Π.Μ.Σ., με τίτλο «Σπουδές στην Ιστορία, την Πνευματικότητα, την Τέχνη και τη Μουσική Παράδοση του Αγίου Όρους», έχει ως αντικείμενο την επιστημονική κατάρτιση και εξειδίκευση επιλεγμένων πτυχιούχων σε συστηματικές και ειδικές σπουδές στην Ιστορία, την Πνευματικότητα και Θεολογία, την Αρχαιολογία, την Αρχιτεκτονική, την Τέχνη, τη Μουσικολογία και την Ψαλτική Παράδοση του Αγίου Όρους, όπως ορίζονται στους ειδικότερους επιστημονικούς τομείς, και περιλαμβάνει τις εξής τρεις ειδικεύσεις :
(α) Ιστορία και Τέχνη του Αγίου Όρους
(β) Θεολογία και Πνευματική ζωή του Αγίου Όρους
(γ) Μουσική Παράδοση και Ψαλτική Τέχνη του Αγίου Όρους
Το νέο Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών απευθύνεται σε Θεολόγους, ιστορικούς, αρχαιολόγους, φιλολόγους, μουσικολόγους, ιστορικούς της τέχνης, αρχιτέκτονες, νομικούς, αρχειονόμους, μουσειολόγους κ.ά., κατόχους τίτλων πρώτου κύκλου σπουδών Α.Ε.Ι. (πανεπιστήμια και Τ.Ε.Ι.) της ημεδαπής ή ομοταγών ιδρυμάτων της αλλοδαπής (αναγνωρισμένων από το Δ.Ο.Α.Τ.Α.Π.), ή Ανώτατων Εκκλησιαστικών Ακαδημιών, Παιδαγωγικών Ακαδημιών και Παραγωγικών Σχολών.
Στο ΠΜΣ διδάσκουν καθηγητές της Θεολογικής και Φιλοσοφικής Σχολής του ΑΠΘ και διακεκριμένοι ερευνητές και ειδικοί επιστήμονες στα αντικείμενα της ιστορίας, τέχνης, αρχαιολογίας και αρχιτεκτονικής του Αγίου Όρους.
Announcement of the first Postgraduate Studies Program on the History, Spirituality, Art and Music Tradition of Mt Athos Monasticism.
The Master "Studies on the History, Spirituality, Art and Musical Tradition of Mt Athos", which is unique internationally, addresses graduates of theology, history, archaeology, philology, musicology, architecture and other related disciplines and aspires to fill an educational gap in this very interesting scientific area.
Προκήρυξη προγράμματος επιμόρφωσης για το Οικουμενικό Πατριαρχείο
Το Τμήμα Ποιμαντικής και Κοινω... more Προκήρυξη προγράμματος επιμόρφωσης για το Οικουμενικό Πατριαρχείο
Το Τμήμα Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας, στο πλαίσιο της Δομής Δια Βίου Μάθησης του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, οργανώνει επιμορφωτικό πρόγραμμα με τίτλο, «Το Οικουμενικό Πατριαρχείο: Ιστορία-Δίκαιο-Λατρεία».
Η υλοποίηση του σχεδιαζόμενου Προγράμματος, δίμηνης διάρκειας (15 Μαΐου–15 Ιουλίου), έχει ως στόχο την ανάδειξη της πλούσιας και συνεχούς μαρτυρίας 17 αιώνων του Οικουμενικού Πατριαρχείου, ενός εκκλησιαστικού οργανισμού παγκοσμίου εμβέλειας και κύρους. Ειδικότερα, το Πρόγραμμα διαρθρώνεται σε τρεις θεματικές ενότητες: α. Ιστορία – θεσμοί του Οικουμενικού Πατριαρχείου, β. Δίκαιο – σύγχρονη μαρτυρία, και γ. Λατρεία – Αγιολογία. Συνολικά, θα γίνουν 21 μαθήματα (επτά μαθήματα ανά θεματική ενότητα), τα οποία θα καλύψουν 60 διδακτικές ώρες. Προς το τέλος του Προγράμματος θα πραγματοποιηθεί (προαιρετική) επί τόπου ξενάγηση στους ιστορικούς χώρους (ναοί, μονές, ιδρύματα) του Οικουμενικού Πατριαρχείου στην Κωνσταντινούπολη.
Το Πρόγραμμα απευθύνεται σε: • πτυχιούχους τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, μεταπτυχιακούς φοιτητές, υποψήφιους διδάκτορες και μεταδιδακτορικούς ερευνητές από τους χώρους των ανθρωπιστικών και κοινωνικών επιστημών (θεολόγους, ιστορικούς, νομικούς, φιλολόγους, αρχαιολόγους, ξεναγούς, ιστορικούς της τέχνης κ.ο.κ.), • απόφοιτους των Ανώτατων Εκκλησιαστικών Ακαδημαϊκών, κληρικούς, ιεροψάλτες και κατηχητές, • εκπαιδευτικούς της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης και • όσους ενδιαφέρονται να διευρύνουν τις γνώσεις τους σχετικά με τον εκκλησιαστικό αυτόν θεσμό.
Το κόστος συμμετοχής στο αυτοχρηματοδοτούμενο αυτό Πρόγραμμα ανέρχεται στο ποσό των 180 ευρώ. Τα έξοδα μετακίνησης, διαμονής και διατροφής όσων συμμετάσχουν στην επί τόπου εκπαίδευση στο Οικουμενικό Πατριαρχείο θα καλυφθούν από τους συμμετέχοντες. Η δυνατότητα παροχής υποτροφιών θα εξεταστεί μετά την υποβολή των αιτήσεων και την κατάθεση της πρώτης δόσης.
Μετά το πέρας της επιτυχούς παρακολούθησης χορηγούνται: 1. Βεβαίωση συμμετοχής 2. Πιστοποιητικό επιμόρφωσης.
Αιτήσεις γίνονται δεκτές από 11/3/2016 έως 15/4/2016 και μόνον ηλεκτρονικά.
Για περισσότερες πληροφορίες και αιτήσεις οι ενδιαφερόμενοι καλούνται να επισκεφτούν την ιστοσελίδα της Δομής Δια Βίου Μάθησης ΑΠΘ: http://diaviou.auth.gr/ecupatria ή να επικοινωνούν με την υπεύθυνη της γραμματειακής υποστήριξης του Προγράμματος (e-mail: ecupatria-diaviou@auth.gr & τηλ. 2310 99.66.78).
We are very pleased to announce the organization of a Conference dedicated to the eighty-year ann... more We are very pleased to announce the organization of a Conference dedicated to the eighty-year anniversary of Sources chrétiennes with the cooperation of academic institutions from Greece and France. Specifically, the School of Social Theology and Christian Culture of Aristotle University of Thessaloniki, the Patriarchal Institute for Patristic Studies, the Sources chrétiennes Institute, the Faculty of Theology of the Catholic University of Lyon and the Catholic and Protestant Theological Faculties of the University of Strasbourg have come together to organize an International Conference to celebrate the eightieth anniversary of the publication of the first volume of the series Sources Chrétiennes (1943-2023).
The aim of the Conference is to highlight the continuing relevance of patristic preaching for the modern world. Renowned university professors and scholars from Greece, France and abroad have been invited to participate in the proceedings in order to bring to light patristic teaching on a series of topics that are widely discussed in our own day: the relationship of man with the natural environment, the equality of the sexes, the equitable distribution of wealth, and the gap between the rich and the poor. Additionally, conference participants will attempt to decode the message that the writings of the Fathers hold for us today about the freedom of the human being as an acting social subject as well as the distinct roles played by Church and State.
The Conference proceedings will take place in the lecture hall of the Society for Macedonian Studies while the special session about the “Patristic Hermeneutics in Dialogue” and the closing ceremony, which will coincide with the feast day of the Apostles Peter and Paul, will be held in the auditorium of the Patriarchal Foundation for Patristic Studies.
An International Conference dedicated to “The Theological Legacy of Fr Georges Florovsky,” is org... more An International Conference dedicated to “The Theological Legacy of Fr Georges Florovsky,” is organized under the auspices of the Ecumenical Patriarchate and jointly sponsored by the Patriarchal Institute of Patristic Studies, on the occasion of the 40th anniversary since he fell asleep in the Lord. Fr Florovsky was a pioneer thinker and formative theologian—in the words of His All-Holiness Ecumenical Patriarch Bartholomew, arguably “the dean of the Orthodox theologians in the 20th century.” Florovsky’s visionary call for theologians to return to the patristic sources and acquire the mind of the Fathers, as well for the Church to dialogue with the historical and ecumenical challenges of our time, has proved profoundly influential on Christian thinkers to this day.
The Program of the Fourth International Congress on Cypriot Hagiography, to be held in Paralimni,... more The Program of the Fourth International Congress on Cypriot Hagiography, to be held in Paralimni, Cyprus, by the Cultural Academy "St Epiphanius" of the Holy Metropolis of Constantia and Ammochostos (February 1–3, 2018)
Η Ιερά Μητρόπολη Νέας Κρήνης και Καλαμαριάς και η Έδρα Ποντιακών Σπουδών ΑΠΘ διοργανώνουν το Α΄ Δ... more Η Ιερά Μητρόπολη Νέας Κρήνης και Καλαμαριάς και η Έδρα Ποντιακών Σπουδών ΑΠΘ διοργανώνουν το Α΄ Διεθνές Συνέδριο, με θέμα «Άγιος Ευγένιος ο Τραπεζούντιος. Θεολογία-Ιστορία-Πολιτισμός», το οποίο τελεί υπό την αιγίδα του Προέδρου της Δημοκρατίας. Οι εργασίες του συνεδρίου εκκινούν την Πέμπτη 18 Ιανουαρίου και θα ολοκληρωθούν το Σάββατο 20 Ιανουαρίου 2018. Το εν λόγω συνέδριο αποτελεί το πρώτο σειράς διεθνών συνεδρίων υπό τον γενικό τίτλο Ελληνισμός και Οικουμένη, τα οποία εντάσσονται στο πλαίσιο του θεσμού των ΕΥΓΕΝΙΩΝ, των πολιτιστικών και επιστημονικών εκδηλώσεων που εγκαινίασε προ τριετίας η Ιερά Μητρόπολη Νέας Κρήνης και Καλαμαριάς. Σκοπός των εν λόγω συνεδρίων είναι η έρευνα και η μελέτη της ιστορίας, της εκκλησιαστικής παράδοσης και του πολιτισμού περιοχών όπου άνθισε ο Ελληνισμός εκτός της σημερινής ελληνικής επικράτειας. Πρώτο σταθμό αποτελεί η περιοχή του Πόντου και ειδικότερα το πρόσωπο του προστάτη της Τραπεζούντας μεγαλομάρτυρος αγίου Ευγενίου. Στο Α΄ Διεθνές Συνέδριο συμμετέχουν ειδικοί επιστήμονες του πανεπιστημίου μας αλλά και από άλλα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα και ερευνητικά κέντρα της ημεδαπής και της αλλοδαπής. Η εναρκτήρια συνεδρία θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη 18 Ιανουαρίου, 7.00μμ στην Αίθουσα Τελετών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και θα πλαισιωθεί με συναυλία του εμβληματικού έργου των Οδυσσέα Ελύτη και Μίκη Θεοδωράκη «ΤΟ ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ», στην οποία συμμετέχουν ο γνωστός τραγουδιστής Δημήτρης Μπάσης, ο βαρύτονος-ψάλτης Άγγελος Χονδρογιάννης, ο ηθοποιός του ΚΘΒΕ Χρίστος Στυλιανού, και οι Χορωδίες, Νεανική και Μικτή, της Ιεράς Μητροπόλεως Νέας Κρήνης και Καλαμαριάς. Οι εργασίες του συνεδρίου κατά τις ημέρες Παρασκευή 19 και Σάββατο 20 Ιανουαρίου θα διεξαχθούν στο Προκόπειο Πολυδύναμο Εκκλησιαστικό Κέντρο της Ιεράς Μητροπόλεως Νέας Κρήνης και Καλαμαριάς, στην οδό Καραμαούνα 29, Καλαμαριά.
Les récits hagiographiques donnaient aux Byzantins de base leurs seules présentations narratives ... more Les récits hagiographiques donnaient aux Byzantins de base leurs seules présentations narratives de l'histoire byzantine. En combinaison avec les portraits sur les monnaies, la série des indictions et les monuments impériaux, c'étaient les seuls moyens par lesquels l'homme moyen pouvait obtenir des données plus ou moins précises sur les phases, les règnes et les événements principaux de l'empire. Tandis que les récits historiographiques restaient la préoccupation des literati et n'étaient lus que dans les cercles impériaux et patriarcaux, des lectures des vies des saints, des martyres et des miracles s'écoutaient dans des églises et monastères. Si, en Byzance en général, on avait une notion narrative de l'histoire de l'empire, c'est dans les milliers de manuscrits qui conservent les textes hagiographiques que nous allons la trouver.
Pour en savoir davantage et pour formuler des idées sur l'histoire de l'homme de la rue à Byzance, nous proposons de monter un workshop sur l'histoire byzantine telle qu'elle se présentait à l'homme du commun en Byzance. L'âge des persécutions décrit dans les récits des martyrs sera important. La Palestine, même hors des monastères, prend une place centrale dans l'œuvre de Cyrille de Scythopolis, et les destins d'autres régions seront également présentés dans des textes hagiographiques destinés à exposer des miracles et vies angéliques. Le ménologe du Métaphraste nous donne une version complète datant de la fin du dixième siècle, mais d'autres textes hagiographiques et d'autres ménologes nous en donnent d'autres, tous marquées par les intérêts et les renseignements disponibles pour les hagiographes. De cette manière, des moines et des fidèles byzantins avaient l'occasion de s'orienter sur toute l'histoire impériale dès l'arrivée du christianisme et de temps en temps même sur des époques antérieures. Des empereurs, des impératrices, des évêques et pas mal d'autres personnes leur seraient donc connus. Et l'on pouvait même se renseigner sur des coins lointains ou perdus de l'empire et sur des lieux hors des frontières.
Donc, la question posée n'est pas ce que nous pouvons en extraire comme données historiques, mais quelles conceptions de l'histoire impériale et même ecclésiastique l'homme du commun en Byzance pouvait avoir sur la base de ces textes. Quelles constructions idéologiques y sont les plus répandues ? L'homme du commun pouvait-il se poser des questions critiques en se confiant à ces présentations ? Et les images impériales sur des monnaies, dans des places et sur les monuments confirmaient-elles cette historiographie simplifiée accessible aux Byzantins communs?
Hagiography offered the only narrative presentations of Byzantine history to the common Byzantine. In combination with portraits on coins, the series of indictions and the imperial monuments, hagiographical texts were the only means through which the average person could obtain more or less precise data on the phases, reigns and main events of the empire. While historiographical accounts remained the preoccupation of the literati and were read only in aristocratic, imperial and patriarchal circles, readings of the lives of saints, martyrs and miracles were heard in churches and monasteries. If in Byzantium in general there was a narrative notion of the history of the empire, we shall find it in the thousands of manuscripts preserving hagiographical texts.
In order to learn more and to formulate ideas on the history of the common person in Byzantium, we propose a workshop on Byzantine history as it presented itself to the average person. The age of persecution described in the accounts of martyrs will be important. Palestine, even outside the monasteries, takes centre stage in the work of Cyril of Skythopolis, and the destinies of other regions were also highlighted in hagiographical texts intended to expose miracles and angelic lives. The Metaphrastic Menologion gives us a complete version dating from the end of the tenth century, but other hagiographical texts and menologia give us others, all marked by the interests and information available to the hagiographers. In this way, Byzantine monks and devotees had the opportunity to orient themselves in the entire history of the empire from the arrival of Christianity, and sometimes also in earlier periods. Emperors, empresses, bishops and many others would be known to them. One could even learn about distant or lost corners of the empire and about places beyond the borders.
Accordingly, the question is not what we can extract as historical data, but what conceptions of imperial and even ecclesiastical history one could have on the basis of these texts. Which ideological conceptions were most widespread? Could the average persons ask themselves critical questions by entrusting themselves to these presentations? And did the imperial images on coins, in public squares and monuments confirm this simplified historiography accessible to the common Byzantines?
Η Αγιορειτική Εστία, μετά την ολοκλήρωση των 10 διεθνών επιστημονικών συνεδρίων, που πραγματοποίη... more Η Αγιορειτική Εστία, μετά την ολοκλήρωση των 10 διεθνών επιστημονικών συνεδρίων, που πραγματοποίησε την δεκαετία 2006-2015, εγκαινιάζει από φέτος ένα νέο ετήσιο θεσμό για την προβολή και παρουσίαση του επιστημονικού και ερευνητικού έργου για το Άγιον Όρος, αυτόν των Διεθνών Επιστημονικών Εργαστηρίων. Κατά τη διάρκεια των ετησίων Διεθνών Επιστημονικών Εργαστηρίων, στα οποία δεν θα υπάρχει συγκεκριμένο θεματολόγιο, θα παρουσιάζονται επιστημονικές ανακοινώσεις και ερευνητικές εργασίες, πρωτότυπες και καινοτόμες, ατομικές ή συλλογικές, καθιερωμένων αλλά και νέων επιστημόνων, για την ιστορία, την τέχνη, την θεολογία, την αρχιτεκτονική, το φυσικό περιβάλλον, κλπ. της Αθωνικής Πολιτείας.
Το Πρώτο Διεθνές Επιστημονικό Εργαστήριο, θα πραγματοποιηθεί το διήμερο 9 και 10 Δεκεμβρίου 2016, οργανώνεται από την Αγιορειτική Εστία με ευθύνη Επιστημονικής Επιτροπής, η οποία συγκροτήθηκε ειδικά για το σκοπό.
Mount Athos Centre after the completion of ten international scientific conferences, that were organized during the decade 2006-2015, launches this year a new annual event for the promotion and presentation of scientific and research work on Mount Athos, the one of International Scientific Laboratories.
During the annual International Scientific Laboratories, in which there will be no specific agenda, there will be presented scientific papers and research works, original and innovative, individual or collective, of established or young scientists, in history, art, theology, architecture, natural environment, etc. of Mount Athos. The first International Scientific Workshop will be held during the weekend of December 9 and December 10, 2016, is organized by the Mount Athos Center with liability of the Scientific Committee which is specially set up for this purpose.
H Eλληνική Παλαιογραφική Eταιρεία οργανώνει και φέτος Eπιστημονικό Σεμινάριο που αποτελεί την δεύ... more H Eλληνική Παλαιογραφική Eταιρεία οργανώνει και φέτος Eπιστημονικό Σεμινάριο που αποτελεί την δεύτερη από τις τέσσερις ενότητες (των 3 μαθημάτων η καθεμιά), που θα καλύψουν το θέμα «Τα περιεχόμενα των χειρογράφων». Θα γίνει παρουσίαση των χειρογράφων της Πατερικής, Ασκητικής και Αγιολογικής Γραμματείας
A series of 10 seminars on the Russian Diaspora takes place at the Free University of the Books' ... more A series of 10 seminars on the Russian Diaspora takes place at the Free University of the Books' Arcade (Stoa tou Vivliou) with speakers covering various aspects of the topic.
The International Symposium on Christian apocryphal literature will focus on the place that the C... more The International Symposium on Christian apocryphal literature will focus on the place that the Christian apocryphal texts occupy within the reservoir of ancient Christian literature and will investigate important aspects of the relation between these texts and the canonical textual and artistic tradition of the Church in the early Christian as well as in the Early Mediaeval and Byzantine period. Moreover, since the apocryphal Christian texts have generally been regarded as a textual corpus outside the canonical tradition of the Church as well as the communication vehicle of various heretical groups, the major issue of their acceptance and of their direct or indirect reception by the Chris-tian writers of the Patristic and Byzantine period remains an intriguing subject in the field of theological research. The aim of the symposium is, therefore, to deal with these issues and to demonstrate the fundamental relation and contribution of the apocryphal texts to the formation of the Church tradition until the end of the Early Mediaeval and Byzantine period.
Le colloque est organisé dans le cadre du programme de recherche de l’Equipe de Recherches sur le... more Le colloque est organisé dans le cadre du programme de recherche de l’Equipe de Recherches sur le christianisme ancien et médiéval pour 2013-2017 : « Théologie de la création : des animaux et des hommes ». Relire sous cet angle les œuvres des philosophes et théologiens anciens et médiévaux n’est pas sans résonance avec les préoccupations les plus actuelles dans notre société et parmi les chercheurs : c'est le cas d'une réflexion de plus en plus attentive sur la redéfinition du statut juridique des animaux, de la part, en même temps, des philosophes, des théologiens, mais aussi des juristes et des hommes politiques. Les intervenants du colloque, biblistes, patrologues, médiévistes et philosophes souhaitent aborder le thème complexe du statut des animaux dans la pensée chrétienne ancienne et médiévale selon une perspective eschatologique, en se concentrant, en particulier, sur la question du salut des animaux dans le projet divin. Dans une perspective pluridisciplinaire, exposés et discussions susciteront, nous l’espérons, une réflexion féconde.
Research Project on the theme “Jesus Christ and the new humanism”
Facoltà Teologica dell’Ita... more Research Project on the theme “Jesus Christ and the new humanism”
Facoltà Teologica dell’Italia Settentrionale Istituto Superiore di Scienze Religiose di Milano Arcidiocesi di Milano Progetto Culturale CEI
In collaboration with: “Ss Cyril and Methodius” School of Post-Graduate and Doctoral Studies – Russian Orthodox Church “St. Tikhon” Orthodox University – Moscow St. Petersburg Theological Academy – St. Petersburg Russian Presidential Academy of National Economy and Public Administration - Moscow National Research Nuclear University - Moscow Theological School of Halki – Ecumenical Patriarchate of Constantinople - Istanbul School of Theology of the Aristotle University – Thessaloniki Hellenic College Holy Cross – GreekOrthodox School of Theology – Boston, MA Institut de Théologie Orthodoxe Saint Serge – Paris “St. Vladimir” Orthodox Theological Seminary – New York “Mihail Kogălniceanu” University’s Theological Faculty – Bucharest – Romania “Dumitru Staniloae” Orthodox Theological Faculty – Iasi – Romania "Alexandru Ioan Cuza" Orthodox University – Iasi – Romania
Presentation
This project is the result of an initiative by the Theological Faculty of Northern Italy (FTIS) that – collecting some indications from the Church of Milan – integrates the availability of other universities. Starting from the evidence of the presence of non-Catholic Christians, the ecumenical activity of the dioceses is focused on a progressive involvement of the many Orthodox communities established in the recent years, more and more eager to gain and share a greater presence in the theological, cultural and academic life of the Ambrosian Church. The suggestion of the Cardinal Archbishop was an intense confrontation in order to promote a fruitful exchange of teachers with the theological faculties of the Orthodox world – from the exchange of visits that took place recently with the Ecumenical Patriarch of Constantinople H.H. Bartholomew I – has sparked the availability and interest of other universities in supporting the initiative, particularly the Department of Russian Language and Culture of the Catholic University of the Sacred Heart of Milan and the Class of Slavic Studies of the Biblioteca Ambrosiana. The project consists of a research seminar organized by the FTIS in agreement with some of the Orthodox Theological Faculties of different countries. The research area is indicated by the theme of the Ecclesial Meeting of Florence in November 2015, promoted by the Italian Episcopal Conference: Christian humanism in the face of new frontiers of contemporary anthropology. The interest shown by the orthodox theologians to begin a debate on the anthropological impact of the Christian faith nowadays (the general view of the man, the confrontation between religions in a globalized world, as well as some specific issues like the meaning of the family and the conjugal love, the issues related to the beginning and the end of the life, the new open borders from neurosciences and biotechnologies) has generated a series of conferences with many voices, both Catholic and Orthodox, on the key issues of the current " anthropological question". This project represents the first step of a more ambitious program of cooperation at theological and academic level with the Orthodox Theological Faculties, which aims to create permanent areas of joint research and also, if possible, to establish an exchange of professors and therefore students. The outcome of this academic research seminar will be the publication of a book on the "new Christian humanism" in a Catholic-Orthodox perspective. The nature of the subjects treated and the particular Orthodox Catholic perspective, make this program appealing to who – engaged in the ecumenical dialogue or not – has the desire to read in depth the signs of our time. The seminar not only enables Christian communities to meet together, but wants to take advantage of the urgencies related to social change in order to move forward in the journey toward Christian unity, which has always been at the heart of the Church, and has also been indicated by our Archbishop as a task (at least in term of awareness) for all the communities. Professors, teachers of religion, priests, catholic, orthodox and christians from other confessions: everyone can seize the opportunity of this meetings to have an experience of confrontation and dialogue with believers from all over the world.
Almost fifty years ago the famous Russian émigré philosopher & theologian Paul Evdokimov publishe... more Almost fifty years ago the famous Russian émigré philosopher & theologian Paul Evdokimov published in Paris a book that marked all those in the West who wanted to know and understand better the spirituality of the Orthodox Church. This was Les âges de la vie spirituelle, des Pères du désert à nos jours (Paris 1964). The 21st International ecumenical conference on Orthodox spirituality, which will be held in Bose on 4–7 September 2013, has chosen this title for its theme.
Life in Christ is the gift that God the Father gives to those who believe in his Son Jesus, Christ and Lord, and who accept the graces of the sacraments of Christian initiation. The believer, pilgrim towards the Kingdom, moved by the Holy Spirit, enters into a dynamism of spiritual growth and interiorization. This dynamism carries him towards the accomplishment that saves him from sin and death and lets him taste already in this life the joy of salvation. The gift of divine life, however, requires the believer’s synergy.
The parable of the sower and the seed can illustrate what in the last analysis remains the mystery of God’s love for his Church and its children (cf. Mk 4,1–20; Mt 13,1–23; Lk 8,4–15; Jn 12,23–25). The seed is the Word of God. Jesus Christ is the sower who sows generously, without excluding anybody. The ground, however, is not all of the same quality. The believer must work to purify the ground of his heart. He must consent to live with Christ on the cross and to lose his life for the love of God and of his neighbor. He is called to follow Christ in his passage to the Father. The spiritual struggle in an ever greater obedience to the Word of God is the daily bread that he eats with patience ( cf. Lk 8,15).
The coming conference will help us to examine more deeply some essential aspects of this road along the stages of Christian conversion.
The program of the Third International Congress on Cypriot Hagiography organized by the Holy Metr... more The program of the Third International Congress on Cypriot Hagiography organized by the Holy Metropolis of Constantia, Cyrpus
La Vita di Atanasio l’Athonita di Atanasio di Panaghiou – presentazione,
Venezia, 26 aprile 2018... more La Vita di Atanasio l’Athonita di Atanasio di Panaghiou – presentazione, Venezia, 26 aprile 2018, Ca’ Foscari, Aula Baratto, ore 17.00, con l'intervento di Antonio Rigo, Olivier Delouis e Symeon Paschalidis
Uploads
In the first one someone could read the phrase “here lies pistos [i.e. faithful] Stachys”, that causes reasonable associations with the homonymous first bishop of Byzantium, who was ordained by the apostle Andrew in Argyropolis. Our research in byzantine hagiographical and patriographic sources confirms the original emergence of the first Christian community of Byzantium in the same area, which was called Argyropolis.
In addition, the sources save important information about the burial of Stachys in an underground tomb in Argyropolis, where also Christian martyrs from neighboring areas were buried and a Christian necropolis was developed and existed until the 19th century.
We therefore believe that the epitaph for Stachys, found in the area of ancient Argyropolis, is most likely related to the well-known first bishop of Byzantium.
Syméon A. PASCHALIDES
L’étude des textes hagiographiques tant que source de l’histoire byzantine –et par extension l’examen de leur relation avec l’historiographie byzantine– constitue un sujet de recherche qui continue à intéresser même les chercheurs de nos jours. Un aspect particulier de cette recherche est dédiée à la soi-disante «hagiographie historique» qui connut son «âge d’or» durant et après le Second Iconoclasme.
C’est pendant cette période-ci que les Vies de sept patriarches de Constantinople furent composées. Un groupe particulier porte sur les Vies des quatre patriarches iconophiles (Germanos, Taraise, Nicéphore et Méthode) qui ont joué un rôle important durant les deux phases de l’Iconoclasme; les trois autres concernent des patriarches engagés dans les crises ecclésiastiques et politiques qui ont tourmentées le règne des deux premiers empereurs Macédoniens. Néanmoins, deux parmi les biographies de ce deuxième groupe, la Vie du patriarche Ignace et la Vie du patriarche Euthyme, textes d’une grande valeur historique et qui ont été puisés par des auteurs posrérieurs, ont créé un débat vis-à-vis de leur caractère hagiographique ou historiographique. Plus précisement, la Vie du patriarche Ignace s’est visée plutôt comme une invective contre le personnage de Photios qu’un récit désigné à glorifier la sainteté d’Ignace.
Les problèmes que dans le passé ont préoccupé les chercheurs portent surtout sur la tradition manuscrite de ce texte (son témoin le plus ancien date du XIVe siècle) et sa paternité. Mais le point de discussion qui est loin d’être exaucé concerne la relation de la Vie d’Ignace avec les autres textes d’inspiration antiphotienne (Collection Antiphotienne, Chronographie de Ps.-Syméon, Synodicon Vetus), ainsi qu’avec l’Histoire Apocryphe, une œuvre historique de Nicétas le Paphlagonien perdue mais mentionnée par Nicéphore Kallistos Xanthopoulos. En fait, à part la référence à ce texte de Nicétas qu’on trouve dans le préambule de l’Histoire de Jean Skylitzès et qu’on qualifie de «ψόγος πατριάρχου», une mention importante est réservée à cette chronique dans l’œuvre anonyme Contra Graecos datant du XIIIe siècle et issu du cercle des Dominicains d’Orient. C’est aussi dans ce même contexte antiphotien que se place «l’Anonyme d’Héraclée», l’auteur d’un texte historiographique qu’on ne connait que par une longue note marginale du codex Barrocianus gr. 142, qui, à son tour, a été associé avec Nicétas même.
Propos de notre communication, qui fait suite à notre recherche dejà enterprise sur la figure et l’œuvre de Nicétas Paphlagonien, est de répondre à une question importante: ce texte historique de Nicétas, évoquée par l’auteur de Contra Graecos et par Xanthopoulos, quelle relation a dû avoir avec la biographie du patriarche Ignace?
In the first one someone could read the phrase “here lies pistos [i.e. faithful] Stachys”, that causes reasonable associations with the homonymous first bishop of Byzantium, who was ordained by the apostle Andrew in Argyropolis. Our research in byzantine hagiographical and patriographic sources confirms the original emergence of the first Christian community of Byzantium in the same area, which was called Argyropolis.
In addition, the sources save important information about the burial of Stachys in an underground tomb in Argyropolis, where also Christian martyrs from neighboring areas were buried and a Christian necropolis was developed and existed until the 19th century.
We therefore believe that the epitaph for Stachys, found in the area of ancient Argyropolis, is most likely related to the well-known first bishop of Byzantium.
Syméon A. PASCHALIDES
L’étude des textes hagiographiques tant que source de l’histoire byzantine –et par extension l’examen de leur relation avec l’historiographie byzantine– constitue un sujet de recherche qui continue à intéresser même les chercheurs de nos jours. Un aspect particulier de cette recherche est dédiée à la soi-disante «hagiographie historique» qui connut son «âge d’or» durant et après le Second Iconoclasme.
C’est pendant cette période-ci que les Vies de sept patriarches de Constantinople furent composées. Un groupe particulier porte sur les Vies des quatre patriarches iconophiles (Germanos, Taraise, Nicéphore et Méthode) qui ont joué un rôle important durant les deux phases de l’Iconoclasme; les trois autres concernent des patriarches engagés dans les crises ecclésiastiques et politiques qui ont tourmentées le règne des deux premiers empereurs Macédoniens. Néanmoins, deux parmi les biographies de ce deuxième groupe, la Vie du patriarche Ignace et la Vie du patriarche Euthyme, textes d’une grande valeur historique et qui ont été puisés par des auteurs posrérieurs, ont créé un débat vis-à-vis de leur caractère hagiographique ou historiographique. Plus précisement, la Vie du patriarche Ignace s’est visée plutôt comme une invective contre le personnage de Photios qu’un récit désigné à glorifier la sainteté d’Ignace.
Les problèmes que dans le passé ont préoccupé les chercheurs portent surtout sur la tradition manuscrite de ce texte (son témoin le plus ancien date du XIVe siècle) et sa paternité. Mais le point de discussion qui est loin d’être exaucé concerne la relation de la Vie d’Ignace avec les autres textes d’inspiration antiphotienne (Collection Antiphotienne, Chronographie de Ps.-Syméon, Synodicon Vetus), ainsi qu’avec l’Histoire Apocryphe, une œuvre historique de Nicétas le Paphlagonien perdue mais mentionnée par Nicéphore Kallistos Xanthopoulos. En fait, à part la référence à ce texte de Nicétas qu’on trouve dans le préambule de l’Histoire de Jean Skylitzès et qu’on qualifie de «ψόγος πατριάρχου», une mention importante est réservée à cette chronique dans l’œuvre anonyme Contra Graecos datant du XIIIe siècle et issu du cercle des Dominicains d’Orient. C’est aussi dans ce même contexte antiphotien que se place «l’Anonyme d’Héraclée», l’auteur d’un texte historiographique qu’on ne connait que par une longue note marginale du codex Barrocianus gr. 142, qui, à son tour, a été associé avec Nicétas même.
Propos de notre communication, qui fait suite à notre recherche dejà enterprise sur la figure et l’œuvre de Nicétas Paphlagonien, est de répondre à une question importante: ce texte historique de Nicétas, évoquée par l’auteur de Contra Graecos et par Xanthopoulos, quelle relation a dû avoir avec la biographie du patriarche Ignace?
Pour cette raison, l’environnement des animaux et les menaces qu’il reçoit sont habituellement examinées en second lieu, suite aux catastrophes écologiques qui se produisent dans l’atmosphère de la terre, sur le sol et les bio-environnements aquatiques. Quoi qu’il en soit, le mode de vie moderne a largement éloigné l’homme des animaux, auxquels il s’intéresse en tant que source de sa nourriture ayant ainsi développé de nouvelles branches, comme la zootechnie, afin d’augmenter la production animale, le « capital » animal, comme il est habituellement rapporté par les scientifiques de la biotechnologie. Ce phénomène supplémentaire constitue également un témoignage explicite de l’altération de la relation entre l’homme et les animaux, un parfait exemple de son aliénation.
Nous pourrions soutenir, à travers les textes patristiques, ascétiques et hagiographiques byzantines, que la considération eschatologique de l’homme au sein de la Création, ne s’écarte pas de sa considération d’avant le péché originel. « L’homme nouveau » de l’Économie de Dieu est celui qui se tient glorificateur face à son Créateur, en pleine harmonie avec la Création. En outre, les « nouveaux cieux et la terre nouvelle » de l’Apocalypse (Rev. 21,1) , un ouvrage qui a attiré l’intérêt de l’éthique environnementale et de l’éco-théologie, renvoie directement aux références bibliques de la création de l’univers « au début Dieu créa le ciel et la terre » (Gn. 1,1). L’eschatologie chrétienne fait référence à la protologie chrétienne , c’est-à-dire aux interprétations liées aux débuts de l’homme et de la création, qui est incarnée dans la théologie byzantine par l’exploration de la relation de l’homme d’avant le péché originel avec l’environnement naturel et animal, tel que celui-ci est exprimé à travers sa création originelle dans un monde « très bon » (καλὸν λίαν) et à travers sa communion avec la création « dans la lascivité du paradis » (Gn 2,15. 3,23).
During the previous century, the Holy Mountain had experienced a serious spiritual revival largely due to the development and strengthening of hesychastic teaching, which was initially achieved through the efforts of the great father of Byzantine Hesychasm, St Gregory Palamas, along with a significant number of other athonite monks that included the future Patriarchs Philotheos Kokkinos and Kallistos I. The hesychastic tradition was further cultivated on the Holy Mountain during the 15th and 16th centuries despite the spiritual crisis which is described by such learned monks as Pachomios Roussanos and Maxim the Greek.
Moreover, discussion surrounding the controversial question of the union of the Byzantine Church with Rome remained in the foreground on the Holy Mountain throughout this period. It appears that this issue continued to provoke bitter disputes on Athos in the years following Ferrara-Florence, as can be discerned from a letter sent by St Mark Eugenikos to the monks of Vatopedi around the year 1442.
Another theological question appearing around the beginning of the 16th century was tied to the rise of the German theologian and leader of the Reformation, Martin Luther in Europe and the question how his theological positions ought to be confronted. The Serbian Protos of Athos, Gabriel, engages in correspondence and takes up this matter in his letter written in 1534 addressed to the King of Hungary, John Zapolya, in which he presents the teaching of the Orthodox Church on particular themes which conflict with the teachings of Luther.
In this same period, during which scholars on Mount Athos were occupied with the burning theological questions of the day, aspects of monastic life were discussed in several texts containing precise ascetical and hagiographical content. In these texts, whose readers were first and foremost the monks of Mount Athos themselves, the ideals of the monastic life were demonstrated and taught either by direct or indirect means. This life was seen το exemplify the cenobitic manner of life, as was so emphatically noted by Pachomios Rousanos and by Damascene the Studite in his work «To those Monks who Desire to be Saved». The common aim of these authors was to challenge the idiorhythmic manner of monastic life not based on the monastic rules or the Athonite Typikon, since, on the basis of the spiritual understanding, it is extremely diicult to cultivate a healthy monastic ethos living in that manner. It represents a deformation and twisting of the monastic life, since it undermines monastic virtues such as voluntary poverty and obedience. They also make particular reference to the solitary and hermitic life, something which appears to have been extremely difficult to apply given the spiritual
conditions of that period.
a) La recherche d’un unique corpus manuscrit comportant l’ensemble des textes choisis et inclus dans la Philocalie est peine perdue puisque le corpus final de l’édition, qui fut envoyé à l’imprimerie d’Antonio Vortoli à Venise en deux volumes manuscrits, est probablement resté sur place, comme en témoignent d’autres ouvrages grecs de cette même période .
b) La localisation et la copie des textes des auteurs neptiques ayant été inclus dans la Philocalie constituent une histoire très intéressante, comme cela ressort du témoignage de saint Païssy Velitchkovskij, qui précède de plusieurs années les recherches sur le sujet, la sélection et le traitement des manuscrits liés aux collections ascétiques par les éditeurs de la Philocalie, saints Macaire Notaras et Nicodème l’Hagiorite.
c) L’existence de petites collections philocaliques était habituelle dans la tradition de copie des ateliers de calligraphie des monastères. Pareilles Philocalies sont identifiées dans les codices athonites de Lavra Γ 82 (322) et Λ 181 (1672) , de Vatopédi 667, d’Iviron 344, 506 et 542, de Koutloumousiou 14, de Constamonitou 25 et bien d’ autres.
Enfin, d) les traces de la tradition manuscrite de la collection philocalique doivent être recherchées en lien avec les témoignages dont nous disposons dans d’autres sources apparentées aux pères de la renaissance philocalique et principalement dans les bibliothèques des monastères et skites où ils ont puisé d’autres manuscrits pour leurs éditions, comme les nouveaux codices présentés dans notre étude. Dans ce cadre, la recherche de manuscrits plus récents des XVIIème et XVIIIème siècles est précieuse, tout comme l’observation de l’activité de copie de cette période au Mont-Athos et dans les régions où les éditeurs de la collection philocalique avaient œuvré, activité sur laquelle la recherche paléographique actuelle s’est très peu penchée.
The new martyrs (or new witnesses of the Orthodox Church) functioned as precursor forms and models of the collective resistance of the enslaved Hellenism. For this reason, it could be considered that the volume of Neon Martyrologion (Νέον Μαρτυρολόγιον) functioned as the "Gospel" of the Greek Revolution of 1821, after it conveyed in a completely realistic way to the Christians of the Ottoman state the message of resistance to the pressures and methods of the Ottoman state and religious rulers to lead them to apostasy and to become Turks. This work protected the "Orthodox Genus" from spiritual oblivion and continues to feed the spiritual consciousness of the Greek Orthodox Nation.
Οι Kολλυβάδες ή πατέρες του Φιλοκαλικού κινήματος επιτέλεσαν, μέσα στη δίνη των γεγονότων της εποχής τους, ένα αξιοθαύμαστο συγγραφικό και εκδοτικό έργο, το οποίο άφησε ανεξίτηλη τη σφραγίδα του στην πνευματική ιστορία του νεότερου Eλληνισμού αλλά και του σλαβικού κόσμου, με την έκδοση των μεγάλων φιλοκαλικών συλλογῶν. Ιδιαίτερη θέση στο πλαίσιο αυτό κατέχουν οι εκδόσεις αγιολογικών και υμνογραφικών κειμένων και συλλογών, η σπουδαιότητα και αξία των οποίων παραμένει ώς σήμερα πολύ μεγάλη, καθώς και η ευρύτερη συμβολή του έργου τους στην ανάδειξη του νεομαρτυρικού φαινομένου, μέσα από τη σχετική νεομαρτυρική γραμματεία. Oι νεομάρτυρες, κύριοι εκφραστές ενός αδούλωτου φρονήματος, λειτούργησαν ως προδρομικές μορφές και υποδείγματα της συλλογικής αντιστάσεως του υπόδουλου Ελληνισμού. Γι᾽ αυτό και θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι το Nέον Mαρτυρολόγιον λειτούργησε ως το «Ευαγγέλιο» της Επανάστασης του 1821, αφού μετέδωσε με έναν απόλυτα ρεαλιστικό τρόπο στους υπόδουλους χριστιανούς το μήνυμα της αντίστασης στις πιέσεις και μεθοδείες των κατακτητών να «τουρκίσουν», αλλά και το βαθύτερο μαρτυρικό φρόνημα της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Το έργο αυτό διέσωσε από την πνευματική λήθη το «γένος των Ορθοδόξων» και εξακολουθεί να τροφοδοτεί την πνευματική συνείδηση του Γένους.
In opening up new avenues of inquiry, or revisiting old avenues in new ways, this volume brings forward an important and on-going discussion regarding concepts of personhood in the Byzantine Christian tradition and beyond, and provides a key stimulus for further work in this field.
My arguments and the final proposals I present in the relevant parts of this study reveal that Niketas David the Paphlagonian was the same individual as Niketas the Paphlagonian the φιλόσοφος and ρήτωρ, άγιος and σοφώτατος άνδρας, ταπεινός or σχολαστικός; as David the philosopher, the Neoplatonic scholiast of Porphyry’s Eisagoge, an author whose identity was obscured by the Armenian tradition that developed around him after the eleventh century; and also as Niketas the βασιλικός κληρικός, who flourished in the reign of Constantine Porphyrogennetos. At present, there is no strong evidence to support his identification with other individuals who appear in the sources of this period, such as the monk Niketas, for instance. But we cannot rule out the possibility that new data will emerge in the future, enabling research to give substantiated answers to the questions that still remain, and revealing unknown aspects of the ‘obscure periods’ of Niketas David’s life.
The recent publication of new data about Niketas has made it possible to put together a more complete picture of his eventful life. It examines his origins, his education in Constantinople under Arethas of Caesarea, his teaching career in a school of Constantinople (probably the branch of the Patriarchal Academy that was established in the Church of the Holy Apostles), and his relations with some of the prominent leaders in ecclesiastical and political affairs of this period, such as Arethas of Caesareia, Patriarch Nicholas I Mystikos, and Emperors Leo VI and Constantine VII Pophyrogennetos. There is strong evidence of his involvement and collaboration on the writing of the major synaxaristic and menological collections of the period.
There is also presented Niketas’s voluminous literary output, followed by an thorough research of various questions relating to authenticity, style, sources, influences on the work, and also its own influence on the work of later writers. A very careful examination is made of the works transmitted by the manuscript tradition anonymously, as also of Niketas’s unpublished works, the contents of which are briefly discussed. Research into the manuscript tradition has helped to locate some unknown works by Niketas which have not been included in previous lists of his works. These are his encomium of the Prophet Isaiah, his two paraenetical works (an Alphabetum Paraeneticum and a Stoicheiosis with acrostichis), and his treatise On the limits of human life. Linking the common stylistic features detected in his work with historical circumstances has also made it possible to ascribe to Niketas such anonymous works as two discourses on the translation of the relics of St John Chrysostom (BHG 877h, 878m), and to confirm the authorship of anonymous works that have been attributed to him in the past, such as the discourse on the veneration of the chains of St Peter (BHG 1488n) and the Martyrdom of Eupsychios martyr of Caesarea (BHG 2130). It is also worthnoting that this research has made it possible to ascribe to Niketas another work, concerning the day on which the Lord’s Supper took place (CPG 7267), which was hitherto ascribed to John Philoponos.
As for Niketas’s hagiographic work it was directly connected with what was happening in the sphere of hagiography at that period, for it clearly reveals the features that reflect both the demand for the metaphrasis of the earlier hagiographic texts —not only in the sense of their linguistic reworking, but also, primarily, their theological refinement— and the trend for constructing Menological collections which had taken shape already in the premetaphrastic period. His contribution to this process is attested by four manuscripts: Parisinus gr. 1180 (10th c.), Parisinus gr. 755, Mosquensis 388, and Athos Great Lavra B 112 (11th c.). The first of these took the form of a Panegyricon, which is probably connected with the Church of the Holy Apostles. The other three largely consist in his encomia of the Apostles, which form a brief Panegyrikon, followed by a few more of Niketas’s encomia.
This study on the life of Niketas David the Paphlagonian and his considerable (in terms of both quantity and content) œuvre reveals a significant scholar of the Middle Byzantine period, who played an important role in the spiritual matters of the tenth century, the so-called ‘Macedonian Renaissance’.
It is also noteworthy that this Collection is a brilliant example of the relation between text and icon as it is closely connected with a unique for the orthodox world iconographic program which includes the frescos of 34 neomartyrs in the Katholikon (central church) of the athonite monastery of Xeropotamou, where Dapontes lived as a monk.
A concise history of the metropolitan sees of the Eastern Macedonia is also inserted at the beginning of each chapter.
You can download now the whole volume.
It includes special chapters on the history of the Monastery from the byzantine era to our days, its buildings, its saints and relics etc.
Of its six chapters the first is devoted to the history of the monastery from its foundation in 1357 to the year 1992 when it finally abandoned the idiorrhythmic system, the last ruling monastery on Athos to do so. The second chapter examines the architectural complex, focusing primarily on the katholikon, part of which dates from the time of the foundation. A third chapter gives a brief account of the artistic treasures of the monastery – the murals of the katholikon, the portable icons, the library, the archive, and the treasury. The last three chapters survey respectively the monastery’s metochia both on and outside Athos, its saints, sacred relics, and feast days, and finally some of its scholars. ….
It is remarkable how much has been achieved at Pantokrator by way of restoration since 1992. External improvements are immediately apparent from a comparison of the aerial view on page 14 with the double-page spread on pages 16–17. Particularly impressive is the work on the tower, the largest such structure on Athos. When the English traveller Robert Curzon visited in 1837, he found it ruinous; and on looking inside the lower storey, he ‘saw the melancholy remains of a once famous library … By the dim light which streamed through the opening of an iron door in the wall of the ruined tower, I saw above a hundred ancient manuscripts lying among the rubbish which had fallen from the upper floor.’ Today the tower has been completely restored and its seven storeys contain impressive interiors. Two basement floors are used for storage. The first floor houses an exhibition of minor art. On the second floor is the library, containing hundreds of manuscripts and thousands of printed books as well as the archive. On the third and fourth floors is the sacristy where the monastery’s treasures are exhibited. Finally on the fifth floor is the Chapel of the Ascension and the icon store where more than 700 portable icons are kept. A selection of the monastery’s icons and other treasures was displayed in the exhibition of ‘Treasures of Mount Athos’ in Thessaloniki in 1997; and a lavishly illustrated volume entitled Icons of the Holy Monastery of Pantokrator was published in 1998 (reviewed by Robin Cormack in the Annual Report of the Friends of Mount Athos, 1999, pp. 75–80). The Pilgrim’s Guide sets these sacred objects in context.
The murals of the katholikon form a highly significant group dating from the 1360s and, according to Euthymius Tsigaridas who has made a detailed study of them, attributable to the school of Panselinos. Unfortunately they were all overpainted in the nineteenth century. The monastery’s collection of icons, on the other hand, is indeed remarkable and some of the best of them are illustrated here. Especially notable is the pull-out of the double-sided icon showing on one side St John the Forerunner and on the other the Forerunner again with the Virgin and Child. This dates from around 1363. Also included are some fine examples of icons from the Cretan school of the sixteenth century attributed to Theophanes the Cretan and Amvrosios Emboros…
The text is well written and, worth stressing, well translated. Wisely the brotherhood has employed the services of a native speaker of English (our member Trevor Curnow) to polish the translation. The illustrations are excellent – well chosen, well designed, and well reproduced. For too long Pantokrator was the pariah of the Holy Mountain. It is clear from this book that it is now one of its jewels".
GRAHAM SPEAKE
Oxford
Στο πρόσωπο και το έργο του μακαριστού μητροπολίτη αναφέρονται ο πρόεδρος του ΠΙΠΜ και ηγούμενος της Μονής Βλατάδων, θεοφ. επίσκοπος Αμορίου κ. Νικηφόρος και ο αντιπρόεδρος του ΠΙΠΜ καθηγητής Θεόδωρος Γιάγκου.
Ακολουθούν 24 μελέτες με ποικίλο θεολογικό περιεχόμενο και βιβλιοκρισίες νέων επιστημονικών εκδόσεων, όπως παρουσιάζονται στον Πίνακα Περιεχομένων.
To νέο τεύχος είναι διαθέσιμο για αποστολή από τη γραμματεία του ΠΙΠΜ (+30 2310 202301) και σε επιλεγμένα βιβλιοπωλεία. Τιμή τεύχους 25€
Οι εργασίες του Συνεδρίου θα πραγματοποιηθούν το πρωΐ της Τρίτης (5/11) στο Αμφιθέατρο του Πατριαρχικού Ιδρύματος Πατερικών Μελετών στην Ιερά Πατριαρχική Μονή Βλατάδων, στη Θεσσαλονίκη, ενώ το απόγευμα της ίδιας ημέρας, την Τετάρτη (6/11) και την Πέμπτη (7/11) στο Δ΄ Αμφιθέατρο και στην αίθουσα συνεδριάσεων (1ος όροφος) της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ.
Το συνέδριο θα εξετάσει ποικίλες όψεις του θεολογικού έργου και της σκέψης των δύο μεγάλων εκκλησιαστικών πατέρων της Ανατολής και της Δύσης, που πρωτοστάτησαν στον αγώνα κατά του Αρειανισμού, εστιάζοντας ιδιαίτερα στην ενότητα της θεολογικής τους έκφρασης και στοχεύοντας στην ανάδειξη της κοινής εκκλησιαστικής παραδόσεως του κρίσιμου για την Εκκλησία τέταρτου αιώνα.
Στο Συνέδριο θα μιλήσουν καθηγητές Θεολογικών Σχολών και ερευνητές από την Ελλάδα και Πανεπιστήμια του εξωτερικού και θα ολολκληρωθεί με συνάντηση Υποψηφίων Διδακτόρων και μεταπτυχιακών φοιτητών των Θεολογικών Σχολών της Θεσσαλονίκης και του Στρασβούργου, που θα παρουσιάσουν την εξέλιξη της έρευνάς τους.
Επιπλέον, οι υποψήφιοι Διδάκτορες και οι μεταπτυχιακοί φοιτητές θα έχουν τη δυνατότητα να παρακολουθήσουν εργαστήριο σχετικά με την έρευνα σε θεολογικές βάσεις δεδομένων.
Στο πλαίσιο της έκθεσης εντάσσονται βυζαντινές εικόνες που προέρχονται από το σκευοφυλάκιο της Ιεράς Μονής Βλατάδων, ενώ έχει ήδη εξασφαλισθεί η συμμετοχή πολύ σημαντικών βυζαντινών εικόνων από τις Ιερές Μητροπόλεις Θεσσαλονίκης, Λαγκαδά, Λητής και Ρεντίνης, Κασσανδρείας, Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας, και Κίτρους, Κατερίνης και Πλαταμώνος. Πολύτιμα εκθέματα θα είναι επίσης, η εικόνα της Παναγίας Αγιοσορίτισσας με την επωνυμία «Η Ελπίς των Απελπισμένων» από το Freising (Γερμανία), η οποία θα παραμείνει στην έκθεση για ένα μήνα, καθώς και η ψηφιδωτή εικόνα του Αγίου Δημητρίου, με ενσωματωμένο φιαλίδιο μύρου, από το Sassoferrato της Ιταλίας.
Πολλές από τις εικόνες που θα εκτεθούν αποτελούν εφέστιες προσκυνηματικές εικόνες ενοριακών ναών, που παραχωρούνται για πρώτη φορά από τους ιερούς ναούς, χάριν της Εκθέσεως, με τη σύμφωνη γνώμη των οικείων μητροπολιτών και των προϊσταμένων των ναών.
Η έκθεση έχει ενταχθεί στις δράσεις του Ευρωπαϊκού Έτους Πολιτιστικής Κληρονομιάς 2018, οργανώνεται με τη στήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού και τελεί υπό την αιγίδα της Α.Ε. του Προέδρου της Δημοκρατίας κ. Προκοπίου Παυλοπούλου.
Την υλοποίηση της έκθεσης στήριξαν μεγάλοι χορηγοί όπως η Εταιρεία «Lamda Development» του Ομίλου Λάτση, η Eurobank, η ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ, η Εταιρεία ΑΚΤΩΡ και η Περιφερειακή Ένωση Δήμων Κεντρικής Μακεδονίας, καθώς και άλλοι χορηγοί όπως η εταιρία RAYCAP A.E., η ΕΓΝΑΤΙΑ ΟΔΟΣ Α.Ε., και το Ίδρυμα Πολιτισμού: Χotaris Art Forum.
Τα εγκαίνια θα τελεσθούν την 1η Οκτωβρίου 2018 στις 9.30 π.μ. από την Αυτού Θειοτάτη Παναγιότητα τον Οικουμενικό Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίο στην Ιερά Πατριαρχική και Σταυροπηγιακή Μονή των Βλατάδων (κτήριο Μισιρλόγλειου Βιβλιοθήκης) στη Θεσσαλονίκη.
Μετά την τελετή των εγκαινίων θα υπογραφεί Σύμφωνο συνεργασίας μεταξύ του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και του Πατριαρχικού Ιδρύματος Πατερικών Μελετών από τον Πρύτανη του ΑΠΘ κ. Περικλή Μήτκα και τον Πρόεδρο του Ιδρύματος Επίσκοπο Αμορίου κ. Νικηφόρο, και θα ακολουθήσει η παρουσίαση του βιβλίου του κ. Κωνσταντίνου Ζεγκίνη «Παροιμίες της Ίμβρου», από τον κ. Γεώργιο Ξεινό και τον κ. Αθηνόδωρο Συρόπουλο.
Στο τέλος της εκδήλωσης θα απονεμηθούν περγαμηνές επίτιμων μελών της Εταιρείας Μελέτης Ίμβρου και Τενέδου στον Μητροπολίτη Μιλήτου κ. Απόστολο και στον Επίσκοπο Αμορίου κ. Νικηφόρο για το διαρκές ενδιαφέρον και τη στήριξή τους προς την Εταιρεία.
Η όλη εκδήλωση θα ολοκληρωθεί με τον χαιρετισμό της Α.Θ. Παναγιότητος του Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου.
Μετά το πέρας της εκδήλωσης θα ακολουθήσει ξενάγηση από την Έφορο του Πατριαρχικού Ιδρύματος Πατερικών Μελετών δρ. Φλώρα Καραγιάννη, τον επίκ. καθηγητή κ. Γεώργιο Φουστέρη, βυζαντινολόγο, και την κ. Δήμητρα Γουργιώτη-Τριανταφυλλίδη, μουσειολόγο.
(α) Ιστορία και Τέχνη του Αγίου Όρους
(β) Θεολογία και Πνευματική ζωή του Αγίου Όρους
(γ) Μουσική Παράδοση και Ψαλτική Τέχνη του Αγίου Όρους
Το νέο Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών απευθύνεται σε Θεολόγους, ιστορικούς, αρχαιολόγους, φιλολόγους, μουσικολόγους, ιστορικούς της τέχνης, αρχιτέκτονες, νομικούς, αρχειονόμους, μουσειολόγους κ.ά., κατόχους τίτλων πρώτου κύκλου σπουδών Α.Ε.Ι. (πανεπιστήμια και Τ.Ε.Ι.) της ημεδαπής ή ομοταγών ιδρυμάτων της αλλοδαπής (αναγνωρισμένων από το Δ.Ο.Α.Τ.Α.Π.), ή Ανώτατων Εκκλησιαστικών Ακαδημιών, Παιδαγωγικών Ακαδημιών και Παραγωγικών Σχολών.
Στο ΠΜΣ διδάσκουν καθηγητές της Θεολογικής και Φιλοσοφικής Σχολής του ΑΠΘ και διακεκριμένοι ερευνητές και ειδικοί επιστήμονες στα αντικείμενα της ιστορίας, τέχνης, αρχαιολογίας και αρχιτεκτονικής του Αγίου Όρους.
Announcement of the first Postgraduate Studies Program on the History, Spirituality, Art and Music Tradition of Mt Athos Monasticism.
The Master "Studies on the History, Spirituality, Art and Musical Tradition of Mt Athos", which is unique internationally, addresses graduates of theology, history, archaeology, philology, musicology, architecture and other related disciplines and aspires to fill an educational gap in this very interesting scientific area.
Το Τμήμα Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας, στο πλαίσιο της Δομής Δια Βίου Μάθησης του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, οργανώνει επιμορφωτικό πρόγραμμα με τίτλο, «Το Οικουμενικό Πατριαρχείο: Ιστορία-Δίκαιο-Λατρεία».
Η υλοποίηση του σχεδιαζόμενου Προγράμματος, δίμηνης διάρκειας (15 Μαΐου–15 Ιουλίου), έχει ως στόχο την ανάδειξη της πλούσιας και συνεχούς μαρτυρίας 17 αιώνων του Οικουμενικού Πατριαρχείου, ενός εκκλησιαστικού οργανισμού παγκοσμίου εμβέλειας και κύρους. Ειδικότερα, το Πρόγραμμα διαρθρώνεται σε τρεις θεματικές ενότητες: α. Ιστορία – θεσμοί του Οικουμενικού Πατριαρχείου, β. Δίκαιο – σύγχρονη μαρτυρία, και γ. Λατρεία – Αγιολογία. Συνολικά, θα γίνουν 21 μαθήματα (επτά μαθήματα ανά θεματική ενότητα), τα οποία θα καλύψουν 60 διδακτικές ώρες. Προς το τέλος του Προγράμματος θα πραγματοποιηθεί (προαιρετική) επί τόπου ξενάγηση στους ιστορικούς χώρους (ναοί, μονές, ιδρύματα) του Οικουμενικού Πατριαρχείου στην Κωνσταντινούπολη.
Το Πρόγραμμα απευθύνεται σε:
• πτυχιούχους τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, μεταπτυχιακούς φοιτητές, υποψήφιους διδάκτορες και μεταδιδακτορικούς ερευνητές από τους χώρους των ανθρωπιστικών και κοινωνικών επιστημών (θεολόγους, ιστορικούς, νομικούς, φιλολόγους, αρχαιολόγους, ξεναγούς, ιστορικούς της τέχνης κ.ο.κ.),
• απόφοιτους των Ανώτατων Εκκλησιαστικών Ακαδημαϊκών, κληρικούς, ιεροψάλτες και κατηχητές,
• εκπαιδευτικούς της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης και
• όσους ενδιαφέρονται να διευρύνουν τις γνώσεις τους σχετικά με τον εκκλησιαστικό αυτόν θεσμό.
Το κόστος συμμετοχής στο αυτοχρηματοδοτούμενο αυτό Πρόγραμμα ανέρχεται στο ποσό των 180 ευρώ. Τα έξοδα μετακίνησης, διαμονής και διατροφής όσων συμμετάσχουν στην επί τόπου εκπαίδευση στο Οικουμενικό Πατριαρχείο θα καλυφθούν από τους συμμετέχοντες. Η δυνατότητα παροχής υποτροφιών θα εξεταστεί μετά την υποβολή των αιτήσεων και την κατάθεση της πρώτης δόσης.
Μετά το πέρας της επιτυχούς παρακολούθησης χορηγούνται:
1. Βεβαίωση συμμετοχής
2. Πιστοποιητικό επιμόρφωσης.
Αιτήσεις γίνονται δεκτές από 11/3/2016 έως 15/4/2016 και μόνον ηλεκτρονικά.
Για περισσότερες πληροφορίες και αιτήσεις οι ενδιαφερόμενοι καλούνται να επισκεφτούν την ιστοσελίδα της Δομής Δια Βίου Μάθησης ΑΠΘ: http://diaviou.auth.gr/ecupatria ή να επικοινωνούν με την υπεύθυνη της γραμματειακής υποστήριξης του Προγράμματος (e-mail: ecupatria-diaviou@auth.gr & τηλ. 2310 99.66.78).
The aim of the Conference is to highlight the continuing relevance of patristic preaching for the modern world. Renowned university professors and scholars from Greece, France and abroad have been invited to participate in the proceedings in order to bring to light patristic teaching on a series of topics that are widely discussed in our own day: the relationship of man with the natural environment, the equality of the sexes, the equitable distribution of wealth, and the gap between the rich and the poor. Additionally, conference participants will attempt to decode the message that the writings of the Fathers hold for us today about the freedom of the human being as an acting social subject as well as the distinct roles played by Church and State.
The Conference proceedings will take place in the lecture hall of the Society for Macedonian Studies while the special session about the “Patristic Hermeneutics in Dialogue” and the closing ceremony, which will coincide with the feast day of the Apostles Peter and Paul, will be held in the auditorium of the Patriarchal Foundation for Patristic Studies.
Fr Florovsky was a pioneer thinker and formative theologian—in the words of His All-Holiness Ecumenical Patriarch Bartholomew, arguably “the dean of the Orthodox theologians in the 20th century.” Florovsky’s visionary call for theologians to return to the patristic sources and acquire the mind of the Fathers, as well for the Church to dialogue with the historical and ecumenical challenges of our time, has proved profoundly influential on Christian thinkers to this day.
Σκοπός των εν λόγω συνεδρίων είναι η έρευνα και η μελέτη της ιστορίας, της εκκλησιαστικής παράδοσης και του πολιτισμού περιοχών όπου άνθισε ο Ελληνισμός εκτός της σημερινής ελληνικής επικράτειας. Πρώτο σταθμό αποτελεί η περιοχή του Πόντου και ειδικότερα το πρόσωπο του προστάτη της Τραπεζούντας μεγαλομάρτυρος αγίου Ευγενίου. Στο Α΄ Διεθνές Συνέδριο συμμετέχουν ειδικοί επιστήμονες του πανεπιστημίου μας αλλά και από άλλα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα και ερευνητικά κέντρα της ημεδαπής και της αλλοδαπής.
Η εναρκτήρια συνεδρία θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη 18 Ιανουαρίου, 7.00μμ στην Αίθουσα Τελετών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και θα πλαισιωθεί με συναυλία του εμβληματικού έργου των Οδυσσέα Ελύτη και Μίκη Θεοδωράκη «ΤΟ ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ», στην οποία συμμετέχουν ο γνωστός τραγουδιστής Δημήτρης Μπάσης, ο βαρύτονος-ψάλτης Άγγελος Χονδρογιάννης, ο ηθοποιός του ΚΘΒΕ Χρίστος Στυλιανού, και οι Χορωδίες, Νεανική και Μικτή, της Ιεράς Μητροπόλεως Νέας Κρήνης και Καλαμαριάς.
Οι εργασίες του συνεδρίου κατά τις ημέρες Παρασκευή 19 και Σάββατο 20 Ιανουαρίου θα διεξαχθούν στο Προκόπειο Πολυδύναμο Εκκλησιαστικό Κέντρο της Ιεράς Μητροπόλεως Νέας Κρήνης και Καλαμαριάς, στην οδό Καραμαούνα 29, Καλαμαριά.
Pour en savoir davantage et pour formuler des idées sur l'histoire de l'homme de la rue à Byzance, nous proposons de monter un workshop sur l'histoire byzantine telle qu'elle se présentait à l'homme du commun en Byzance. L'âge des persécutions décrit dans les récits des martyrs sera important. La Palestine, même hors des monastères, prend une place centrale dans l'œuvre de Cyrille de Scythopolis, et les destins d'autres régions seront également présentés dans des textes hagiographiques destinés à exposer des miracles et vies angéliques. Le ménologe du Métaphraste nous donne une version complète datant de la fin du dixième siècle, mais d'autres textes hagiographiques et d'autres ménologes nous en donnent d'autres, tous marquées par les intérêts et les renseignements disponibles pour les hagiographes. De cette manière, des moines et des fidèles byzantins avaient l'occasion de s'orienter sur toute l'histoire impériale dès l'arrivée du christianisme et de temps en temps même sur des époques antérieures. Des empereurs, des impératrices, des évêques et pas mal d'autres personnes leur seraient donc connus. Et l'on pouvait même se renseigner sur des coins lointains ou perdus de l'empire et sur des lieux hors des frontières.
Donc, la question posée n'est pas ce que nous pouvons en extraire comme données historiques, mais quelles conceptions de l'histoire impériale et même ecclésiastique l'homme du commun en Byzance pouvait avoir sur la base de ces textes. Quelles constructions idéologiques y sont les plus répandues ? L'homme du commun pouvait-il se poser des questions critiques en se confiant à ces présentations ? Et les images impériales sur des monnaies, dans des places et sur les monuments confirmaient-elles cette historiographie simplifiée accessible aux Byzantins communs?
Hagiography offered the only narrative presentations of Byzantine history to the common Byzantine. In combination with portraits on coins, the series of indictions and the imperial monuments, hagiographical texts were the only means through which the average person could obtain more or less precise data on the phases, reigns and main events of the empire. While historiographical accounts remained the preoccupation of the literati and were read only in aristocratic, imperial and patriarchal circles, readings of the lives of saints, martyrs and miracles were heard in churches and monasteries. If in Byzantium in general there was a narrative notion of the history of the empire, we shall find it in the thousands of manuscripts preserving hagiographical texts.
In order to learn more and to formulate ideas on the history of the common person in Byzantium, we propose a workshop on Byzantine history as it presented itself to the average person. The age of persecution described in the accounts of martyrs will be important. Palestine, even outside the monasteries, takes centre stage in the work of Cyril of Skythopolis, and the destinies of other regions were also highlighted in hagiographical texts intended to expose miracles and angelic lives. The Metaphrastic Menologion gives us a complete version dating from the end of the tenth century, but other hagiographical texts and menologia give us others, all marked by the interests and information available to the hagiographers. In this way, Byzantine monks and devotees had the opportunity to orient themselves in the entire history of the empire from the arrival of Christianity, and sometimes also in earlier periods. Emperors, empresses, bishops and many others would be known to them. One could even learn about distant or lost corners of the empire and about places beyond the borders.
Accordingly, the question is not what we can extract as historical data, but what conceptions of imperial and even ecclesiastical history one could have on the basis of these texts. Which ideological conceptions were most widespread? Could the average persons ask themselves critical questions by entrusting themselves to these presentations? And did the imperial images on coins, in public squares and monuments confirm this simplified historiography accessible to the common Byzantines?
Κατά τη διάρκεια των ετησίων Διεθνών Επιστημονικών Εργαστηρίων, στα οποία δεν θα υπάρχει συγκεκριμένο θεματολόγιο, θα παρουσιάζονται επιστημονικές ανακοινώσεις και ερευνητικές εργασίες, πρωτότυπες και καινοτόμες, ατομικές ή συλλογικές, καθιερωμένων αλλά και νέων επιστημόνων, για την ιστορία, την τέχνη, την θεολογία, την αρχιτεκτονική, το φυσικό περιβάλλον, κλπ. της Αθωνικής Πολιτείας.
Το Πρώτο Διεθνές Επιστημονικό Εργαστήριο, θα πραγματοποιηθεί το διήμερο 9 και 10 Δεκεμβρίου 2016, οργανώνεται από την Αγιορειτική Εστία με ευθύνη Επιστημονικής Επιτροπής, η οποία συγκροτήθηκε ειδικά για το σκοπό.
Mount Athos Centre after the completion of ten international scientific conferences, that were organized during the decade 2006-2015, launches this year a new annual event for the promotion and presentation of scientific and research work on Mount Athos, the one of International Scientific Laboratories.
During the annual International Scientific Laboratories, in which there will be no specific agenda, there will be presented scientific papers and research works, original and innovative, individual or collective, of established or young scientists, in history, art, theology, architecture, natural environment, etc. of Mount Athos.
The first International Scientific Workshop will be held during the weekend of December 9 and December 10, 2016, is organized by the Mount Athos Center with liability of the Scientific Committee which is specially set up for this purpose.
Les intervenants du colloque, biblistes, patrologues, médiévistes et philosophes souhaitent aborder le thème complexe du statut des animaux dans la pensée chrétienne ancienne et médiévale selon une perspective eschatologique, en se concentrant, en particulier, sur la question du salut des animaux dans le projet divin. Dans une perspective pluridisciplinaire, exposés et discussions susciteront, nous l’espérons, une réflexion féconde.
Facoltà Teologica dell’Italia Settentrionale
Istituto Superiore di Scienze Religiose di Milano
Arcidiocesi di Milano
Progetto Culturale CEI
In collaboration with:
“Ss Cyril and Methodius” School of Post-Graduate and Doctoral Studies – Russian Orthodox Church
“St. Tikhon” Orthodox University – Moscow
St. Petersburg Theological Academy – St. Petersburg
Russian Presidential Academy of National Economy and Public Administration - Moscow
National Research Nuclear University - Moscow
Theological School of Halki – Ecumenical Patriarchate of Constantinople - Istanbul
School of Theology of the Aristotle University – Thessaloniki
Hellenic College Holy Cross – GreekOrthodox School of Theology – Boston, MA
Institut de Théologie Orthodoxe Saint Serge – Paris
“St. Vladimir” Orthodox Theological Seminary – New York
“Mihail Kogălniceanu” University’s Theological Faculty – Bucharest – Romania
“Dumitru Staniloae” Orthodox Theological Faculty – Iasi – Romania
"Alexandru Ioan Cuza" Orthodox University – Iasi – Romania
Presentation
This project is the result of an initiative by the Theological Faculty of Northern Italy (FTIS) that – collecting some indications from the Church of Milan – integrates the availability of other universities.
Starting from the evidence of the presence of non-Catholic Christians, the ecumenical activity of the dioceses is focused on a progressive involvement of the many Orthodox communities established in the recent years, more and more eager to gain and share a greater presence in the theological, cultural and academic life of the Ambrosian Church.
The suggestion of the Cardinal Archbishop was an intense confrontation in order to promote a fruitful exchange of teachers with the theological faculties of the Orthodox world – from the exchange of visits that took place recently with the Ecumenical Patriarch of Constantinople H.H. Bartholomew I – has sparked the availability and interest of other universities in supporting the initiative, particularly the Department of Russian Language and Culture of the Catholic University of the Sacred Heart of Milan and the Class of Slavic Studies of the Biblioteca Ambrosiana.
The project consists of a research seminar organized by the FTIS in agreement with some of the Orthodox Theological Faculties of different countries.
The research area is indicated by the theme of the Ecclesial Meeting of Florence in November 2015, promoted by the Italian Episcopal Conference: Christian humanism in the face of new frontiers of contemporary anthropology.
The interest shown by the orthodox theologians to begin a debate on the anthropological impact of the Christian faith nowadays (the general view of the man, the confrontation between religions in a globalized world, as well as some specific issues like the meaning of the family and the conjugal love, the issues related to the beginning and the end of the life, the new open borders from neurosciences and biotechnologies) has generated a series of conferences with many voices, both Catholic and Orthodox, on the key issues of the current " anthropological question".
This project represents the first step of a more ambitious program of cooperation at theological and academic level with the Orthodox Theological Faculties, which aims to create permanent areas of joint research and also, if possible, to establish an exchange of professors and therefore students.
The outcome of this academic research seminar will be the publication of a book on the "new Christian humanism" in a Catholic-Orthodox perspective.
The nature of the subjects treated and the particular Orthodox Catholic perspective, make this program appealing to who – engaged in the ecumenical dialogue or not – has the desire to read in depth the signs of our time.
The seminar not only enables Christian communities to meet together, but wants to take advantage of the urgencies related to social change in order to move forward in the journey toward Christian unity, which has always been at the heart of the Church, and has also been indicated by our Archbishop as a task (at least in term of awareness) for all the communities.
Professors, teachers of religion, priests, catholic, orthodox and christians from other confessions: everyone can seize the opportunity of this meetings to have an experience of confrontation and dialogue with believers from all over the world.
Life in Christ is the gift that God the Father gives to those who believe in his Son Jesus, Christ and Lord, and who accept the graces of the sacraments of Christian initiation. The believer, pilgrim towards the Kingdom, moved by the Holy Spirit, enters into a dynamism of spiritual growth and interiorization. This dynamism carries him towards the accomplishment that saves him from sin and death and lets him taste already in this life the joy of salvation. The gift of divine life, however, requires the believer’s synergy.
The parable of the sower and the seed can illustrate what in the last analysis remains the mystery of God’s love for his Church and its children (cf. Mk 4,1–20; Mt 13,1–23; Lk 8,4–15; Jn 12,23–25). The seed is the Word of God. Jesus Christ is the sower who sows generously, without excluding anybody. The ground, however, is not all of the same quality. The believer must work to purify the ground of his heart. He must consent to live with Christ on the cross and to lose his life for the love of God and of his neighbor. He is called to follow Christ in his passage to the Father. The spiritual struggle in an ever greater obedience to the Word of God is the daily bread that he eats with patience ( cf. Lk 8,15).
The coming conference will help us to examine more deeply some essential aspects of this road along the stages of Christian conversion.
Venezia, 26 aprile 2018,
Ca’ Foscari, Aula Baratto, ore 17.00,
con l'intervento di Antonio Rigo, Olivier Delouis e Symeon Paschalidis