GRID Architecture, Planning and Design Journal, 2023
In 2011; after a series of workshops, round table discussions, think-tank sessions and meetings w... more In 2011; after a series of workshops, round table discussions, think-tank sessions and meetings with hundreds of professionals from various fields, International Federation of Interior Architects/Designers (IFI) introduced a striking document coined “IFI Interiors Declaration” as a manifestation of the interiors discipline. This manifesto focuses on the interiors phenomenon through seven predetermined concepts as value, relevance, responsibility, culture, business, knowledge and identity. The IFI Interiors Declaration (IFI ID) is a consensus based vision/mission statement that is manifesting the discipline of interiors through its purpose and value. Rather than trying to come up with a detailed explanatory document like a constitution, it was aimed to provide a more general and brief document for interiors internationally. The study aims to reconsider this historical document through a rhetorical analysis which aims to examine and understand the discourse of the declaration through seven specific concepts in relation with several other discourses and theories. It is concluded that the IFI Interiors Declaration is open for interpretation in relation with cultural and regional means but as a common understanding it is specifically addressing the fact that interior architecture/design supports life and humanity by all its activities, functions and actions.
Yasam Dostu Tasarim ya da son donemde yaygin kullanimi ile Biyofilik Tasarim (Biophilic Design) k... more Yasam Dostu Tasarim ya da son donemde yaygin kullanimi ile Biyofilik Tasarim (Biophilic Design) kavrami bir tasarim eylemi olarak aslinda yeni bir kavram degil. Insanin, dogayla olma, dogayla baglanti kurma ve dogada olma icgudulerine dayali dogustan gelen egilimlerinin tumu Biyofili kavrami kapsaminda tanimlanmaktadir. Biyofilik Tasarim ya da Yasam Dostu Tasarim kavrami ise icinde bulundugumuz yapili cevrenin yenilikci bir bakis acisi ile dogayla baglantili olarak tasarlanmasidir. Peyzaj Mimarligi en genel tanimi ile sanat, cevre, mimari, muhendislik, sosyoloji ve tasarim unsurlarinin tumunu bir arada kapsayan farkli olcek ve kapsamlarda hem acik alan hem kapali mekanlarin tasarlanmasi pratigidir. 21. yuzyilin ic mimari pratigi dikkate alindiginda, ic mekan kurgusunda hic olmadigi kadar biyofilik tasarim anlayisinin tasarimcilar tarafindan benimsendigi ve ozellikle stres duzeyinin yuksek oldugu kamusal mekanlarda dogaya donuk, dogaya karisan ve/veya dogadan esinlenen tasarim yaklas...
Learning Management Systems (LMS) are widely used to support teaching, produce large datasets as ... more Learning Management Systems (LMS) are widely used to support teaching, produce large datasets as instructors upload content, post assignments and tests, and feedback to learners. While using content provided, submitting assignments, etc., students also create large amounts of data, which are potentially valuable for assessing engagement levels. Issues of measuring student engagement and its contribution to success have led to the launch of a new field of study, Learning Analytics. LMSs with analytics tools have potential as an evidence-based systematic approach to evaluating and improving education. This approach can predict student dropout and retention, and provide data for institutional strategy-making processes, but other benefits are less well established. The possible impact of such tools on course design in particular needs clarification. This study was conducted at a private foundation university in Turkey, where Blackboard LMS has been widely adopted. Data from Blackboard A...
Design studio has always been the major interest of design education research. In time, by the ch... more Design studio has always been the major interest of design education research. In time, by the change of world through social, economical, psychological, technological developments, new trends have been brought up, new systems have been utilized, new terminologies and theories have been integrated in the curriculum of design education. Especially technological developments ,have a great effect on the ,structure
The most commonly used space in architectural education is the studio, which functions both as a ... more The most commonly used space in architectural education is the studio, which functions both as a learning centre and as a complex social organization. The behavioural elements in the design studio are analysed with respect to the social processes of environmental psychology; namely privacy, personal space, territoriality and crowding. A case study was conducted to evaluate the differences between the
The study focuses on design education using ‘Index of Learning Style’ (ILS) and explores the effe... more The study focuses on design education using ‘Index of Learning Style’ (ILS) and explores the effects of learning styles and gender on the performance scores of design students. The ILS is designed to assess preferences on four scales of a learning style model formulated by Felder and Silverman (1988). The findings indicated that the usual methods of interior architecture education
... The preliminary Turkish version of the LSI test was developed and tested by Askar and Akkoyun... more ... The preliminary Turkish version of the LSI test was developed and tested by Askar and Akkoyunlu (1993). ... greater than 1. Items that had relationships 50% and above with the factor component were thought to describe the factor and its related scale the best, thus those items ...
ÖZ
Yol boyu yan-mekânlar, kent içinde sundukları yüksek erişilebilirliğe bağlı olarak yoğun yaya... more ÖZ
Yol boyu yan-mekânlar, kent içinde sundukları yüksek erişilebilirliğe bağlı olarak yoğun yaya kullanımı barındırdıklarında kamusal mekân özellikleri gösterirler. Yollar, çeşitli ve çok sayıda kullanıcıyı bir araya getirerek karşılaşma olasılığı yaratmak yanında ortaya koydukları aktivite ve canlılıkla da kentselliğin oluşmasında temel oluştururlar. Günümüzde artan araç hızı nedeniyle araç sürücülerinin görsel algısı ve karşılaşma deneyimi indirgenmiştir. Bunun yanında, yan-mekânlardaki yayalar yüksek hız ve yoğun trafiğin sebep olduğu pek çok olumsuz etkiye maruz kalmaktadır. Bu çalışma, kentte kamusal mekân olarak hem olumlu hem de araç trafiği sebebiyle olumsuz özelliklere sahip olan yol boyu yan-mekânların kullanıcıları yayalar tarafından hangi özelliklerinin baskın olarak algılandığını ve bu algının örnek bir alanda gerçekleşen yol genişletme işlemi ile nasıl değiştiğini ortaya koymayı amaçlamaktadır. Çalışma alanı, Ankara’nın ana ulaşım akslarından Eskişehir yolunun kentsel gelişim ve yaya kullanımının en yoğun olduğu doğu kısmıdır. Yayaların mekânı algılarını gürültülü/yorucu, hızlı/güvensiz, tozlu/sağlıksız gibi olumsuz özellikler yanında dinamik/canlı, eğlenceli ve yeşil gibi olumlu özelliklerle tanımlamaları istenmiş, bu tanımlar yanında kamusal mekân olarak algıyı ölçmek amacıyla herkesin bildiği tanım sıfatı da seçeneklere eklenmiştir. Olumlu tanımlar arasında dinamik/canlı tanımı, kentsellik algısını ölçmek için kullanılmıştır.
214 kullanıcının profillerine bakıldığında mekânın çevreden yürüyerek gelenler (%14.3) yanında araçla hem kent içinden (%53.8) hem de kent dışından gelen (%14.3) kullanıcı çeşitliliği oluşturduğu görüldü. Kullanıcıların mekânı öncelikle olumsuz özellikleriyle gürültülü/yorucu (%60.7), hızlı/güvensiz (%41.6) ve tozlu/sağlıksız (%39) olarak algıladıkları, sonrasında herkesin bildiği (%32.7) ve dinamik/canlı (%26.2) bir yer olarak tanımladıkları görüldü. Çalışmanın ikinci aşamasında, yol genişletme işleminden sonra mekânın algısı sorgulandı, tanımlayıcı sıfatlar arasında en büyük değişikliğin herkesin bildiği ve dinamik/canlı tanımlarındaki artışla gerçekleştiği, olumsuz algılar arasında ise sadece hızlı/güvensiz algısında artış olduğu görüldü.
Türkiye'de İçMimarlık Eğitiminin Tarihi, Gelişimi Ulusal Sempozyumuve Geleceği 2020, 2019
Sanayi-i Nefise Mektebi ile başlayıp daha sonra Güzel Sanatlar Akademisi adı altında Dahili Tezyi... more Sanayi-i Nefise Mektebi ile başlayıp daha sonra Güzel Sanatlar Akademisi adı altında Dahili Tezyinat adı ile genç Cumhuriyetimizle birlikte formal nitelik kazanan içmimarlık eğitimi, 1957’de Devlet Tatbiki Güzel Sanatlar Akademisi’nin kurulmasıyla yeni bir kimlik kazanmış ve halen günümüzde sürmekte olan içmimarlık eğitimin temellerini oluşturmuştur. Daha sonra 1980 ve 1990’lardaki gelişmelerle alana ilgi artmış, önce devlet üniversitelerinde yaygınlaşan içmimarlık eğitimi 1987 yılında Türkiye’nin ilk vakıf üniversitesi olan Bilkent Üniversitesi ile yeni bir açılım ve kimlik kazanmıştır. Bu gelişmeler ışığında uygulamalı sanatlar ve güzel sanatlar altında gelişen içmimarlık özellikle 20. yüzyılın son 10 yıllık diliminde belirgin bir kimlik değişimine girerek yapılı çevrede daha teknik bir disiplin olarak yer almaya başlayarak birçok farklı tasarım disipliniyle daha yakın bir dirsek temasına geçmeye başlamıştır. Öte yandan, tüm bu gelişmeler ışığında alandaki bilimsel ve akademik çalışmalara da ilgi artmış, içmimarlık kendi alt uzmanlıklarını oluşturan bir üst kimlik kazanmaya başlamıştır. Tüm bu gelişmelere rağmen ya da bu gelişmeler neticesinde, hala meslek tanımına ve kimliğine ilişkin tartışmalar sürmekte ve bu tartışmalar ışığında da çok farklı yapılar altında bir çok içmimarlık programı eğitim vermeye devam etmektedir. Yükseköğretim Program Atlas’ı 2018 verilerine göre Türkiye genelinde aktif olan 77 program Mühendislik, Mimarlık, Tasarım ve Güzel Sanatlar Fakülteleri altında yer almaktadır. Bu farklılığın yanı sıra, içmimarlık bölümlerine eski dönemlerde yetenek sınavı ile öğrenci kabul edilirken, günümüzde bir kısmı sayısal puan türüne göre bir kısmı ise eşit ağırlıklı puan türüne göre öğrenci kabul etmektedir. Çalışmanın odağı içmimarlık bölümlerinin hangi puan türüne göre öğrenci alabileceklerine yönelik bir önerme oluşturabilmek amacıyla konuyu Deneyimsel Öğrenme Kuramı (ELT) kapsamında öğrenme biçemleri (learning styles) üzerinden değerlendirmektir. Önceki çalışmalar göstermektedir ki içmimarlık öğrencilerinin öğrenme tercihleri çoğunlukla hissederek ve soyut kavramsallaştırma yöntemlerine dayanmakta, ve büyük ölçüde aktif katılımcı ve görsel öğrenme yönündedir. Çalışma sonuçları da önceki çalışma sonuçlarına paralel sonuçlar çıkarmıştır. Farklı formasyondaki içmimarlık programları arasında öğrenme tercihlerine yönelik nüanslar olsa da içmimarlık alanı genel olarak dengeli bir öğrenme modelini desteklemektedir.
GRID Architecture, Planning and Design Journal, 2023
In 2011; after a series of workshops, round table discussions, think-tank sessions and meetings w... more In 2011; after a series of workshops, round table discussions, think-tank sessions and meetings with hundreds of professionals from various fields, International Federation of Interior Architects/Designers (IFI) introduced a striking document coined “IFI Interiors Declaration” as a manifestation of the interiors discipline. This manifesto focuses on the interiors phenomenon through seven predetermined concepts as value, relevance, responsibility, culture, business, knowledge and identity. The IFI Interiors Declaration (IFI ID) is a consensus based vision/mission statement that is manifesting the discipline of interiors through its purpose and value. Rather than trying to come up with a detailed explanatory document like a constitution, it was aimed to provide a more general and brief document for interiors internationally. The study aims to reconsider this historical document through a rhetorical analysis which aims to examine and understand the discourse of the declaration through seven specific concepts in relation with several other discourses and theories. It is concluded that the IFI Interiors Declaration is open for interpretation in relation with cultural and regional means but as a common understanding it is specifically addressing the fact that interior architecture/design supports life and humanity by all its activities, functions and actions.
Yasam Dostu Tasarim ya da son donemde yaygin kullanimi ile Biyofilik Tasarim (Biophilic Design) k... more Yasam Dostu Tasarim ya da son donemde yaygin kullanimi ile Biyofilik Tasarim (Biophilic Design) kavrami bir tasarim eylemi olarak aslinda yeni bir kavram degil. Insanin, dogayla olma, dogayla baglanti kurma ve dogada olma icgudulerine dayali dogustan gelen egilimlerinin tumu Biyofili kavrami kapsaminda tanimlanmaktadir. Biyofilik Tasarim ya da Yasam Dostu Tasarim kavrami ise icinde bulundugumuz yapili cevrenin yenilikci bir bakis acisi ile dogayla baglantili olarak tasarlanmasidir. Peyzaj Mimarligi en genel tanimi ile sanat, cevre, mimari, muhendislik, sosyoloji ve tasarim unsurlarinin tumunu bir arada kapsayan farkli olcek ve kapsamlarda hem acik alan hem kapali mekanlarin tasarlanmasi pratigidir. 21. yuzyilin ic mimari pratigi dikkate alindiginda, ic mekan kurgusunda hic olmadigi kadar biyofilik tasarim anlayisinin tasarimcilar tarafindan benimsendigi ve ozellikle stres duzeyinin yuksek oldugu kamusal mekanlarda dogaya donuk, dogaya karisan ve/veya dogadan esinlenen tasarim yaklas...
Learning Management Systems (LMS) are widely used to support teaching, produce large datasets as ... more Learning Management Systems (LMS) are widely used to support teaching, produce large datasets as instructors upload content, post assignments and tests, and feedback to learners. While using content provided, submitting assignments, etc., students also create large amounts of data, which are potentially valuable for assessing engagement levels. Issues of measuring student engagement and its contribution to success have led to the launch of a new field of study, Learning Analytics. LMSs with analytics tools have potential as an evidence-based systematic approach to evaluating and improving education. This approach can predict student dropout and retention, and provide data for institutional strategy-making processes, but other benefits are less well established. The possible impact of such tools on course design in particular needs clarification. This study was conducted at a private foundation university in Turkey, where Blackboard LMS has been widely adopted. Data from Blackboard A...
Design studio has always been the major interest of design education research. In time, by the ch... more Design studio has always been the major interest of design education research. In time, by the change of world through social, economical, psychological, technological developments, new trends have been brought up, new systems have been utilized, new terminologies and theories have been integrated in the curriculum of design education. Especially technological developments ,have a great effect on the ,structure
The most commonly used space in architectural education is the studio, which functions both as a ... more The most commonly used space in architectural education is the studio, which functions both as a learning centre and as a complex social organization. The behavioural elements in the design studio are analysed with respect to the social processes of environmental psychology; namely privacy, personal space, territoriality and crowding. A case study was conducted to evaluate the differences between the
The study focuses on design education using ‘Index of Learning Style’ (ILS) and explores the effe... more The study focuses on design education using ‘Index of Learning Style’ (ILS) and explores the effects of learning styles and gender on the performance scores of design students. The ILS is designed to assess preferences on four scales of a learning style model formulated by Felder and Silverman (1988). The findings indicated that the usual methods of interior architecture education
... The preliminary Turkish version of the LSI test was developed and tested by Askar and Akkoyun... more ... The preliminary Turkish version of the LSI test was developed and tested by Askar and Akkoyunlu (1993). ... greater than 1. Items that had relationships 50% and above with the factor component were thought to describe the factor and its related scale the best, thus those items ...
ÖZ
Yol boyu yan-mekânlar, kent içinde sundukları yüksek erişilebilirliğe bağlı olarak yoğun yaya... more ÖZ
Yol boyu yan-mekânlar, kent içinde sundukları yüksek erişilebilirliğe bağlı olarak yoğun yaya kullanımı barındırdıklarında kamusal mekân özellikleri gösterirler. Yollar, çeşitli ve çok sayıda kullanıcıyı bir araya getirerek karşılaşma olasılığı yaratmak yanında ortaya koydukları aktivite ve canlılıkla da kentselliğin oluşmasında temel oluştururlar. Günümüzde artan araç hızı nedeniyle araç sürücülerinin görsel algısı ve karşılaşma deneyimi indirgenmiştir. Bunun yanında, yan-mekânlardaki yayalar yüksek hız ve yoğun trafiğin sebep olduğu pek çok olumsuz etkiye maruz kalmaktadır. Bu çalışma, kentte kamusal mekân olarak hem olumlu hem de araç trafiği sebebiyle olumsuz özelliklere sahip olan yol boyu yan-mekânların kullanıcıları yayalar tarafından hangi özelliklerinin baskın olarak algılandığını ve bu algının örnek bir alanda gerçekleşen yol genişletme işlemi ile nasıl değiştiğini ortaya koymayı amaçlamaktadır. Çalışma alanı, Ankara’nın ana ulaşım akslarından Eskişehir yolunun kentsel gelişim ve yaya kullanımının en yoğun olduğu doğu kısmıdır. Yayaların mekânı algılarını gürültülü/yorucu, hızlı/güvensiz, tozlu/sağlıksız gibi olumsuz özellikler yanında dinamik/canlı, eğlenceli ve yeşil gibi olumlu özelliklerle tanımlamaları istenmiş, bu tanımlar yanında kamusal mekân olarak algıyı ölçmek amacıyla herkesin bildiği tanım sıfatı da seçeneklere eklenmiştir. Olumlu tanımlar arasında dinamik/canlı tanımı, kentsellik algısını ölçmek için kullanılmıştır.
214 kullanıcının profillerine bakıldığında mekânın çevreden yürüyerek gelenler (%14.3) yanında araçla hem kent içinden (%53.8) hem de kent dışından gelen (%14.3) kullanıcı çeşitliliği oluşturduğu görüldü. Kullanıcıların mekânı öncelikle olumsuz özellikleriyle gürültülü/yorucu (%60.7), hızlı/güvensiz (%41.6) ve tozlu/sağlıksız (%39) olarak algıladıkları, sonrasında herkesin bildiği (%32.7) ve dinamik/canlı (%26.2) bir yer olarak tanımladıkları görüldü. Çalışmanın ikinci aşamasında, yol genişletme işleminden sonra mekânın algısı sorgulandı, tanımlayıcı sıfatlar arasında en büyük değişikliğin herkesin bildiği ve dinamik/canlı tanımlarındaki artışla gerçekleştiği, olumsuz algılar arasında ise sadece hızlı/güvensiz algısında artış olduğu görüldü.
Türkiye'de İçMimarlık Eğitiminin Tarihi, Gelişimi Ulusal Sempozyumuve Geleceği 2020, 2019
Sanayi-i Nefise Mektebi ile başlayıp daha sonra Güzel Sanatlar Akademisi adı altında Dahili Tezyi... more Sanayi-i Nefise Mektebi ile başlayıp daha sonra Güzel Sanatlar Akademisi adı altında Dahili Tezyinat adı ile genç Cumhuriyetimizle birlikte formal nitelik kazanan içmimarlık eğitimi, 1957’de Devlet Tatbiki Güzel Sanatlar Akademisi’nin kurulmasıyla yeni bir kimlik kazanmış ve halen günümüzde sürmekte olan içmimarlık eğitimin temellerini oluşturmuştur. Daha sonra 1980 ve 1990’lardaki gelişmelerle alana ilgi artmış, önce devlet üniversitelerinde yaygınlaşan içmimarlık eğitimi 1987 yılında Türkiye’nin ilk vakıf üniversitesi olan Bilkent Üniversitesi ile yeni bir açılım ve kimlik kazanmıştır. Bu gelişmeler ışığında uygulamalı sanatlar ve güzel sanatlar altında gelişen içmimarlık özellikle 20. yüzyılın son 10 yıllık diliminde belirgin bir kimlik değişimine girerek yapılı çevrede daha teknik bir disiplin olarak yer almaya başlayarak birçok farklı tasarım disipliniyle daha yakın bir dirsek temasına geçmeye başlamıştır. Öte yandan, tüm bu gelişmeler ışığında alandaki bilimsel ve akademik çalışmalara da ilgi artmış, içmimarlık kendi alt uzmanlıklarını oluşturan bir üst kimlik kazanmaya başlamıştır. Tüm bu gelişmelere rağmen ya da bu gelişmeler neticesinde, hala meslek tanımına ve kimliğine ilişkin tartışmalar sürmekte ve bu tartışmalar ışığında da çok farklı yapılar altında bir çok içmimarlık programı eğitim vermeye devam etmektedir. Yükseköğretim Program Atlas’ı 2018 verilerine göre Türkiye genelinde aktif olan 77 program Mühendislik, Mimarlık, Tasarım ve Güzel Sanatlar Fakülteleri altında yer almaktadır. Bu farklılığın yanı sıra, içmimarlık bölümlerine eski dönemlerde yetenek sınavı ile öğrenci kabul edilirken, günümüzde bir kısmı sayısal puan türüne göre bir kısmı ise eşit ağırlıklı puan türüne göre öğrenci kabul etmektedir. Çalışmanın odağı içmimarlık bölümlerinin hangi puan türüne göre öğrenci alabileceklerine yönelik bir önerme oluşturabilmek amacıyla konuyu Deneyimsel Öğrenme Kuramı (ELT) kapsamında öğrenme biçemleri (learning styles) üzerinden değerlendirmektir. Önceki çalışmalar göstermektedir ki içmimarlık öğrencilerinin öğrenme tercihleri çoğunlukla hissederek ve soyut kavramsallaştırma yöntemlerine dayanmakta, ve büyük ölçüde aktif katılımcı ve görsel öğrenme yönündedir. Çalışma sonuçları da önceki çalışma sonuçlarına paralel sonuçlar çıkarmıştır. Farklı formasyondaki içmimarlık programları arasında öğrenme tercihlerine yönelik nüanslar olsa da içmimarlık alanı genel olarak dengeli bir öğrenme modelini desteklemektedir.
Uploads
Yol boyu yan-mekânlar, kent içinde sundukları yüksek erişilebilirliğe bağlı olarak yoğun yaya kullanımı barındırdıklarında kamusal mekân özellikleri gösterirler. Yollar, çeşitli ve çok sayıda kullanıcıyı bir araya getirerek karşılaşma olasılığı yaratmak yanında ortaya koydukları aktivite ve canlılıkla da kentselliğin oluşmasında temel oluştururlar. Günümüzde artan araç hızı nedeniyle araç sürücülerinin görsel algısı ve karşılaşma deneyimi indirgenmiştir. Bunun yanında, yan-mekânlardaki yayalar yüksek hız ve yoğun trafiğin sebep olduğu pek çok olumsuz etkiye maruz kalmaktadır. Bu çalışma, kentte kamusal mekân olarak hem olumlu hem de araç trafiği sebebiyle olumsuz özelliklere sahip olan yol boyu yan-mekânların kullanıcıları yayalar tarafından hangi özelliklerinin baskın olarak algılandığını ve bu algının örnek bir alanda gerçekleşen yol genişletme işlemi ile nasıl değiştiğini ortaya koymayı amaçlamaktadır. Çalışma alanı, Ankara’nın ana ulaşım akslarından Eskişehir yolunun kentsel gelişim ve yaya kullanımının en yoğun olduğu doğu kısmıdır. Yayaların mekânı algılarını gürültülü/yorucu, hızlı/güvensiz, tozlu/sağlıksız gibi olumsuz özellikler yanında dinamik/canlı, eğlenceli ve yeşil gibi olumlu özelliklerle tanımlamaları istenmiş, bu tanımlar yanında kamusal mekân olarak algıyı ölçmek amacıyla herkesin bildiği tanım sıfatı da seçeneklere eklenmiştir. Olumlu tanımlar arasında dinamik/canlı tanımı, kentsellik algısını ölçmek için kullanılmıştır.
214 kullanıcının profillerine bakıldığında mekânın çevreden yürüyerek gelenler (%14.3) yanında araçla hem kent içinden (%53.8) hem de kent dışından gelen (%14.3) kullanıcı çeşitliliği oluşturduğu görüldü. Kullanıcıların mekânı öncelikle olumsuz özellikleriyle gürültülü/yorucu (%60.7), hızlı/güvensiz (%41.6) ve tozlu/sağlıksız (%39) olarak algıladıkları, sonrasında herkesin bildiği (%32.7) ve dinamik/canlı (%26.2) bir yer olarak tanımladıkları görüldü. Çalışmanın ikinci aşamasında, yol genişletme işleminden sonra mekânın algısı sorgulandı, tanımlayıcı sıfatlar arasında en büyük değişikliğin herkesin bildiği ve dinamik/canlı tanımlarındaki artışla gerçekleştiği, olumsuz algılar arasında ise sadece hızlı/güvensiz algısında artış olduğu görüldü.
Yol boyu yan-mekânlar, kent içinde sundukları yüksek erişilebilirliğe bağlı olarak yoğun yaya kullanımı barındırdıklarında kamusal mekân özellikleri gösterirler. Yollar, çeşitli ve çok sayıda kullanıcıyı bir araya getirerek karşılaşma olasılığı yaratmak yanında ortaya koydukları aktivite ve canlılıkla da kentselliğin oluşmasında temel oluştururlar. Günümüzde artan araç hızı nedeniyle araç sürücülerinin görsel algısı ve karşılaşma deneyimi indirgenmiştir. Bunun yanında, yan-mekânlardaki yayalar yüksek hız ve yoğun trafiğin sebep olduğu pek çok olumsuz etkiye maruz kalmaktadır. Bu çalışma, kentte kamusal mekân olarak hem olumlu hem de araç trafiği sebebiyle olumsuz özelliklere sahip olan yol boyu yan-mekânların kullanıcıları yayalar tarafından hangi özelliklerinin baskın olarak algılandığını ve bu algının örnek bir alanda gerçekleşen yol genişletme işlemi ile nasıl değiştiğini ortaya koymayı amaçlamaktadır. Çalışma alanı, Ankara’nın ana ulaşım akslarından Eskişehir yolunun kentsel gelişim ve yaya kullanımının en yoğun olduğu doğu kısmıdır. Yayaların mekânı algılarını gürültülü/yorucu, hızlı/güvensiz, tozlu/sağlıksız gibi olumsuz özellikler yanında dinamik/canlı, eğlenceli ve yeşil gibi olumlu özelliklerle tanımlamaları istenmiş, bu tanımlar yanında kamusal mekân olarak algıyı ölçmek amacıyla herkesin bildiği tanım sıfatı da seçeneklere eklenmiştir. Olumlu tanımlar arasında dinamik/canlı tanımı, kentsellik algısını ölçmek için kullanılmıştır.
214 kullanıcının profillerine bakıldığında mekânın çevreden yürüyerek gelenler (%14.3) yanında araçla hem kent içinden (%53.8) hem de kent dışından gelen (%14.3) kullanıcı çeşitliliği oluşturduğu görüldü. Kullanıcıların mekânı öncelikle olumsuz özellikleriyle gürültülü/yorucu (%60.7), hızlı/güvensiz (%41.6) ve tozlu/sağlıksız (%39) olarak algıladıkları, sonrasında herkesin bildiği (%32.7) ve dinamik/canlı (%26.2) bir yer olarak tanımladıkları görüldü. Çalışmanın ikinci aşamasında, yol genişletme işleminden sonra mekânın algısı sorgulandı, tanımlayıcı sıfatlar arasında en büyük değişikliğin herkesin bildiği ve dinamik/canlı tanımlarındaki artışla gerçekleştiği, olumsuz algılar arasında ise sadece hızlı/güvensiz algısında artış olduğu görüldü.