pustelnia
pustelnia (język polski)
[edytuj]- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) siedziba pustelnika; zob. też erem w Wikipedii
- (1.2) archit. niewielki pawilon w ogrodzie lub parku przeznaczony do wypoczynku na uboczu; zob. też ermitaż (architektura) w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik pustelnia pustelnie dopełniacz pustelni pustelni celownik pustelni pustelniom biernik pustelnię pustelnie narzędnik pustelnią pustelniami miejscownik pustelni pustelniach wołacz pustelnio pustelnie
- przykłady:
- (1.1) Eremita zamieszkał w pustelni, gdzie znalazł ciszę i spokój.
- (1.2) Znalazł hrabinę w pustelni, drzemała z pieskiem na kolanach.
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) erem, eremitorium, samotnia
- (1.2) ermitaż, pawilon
- antonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. pustynnienie n, pustelnik m, pustelnica ż, pustelnictwo n, pustynia ż, pustka ż, pustkowie ż, pustelniczka ż
- przym. pustelniczy, pusty
- przysł. pustelniczo, pusto
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) hermitage
- francuski: (1.1) ermitage m; (1.2) ermitage m
- gudźarati: (1.1) આશ્રમ m (āśrama)
- łaciński: (1.1) hermitagium
- włoski: (1.1) eremo m, romitaggio m, romitorio m
- źródła: