sława
sława (język polski)
[edytuj]- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- odmiana:
- (1.1-3)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik sława sławy dopełniacz sławy sław celownik sławie sławom biernik sławę sławy narzędnik sławą sławami miejscownik sławie sławach wołacz sławo sławy
- przykłady:
- (1.1) Sława to inaczej rozgłos.
- (1.2) W Internecie można obejrzeć galerię sław.
- (1.3) Rosła jego sława jako niezmordowanego aktywisty.
- (1.4) Z cnoty wieczna sława płynie.
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) rozgłos, poruszenie, pamięć, popularność
- (1.2) znakomitość, postać
- (1.3) reputacja, fama
- antonimy:
- (1.1) niesława, infamia, zapomnienie
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. sławność ż, sławienie n, rozsławienie n, rozsławianie n
- czas. sławić ndk., rozsławić dk., rozsławiać ndk.
- przym. sławny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1-4) prasł. *slava[1]; por. białor. слава, bułg. слава, chorw. slava, czes. sláva, dłuż. sława, głuż. sława, mac. слава, ros. слава, scs. слава, słc. sláva, słń. slava i ukr. сла́ва
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) fame
- arabski: (1.1) سمعة ż (sum'ā)
- białoruski: (1.1) слава ż; (1.3) слава ż; (1.4) слава ż
- chorwacki: (1.1) slava ż
- czeski: (1.1) sláva ż
- duński: (1.1) berømmelse w; (1.2) berømthed w
- esperanto: (1.1) famo; (1.2) famulo
- francuski: (1.1) gloire, renom, renommée, réputation
- gudźarati: (1.1) કીર્તિ ż (kīrti)
- jidysz: (1.3) נאָמען m (nomen)
- kataloński: (1.1) fama ż
- niemiecki: (1.1) Ruhm m, Berühmtheit ż; (1.3) Ruf m
- norweski (bokmål): (1.1) berømmelse m; (1.2) berømthet m/ż
- plautdietsch: (1.1) Beriemtheit ż
- rosyjski: (1.1) известность ż; (1.4) слава ż
- sanskryt: (1.1) उमा ż (umā), ख्याति ż (khyāti), श्रवस् n (śravas)
- starogrecki: (1.1) κλέος n (kléos)
- ukraiński: (1.1) слава ż
- wilamowski: (1.1) ere ż
- źródła:
- ↑ Hasło „slava” w: Hrvatski jezični portal.